Sá veit er víða ratar Laila Margrét Arnþórsdóttir skrifar 5. febrúar 2013 06:00 Í frumvarpi til laga um ný náttúruverndarlög er margt gott og gilt og ber að taka fagnandi. En betur má ef duga skal. Inn á milli eru gloppur sem vert er að staldra við og skoða nánar. Ég vil því hvetja fólk og félagasamtök sem telja sig málið varða að senda inn athugasemdir á vef Alþingis fyrir 8. febrúar næstkomandi. Með því mætti reyna á það samráð sem oft hefur verið bent á að viðhaft sé af hálfu stjórnvalda. Því með samráði má gera gott betra, ekki satt? Þá er best að leita til og hlusta á þá sem kunnugastir eru málum. Það eru þeir aðilar sem árum saman hafa farið um fjöll og firnindi og þekkja því landið eins og lófann á sér. Mikilvægt er að fara ekki í manngreinarálit með hvaða hætti fólk ferðast, en þar er átt við gangandi og akandi útivistarfólk og auðvitað einnig hestamenn sem hafa margt til málanna að leggja. Ferðafrelsi er okkur Íslendingum í blóð borið og þráin eftir því að komast út í náttúruna sterk. Okkur ber að sjá um að allir fái notið náttúrunnar, líka þeir sem vegna öldrunar, veikinda, fötlunar eða ungs aldurs geta ekki ferðast um nema til komi vélknúið ökutæki. Á vefnum hafa verið hatrammar umræður með ásökunum um að nú eigi að nota fötlun sem átyllu til að spæna um allt á ökutækjum án ábyrgðar, umræða sem oft er lituð af misskilningi og skorti á því að geta sett sig í spor annarra. Slíkt tel ég vera umræðu á villigötum. Mikilvægt er samt að raddir allra fái að heyrast. Er það einlæg von mín að á okkur verði hlustað og samráð verði haft til úrbóta. Landið er sameign okkar allra og okkur ber að ganga þannig um að við skilum því eins til komandi kynslóða og við tókum við því, ef ekki enn betra. En ég spyr hvers virði er náttúran ef enginn fær að njóta hennar? Til að unna þarf að þekkja og það gerum við með því að ferðast og kynnast landinu. Of mörg boð og bönn eru sjaldnast sú leið sem vænlegust er til bóta. Veljum því frekar fræðslu og leiðsögn. Það er vænlegra að gefa sér tíma til að fara yfir málin á yfirvegaðan hátt og finna lausnir sem leiða til sátta þannig að allir geti vel við unað. Ég bið því þingmenn að skoða hug sinn áður en þeir samþykkja náttúruverndarlögin óbreytt og skora á alla að kynna sér málið á www.ferdafrelsi.is. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson Skoðun Skoðun Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Sjá meira
Í frumvarpi til laga um ný náttúruverndarlög er margt gott og gilt og ber að taka fagnandi. En betur má ef duga skal. Inn á milli eru gloppur sem vert er að staldra við og skoða nánar. Ég vil því hvetja fólk og félagasamtök sem telja sig málið varða að senda inn athugasemdir á vef Alþingis fyrir 8. febrúar næstkomandi. Með því mætti reyna á það samráð sem oft hefur verið bent á að viðhaft sé af hálfu stjórnvalda. Því með samráði má gera gott betra, ekki satt? Þá er best að leita til og hlusta á þá sem kunnugastir eru málum. Það eru þeir aðilar sem árum saman hafa farið um fjöll og firnindi og þekkja því landið eins og lófann á sér. Mikilvægt er að fara ekki í manngreinarálit með hvaða hætti fólk ferðast, en þar er átt við gangandi og akandi útivistarfólk og auðvitað einnig hestamenn sem hafa margt til málanna að leggja. Ferðafrelsi er okkur Íslendingum í blóð borið og þráin eftir því að komast út í náttúruna sterk. Okkur ber að sjá um að allir fái notið náttúrunnar, líka þeir sem vegna öldrunar, veikinda, fötlunar eða ungs aldurs geta ekki ferðast um nema til komi vélknúið ökutæki. Á vefnum hafa verið hatrammar umræður með ásökunum um að nú eigi að nota fötlun sem átyllu til að spæna um allt á ökutækjum án ábyrgðar, umræða sem oft er lituð af misskilningi og skorti á því að geta sett sig í spor annarra. Slíkt tel ég vera umræðu á villigötum. Mikilvægt er samt að raddir allra fái að heyrast. Er það einlæg von mín að á okkur verði hlustað og samráð verði haft til úrbóta. Landið er sameign okkar allra og okkur ber að ganga þannig um að við skilum því eins til komandi kynslóða og við tókum við því, ef ekki enn betra. En ég spyr hvers virði er náttúran ef enginn fær að njóta hennar? Til að unna þarf að þekkja og það gerum við með því að ferðast og kynnast landinu. Of mörg boð og bönn eru sjaldnast sú leið sem vænlegust er til bóta. Veljum því frekar fræðslu og leiðsögn. Það er vænlegra að gefa sér tíma til að fara yfir málin á yfirvegaðan hátt og finna lausnir sem leiða til sátta þannig að allir geti vel við unað. Ég bið því þingmenn að skoða hug sinn áður en þeir samþykkja náttúruverndarlögin óbreytt og skora á alla að kynna sér málið á www.ferdafrelsi.is.
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar