Opið bréf til fræðsluyfirvalda í Reykjavík

Þið hafið varist fimlega í baráttu ykkar við foreldra fatlaðra barna sem vilja jafnan rétt þroskahamlaðra barna til að ganga í sérskóla.

Viðbrögð ykkar hafa verið með þeim hætti að við sem höfum staðið í baráttunni höfum velt því fyrir okkur hvað ykkur gangi eiginlega til. Er ykkur alveg sama um líðan og hag fötluðu barnanna okkar? Ykkur hefur að minnsta kosti ekki orðið tíðrætt um þau. Um hvað snýst þetta í ykkar huga?

1. Snýst þetta um peninga?Það er ódýrara að hafa þroskahamlað barn í almenna skólanum, svo framarlega sem foreldrar fara ekki að krefjast þjónustu alls kyns rándýrra sérfræðinga fyrir börn sín.

2. Snýst þetta um hégóma og vafasaman metnað?Það er áreiðanlega voða gaman að geta sagt frá því á ráðstefnum erlendis að við Íslendingar séum duglegastir við að troða þroskahömluðum börnum í almennu skólana þar sem þau einangrast og eignast ekki vini.

3. Snýst þetta um ótta og meðvirkni?Ef manni finnst sérskóli góður kostur gæti maður þurft að sitja undir því að vera talinn aðskilnaðarsinni og vondur við fatlaða.

4. Snýst þetta kannski um fordóma?Samfélag þroskahamlaðra barna er ekki kúl. Það er eitthvað svo óþægilegt að sjá marga þroskahamlaða saman. Kannski er betra að láta þau hverfa í fjöldann úti um allan bæ.

5. Snýst þetta um pólitíska stefnu?Stefnan um skóla án aðgreiningar virkar ekki almennilega og það er örugglega sérskólanum að kenna. Leggjum hann niður og þvingum öll börnin (nema sum) í almenna skólann, hvort sem þeim líkar betur eða verr.

Ef þið getið meinað börnum samfélag við jafningja í sérskóla með góðri samvisku hljótið þið að hafa fyrir því góð og gild rök. Ég hef ekki enn heyrt þau rök. Það sem ég hef heyrt er einungis blaður og froðusnakk um litríkt samfélag, skóla fjölbreytileikans og að við Íslendingar séum svo framarlega í þessum efnum. Ekkert um börnin!