Guðmundur Andri og vinstri flokkarnir í Kópavogi

Í síðustu sveitarstjórnarkosningum urðu þau tíðindi að tuttugu ára gamall meirihluti Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks féll. Nýr meirihluti var myndaður af Samfylkingunni, VG og tveimur nýjum framboðum, Næst besta flokknum og Lista Kópavogsbúa. Þessi nýi meirihluti lenti svo í uppnámi í vetur sem endaði með því að Sjálfstæðisflokkurinn og Framsóknarflokkurinn mynduðu nýjan meirihluta með Lista Kópavogsbúa.

Þeirri hugmynd hefur löngum verið haldið á lofti að vinstri mönnum mistakist oftar en ekki að halda um stjórnartaumana, þeir geti ekki komið sér saman og klúðri málunum fyrr eða síðar. Ég veit ekki um neina könnun sem sýnir fram á réttmæti þessarar kenningar.

Hinn ágæti fastapenni Fréttablaðsins, Guðmundur Andri Thorsson, tók undir þessa kenningu í pistli í Fréttablaðinu 23. janúar: „Vinstri menn virðast hreinlega ekki í rónni fyrr en þeim hefur tekist að sannfæra hvern einasta landsmann um að kjósa aldrei framar vinstri flokk, hverju nafni sem hann nefnist,“ segir hann og nefnir vinstri flokkana í Kópavogi sem dæmi: „Sumir hafa nú þegar hent frá sér völdunum og selt Sjálfstæðismönnum sjálfdæmi nú þegar, eins og gerðist í Kópavogi.“

Vissulega hefur Guðmundur Andri ekki hlíft hægri mönnum í skrifum sínum og í pistli 18. júní tekur hann þá á beinið, meðal annarra hinn nýja bæjarstjóra í Kópavogi. En í framhjáhlaupi endurtekur hann kenninguna frá í janúar. Hann getur þess að Kópavogsbúar hafi gert tilraun til að hafna Sjálfstæðisflokknum í síðustu kosningum, en „allt kom fyrir ekki: vinstri flokkarnir linntu ekki látum fyrr en þeir höfðu komið Sjálfstæðismönnum til valda á ný.“

Nú var talsvert fjallað um stjórnarkreppuna í Kópavogi í janúar og 23. janúar lá það fyrir í grófum dráttum hvað hafði gerst. Ágreiningur hafði komið upp í meirihlutanum varðandi uppsögn bæjarstjórans. Bæjarfulltrúi Næst besta flokksins brást við með því að segja sig úr meirihlutanum. Hér skal ekki eytt rúmi í að rekja tildrögin að því, en það er vægast sagt hæpið að kenna vinstri flokkunum um það. Þvert á móti, þegar þeir stóðu frammi fyrir því að meirihlutinn var sprunginn brugðust þeir við með því að gera allt sem í þeirra valdi stóð til að koma honum aftur saman. Þegar það tókst ekki reyndu þeir að koma á nýjum meirihluta án Sjálfstæðisflokks. Þegar ljóst var að það tækist ekki reyndu þeir að semja við Sjálfstæðisflokkinn, en lýstu jafnframt yfir að þeir mundu starfa saman, þannig að tryggt yrði að staða vinstri manna yrði þokkalega sterk í nýjum meirihluta, þótt ekki yrði komist hjá aðild Sjálfstæðisflokksins. Viðræðurnar komust þó aldrei á formlegt stig þar eð Listi Kópavogsbúa gekk til samstarfs við Sjálfstæðisflokkinn og Framsóknarflokkinn og myndaði nýjan meirihluta með þeim.

Guðmundur Andri snýr því öllu á haus með því að segja að vinstri flokkarnir í Kópavogi hafi hent frá sér völdunum, selt Sjálfstæðismönnum sjálfdæmi og ekki linnt látunum fyrr en þeir hafi komið þeim til valda á ný.