Horfðu á boltann Borgar Þór Einarsson skrifar 15. nóvember 2013 06:00 Þegar pólitísk umræða verður óvægin og persónuleg er stundum talað um að farið sé í manninn en ekki boltann. Með því er átt við að umræðan snúist ekki um málefnin og það þykir sjaldnast gott. Samt er það svo að stjórnmálamenn leggja mjög mikið upp úr því að umræðan snúist um þá persónulega - að minnsta kosti stundum. Þetta á einkum við í prófkjörum. Fyrir prófkjör Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík að þessu sinni fer jafnvel meira fyrir fréttum af því hverjir voru hvar og í hverju þeir voru en hvað þeir sögðu. Þá eru stuðningsmenn einstakra frambjóðenda ófeimnir við að viðra einkunnagjöf sína um mannkosti viðkomandi. Allt er þetta eðlilegt og hafið yfir gagnrýni, leikmaðurinn skiptir jú máli ekki síður en boltinn. Eða hvað? Hvort skiptir meira máli í pólitík, menn eða málefni? Ég veit ekki betur en að kröfur séu sífellt að aukast um persónukjör og ef horft er yfir sviðið í prófkjörum og kosningum verður ekki betur séð en þar snúist mest allt um leikmanninn en ekki boltann. Mig langar þess vegna að brjóta blað og tala um boltann og meðferð hans hjá leikmanni sem ég þekki lítið sem ekkert. Ungur maður býður fram krafta sína í prófkjöri Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík, hann heitir Björn Jón Bragason. Ég hef ekki haft af honum nein kynni að ráði en hef þó á síðustu misserum fylgst með honum kynna hugmyndir sínar um málefni Reykjavíkurborgar. Hann hefur hvergi slegið af í þeim efnum og framsetning hans á því sem hann vill gera fái hann til þess umboð ber öll merki þess að á bak við liggi mikil vinna og undirbúningur. Hugmyndir um byggð á eyjunum við sundin, sem studdar eru gögnum og rannsóknum, eru mjög athyglisverðar og það sama má segja um hugmyndir Björns um ódýrara húsnæði í borginni. Björn Jón hefur þar fyrir utan sett fram hugmyndir um bæta veðurfar í höfuðborginni með stórfelldri skógrækt í Esjuhlíðum. Óhætt er að segja að þar hafi hann skilið aðra frambjóðendur eftir í reyknum þegar kemur að frumlegri hugsun. Þessar hugmyndir, og kannski ekki síður framsetning þeirra og sá undirbúningur sem augljóslega liggur þeim til grundvallar, gera Björn Jón að góðum kosti á lista sjálfstæðismanna fyrir komandi borgarstjórnarkosningar. Ég veit lítið um manninn en í þetta skiptið ætla ég að hugsa meira um boltann en manninn - og brýt ég þar með einnig blað á mínum eigin knattspyrnuferli. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir Skoðun Stefnum á svikalaust sumarfrí - það er skemmtilegra Freyja Þórisdóttir Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit Skoðun Svartir svanir á Reykjanesi Böðvar Tómasson Skoðun Skoðun Skoðun Frá leikgleði til afreka Willum Þór Þórsson skrifar Skoðun Ekki éta útsæðið Jóhannes Þór Skúlason skrifar Skoðun Stefnum á svikalaust sumarfrí - það er skemmtilegra Freyja Þórisdóttir skrifar Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir skrifar Skoðun Réttarríki fyrir lengra komna Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað er að því að vera heimsborgari? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Þegar sauðfé verður á vegi okkar Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Það skiptir máli að velja rétta séreign Harpa Jónsdóttir skrifar Skoðun Svartir svanir á Reykjanesi Böðvar Tómasson skrifar Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit skrifar Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Með vinnuna í vasanum? Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson skrifar Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal skrifar Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson skrifar Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson skrifar Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekki nóg að telja milljarðana: Árangur verður að mælast Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Ljósmyndarinn á öld gervigreindar Kristján Logason skrifar Skoðun Þegar skattfé velur búsetu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Afmarkað vald er ekki endilega lítið vald Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Suðurland í sókn en Vegagerðin sker niður landsbyggðarstrætó skrifar Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar Sjá meira
Þegar pólitísk umræða verður óvægin og persónuleg er stundum talað um að farið sé í manninn en ekki boltann. Með því er átt við að umræðan snúist ekki um málefnin og það þykir sjaldnast gott. Samt er það svo að stjórnmálamenn leggja mjög mikið upp úr því að umræðan snúist um þá persónulega - að minnsta kosti stundum. Þetta á einkum við í prófkjörum. Fyrir prófkjör Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík að þessu sinni fer jafnvel meira fyrir fréttum af því hverjir voru hvar og í hverju þeir voru en hvað þeir sögðu. Þá eru stuðningsmenn einstakra frambjóðenda ófeimnir við að viðra einkunnagjöf sína um mannkosti viðkomandi. Allt er þetta eðlilegt og hafið yfir gagnrýni, leikmaðurinn skiptir jú máli ekki síður en boltinn. Eða hvað? Hvort skiptir meira máli í pólitík, menn eða málefni? Ég veit ekki betur en að kröfur séu sífellt að aukast um persónukjör og ef horft er yfir sviðið í prófkjörum og kosningum verður ekki betur séð en þar snúist mest allt um leikmanninn en ekki boltann. Mig langar þess vegna að brjóta blað og tala um boltann og meðferð hans hjá leikmanni sem ég þekki lítið sem ekkert. Ungur maður býður fram krafta sína í prófkjöri Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík, hann heitir Björn Jón Bragason. Ég hef ekki haft af honum nein kynni að ráði en hef þó á síðustu misserum fylgst með honum kynna hugmyndir sínar um málefni Reykjavíkurborgar. Hann hefur hvergi slegið af í þeim efnum og framsetning hans á því sem hann vill gera fái hann til þess umboð ber öll merki þess að á bak við liggi mikil vinna og undirbúningur. Hugmyndir um byggð á eyjunum við sundin, sem studdar eru gögnum og rannsóknum, eru mjög athyglisverðar og það sama má segja um hugmyndir Björns um ódýrara húsnæði í borginni. Björn Jón hefur þar fyrir utan sett fram hugmyndir um bæta veðurfar í höfuðborginni með stórfelldri skógrækt í Esjuhlíðum. Óhætt er að segja að þar hafi hann skilið aðra frambjóðendur eftir í reyknum þegar kemur að frumlegri hugsun. Þessar hugmyndir, og kannski ekki síður framsetning þeirra og sá undirbúningur sem augljóslega liggur þeim til grundvallar, gera Björn Jón að góðum kosti á lista sjálfstæðismanna fyrir komandi borgarstjórnarkosningar. Ég veit lítið um manninn en í þetta skiptið ætla ég að hugsa meira um boltann en manninn - og brýt ég þar með einnig blað á mínum eigin knattspyrnuferli.
Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar
Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar