Skattar á erlenda ferðamenn

Að undanförnu hafa farið fram líflegar umræður um hvernig fjármagna eigi ýmsar framkvæmdir sem óhjákvæmilegar eru vegna vaxandi fjölda erlendra gesta sem vilja sækja land okkar heim. Oft er rætt um að leggja þurfi viðbótarskatta á erlenda ferðamenn til að standa undir kostnaði við þessi verkefni. Vill þá stundum gleymast að ferðamennirnir greiða nú þegar hér mikla skatta og fá takmarkaða þjónustu fyrir. Í raun hagnast „hið opinbera“ mest á fjölgun erlendra ferðamanna og ætti því að telja það eðlilegt að verja hluta af „viðbótargróða“ sínum til að fjárfesta í þessum verkefnum.

Í nýlegum ferðaþjónustureikningum Hagstofunnar 2009-2011 má lesa sér margt til fróðleiks um umsvif ferðaþjónustunnar í íslenska hagkerfinu. Í grófum dráttum leit árið 2009 t.d. svona út:

Neysla erlendra ferðamanna utan Íslands er velta fyrirtækja sem eru skráð á Íslandi en með rekstur erlendis. Dæmin eru leiguflug fyrir erlenda aðila, Primera Air o.s.frv.

Af þessum tölum má ráða að skattar til hins opinbera séu ekki minni en 5,8% af heildarumsvifum íslenskrar ferðaþjónustu að meðtöldum umsvifum fyrirtækjanna erlendis. Samkvæmt ferðaþjónustureikningunum skilar hver nýr ferðamaður núna um 230.000 krónum inn í hagkerfið í erlendum gjaldeyri. Þar af eru samkvæmt ofangreindu a.m.k. 13.340 krónur skattar til hins opinbera. Ferðamönnum um Leifsstöð fjölgaði um 80.000 milli áranna 2010 og 2011 eða um 17,8%. Þessi aukning hefur því væntanlega skilað að lágmarki um 1,1 milljarði króna aukalega í ríkiskassann.

Er ekki kominn tími til að samstaða verði um að ferðaþjónustan njóti þessara umframskatttekna með því að þeim verði varið í fjárfestingar í hennar þágu, t.d. uppbyggingu fjölsóttra ferðamannastaða, ýmiss konar rannsóknir í þágu ferðaþjónustunnar, uppbyggingu á nýjum „seglum“ sem víðast um landið auk þátttöku í markaðs- og kynningarverkefnum á borð við „Ísland allt árið“. Þessar viðbótarskatttekjur verða ekki til nema að ferðamönnum fjölgi og þeim fjölgar ekki nema að við getum tekið á móti þeim með sóma og án þess að ganga frekar á gæði okkar stórkostlega lands.