Af Kaupahéðni og Kaupaörvari

Kaupahéðinn man sinn fífil fegurri hér í spænskum suðurhéruðum og væri sjálfsagt lagstur í kör ef ekki nyti ötuls vinar við. Þann vin mætti kalla Kaupaörvar, en hlutverk hans er að beita meðulum sem örva menn til að kaupa. Eru þessi meðul svo römm að sum hver jafnast á við víagra og breyta kaupgetuleysi í hinn mesta kaupmátt.

Kaupaörvar virðist þó enginn spekingur en þessi trikk sem hann beitir kúnna Kaupahéðins eru svo bjánaleg að oftast er eins og að hann sé að höfða til fólks af öðrum hnöttum þar sem gáfnavísitala og skónúmer fara saman.

Ég hef orðið óþægilega var við þetta í jólavertíðinni hér syðra. Til dæmis var ég á göngu á nöturköldu kvöldi með konu minni þegar ung og fögur kona í mínipilsi stekkur á okkur. Reyndar var þetta frekar örpils, sem er alveg í takt við trikkin hans Örvars. Hún var líka í svo fleginni og þröngri skyrtu að það virtist aðeins tímaspursmál hvenær brjóstin myndu skjótast upp úr. Mín fyrstu viðbrögð voru að búast til að hlýja þessari ungu konu en var fljótur að átta mig á því að aðstæður til slíkra góðgerðarmála voru afar óhentugar. Inni í móðunni sem kom upp úr hrollkaldri konunni mátti heyra að hún vildi að við færum inn í ilmvatnsbúðina sem var þar fyrir framan, til að sveifla veskjum. Hvernig í ósköpunum dettur mönnum í hug að ég vilji líta inn hjá kaupmönnum sem henda starfsfólki sínu hálfnöktu út á guð og gaddinn?

Svipað var upp á teningnum þegar vestfirsku garnirnar voru farnar að gaula en þá brá ég mér með hálfum huga og tómum maga ásamt konunni á amerískan skyndibitastað. Þegar ég var búinn að panta blasti við mér eitthvað sem leit út eins og brúnt matarkex inni í mjúkum tvíbökum. Ég þurfti að rifja það upp með sjálfum mér að ég hafði pantað eitthvað sem kalla mætti risahamborgara. Ríflega var hins vegar veitt af frönskum kartöflum, sem brögðuðust eins og besti pappír, og gosskammturinn hefði hæglega dugað til að gera prúðan pabbadreng að öskrandi villingi.

Ég er svo sem ekkert á bömmer þó að Kaupaörvar hafi náð að ginna mig í garnagaulinu. En það var fullt á þessum stað, rétt eins og hjá þessum kaldlynda ilmvatnskaupmanni. Það er það sem ég er að bömmerast yfir. Hvernig stendur á því að þessi nautheimskulegu trikk svínvirka?