Hækkun lána óbreytanlegt ástand?

Það er niðurdrepandi fyrir fólk að horfa upp á lán sín hækka mánuð eftir mánuð þrátt fyrir að standa samviskusamlega við afborganir sínar hver mánaðamót. Þau úrræði sem skuldugum heimilum hafa boðist frá hruni eru bara frestun á vandanum eins og frysting lána. Það er verið að lengja í ólinni fyrir marga í samfélaginu. Það er engin lausn að frysta lán ef höfuðstóllinn hækkar um hver mánaðamót.

Framsóknarmenn leggja áherslu á málefni skuldugra heimila. Við höfum lagt fram mál sem tekur á afnámi verðtryggingar í þrepum og hvernig við getum nýtt skattkerfið til að skapa hvata svo að fólk geti lækkað höfuðstólinn af stökkbreyttum, verðtryggðum lánum sínum. Við höfum fundið fyrir jákvæðni frá þingmönnum annarra flokka í garð tillaga Framsóknar um málefni heimilanna, þrátt fyrir aðgerðaleysi ríkisstjórnarinnar.

Bjartari tímar

Vonandi getum við náð samstöðu á Alþingi um að koma þeim í framkvæmd hið fyrsta eftir kosningar. Þá eigum við bjartari tíma fyrir höndum og við eru sannfærð um að þeir eru fyrir höndum, en þá þurfum við líka að fara að taka okkur til og nýta þau tækifæri sem eru fyrir hendi í samfélaginu.

Það er því spurning til kjósenda í vor hvort hugmyndir Framsóknar um 4% þak á verðtryggingu sem byrjun á afnámi verðtryggingar og notkun skattkerfisins sem hvata geti leitt til þess að við náum meiri sátt fyrir það fólk sem hefur orðið algjörlega útundan í lausn á vanda skuldugra heimila eftir efnahagshrunið 2008.

Eins og fram hefur komið oft hefur störfum á Íslandi fækkað á undangengnum árum. Fólk er að hverfa af vinnumarkaðnum, fólk er að fara af atvinnuleysisbótum yfir á sveitarfélögin í landinu og það er líka að hverfa úr landi.

Staðreyndin er sú að við erum einungis 320 þúsund manna þjóð en höfum allar þessar auðlindir. Við erum með fiskinn, olíuna, orkuna, náttúruna og mannauðinn, mjög vel menntað fólk. Það á ekki að vera gríðarlega flókið mál að reka samfélag þar sem búa 320 þúsund manns með allar þessar auðlindir. Við erum gríðarlega rík þjóð og nú er svo komið að við þurfum að einhenda okkur í það verkefni að nýta þau tækifæri sem blasa við okkur, á sem flestum stöðum. Við þurfum öll að hafa atvinnu og geta séð fyrir okkur.