Ég samhryggist þér…á Facebook Hödd Vilhjálmsdóttir skrifar 28. júní 2012 16:22 Ég nota Facebook nær daglega og hef oft mjög gaman að. Þrælsniðugt tól þegar kemur að því að fylgjast með ástvinum erlendis, halda sambandi við vini sem ég umgengst ekki reglulega og svala ríkulegri forvitni minni þegar kemur að skemmtilegu og áhugaverðu fólki. Ég tjái mig líka þarna inni og þegar ég er í stuði finnst mér á köflum ég svo átakanlega fyndin að ég hreinlega verð að dúndra inn eins og einum status eða pósta hressandi myndum með misgáfulegum skilaboðum. Blessunarlega er ég með húmor fyrir sjálfri mér því ég þori að veðja á að langt frá því allir kunni að meta oft á tíðum kaldhæðnislegan húmor minn. Það er í góðu lagi því ég tel mig ekki vera að valda neinum ónæði eða sárindum, en ef svo er vona ég að sá eða sú er fyrir ónæðinu verður hafi vit á að blokka mig. Ástvinamissir og sorg eru eitthvað sem ég, líkt og flestir sem komnir eru á fullorðinsár, hef þurft að takast á við. Það er sárt og erfitt ferli að kveðja ástvin og alls ekki eitthvað sem venst þó svo að tíminn líði og fleiri ástvinir kveðji. Allir hafa sinn háttinn á til að takast á við sorgina og allir eiga auðvitað að fá að hafa sinn háttinn á. Taka sinn tíma í að melta missinn og fá tækifæri til þess átta sig á aðstæðum í einrúmi eða í faðmi ástvina áður en blákaldur veruleikinn tekur við og spurningar um hvenær, hvernig og hvers vegna skella á krömdu hjarta. Mig langar því til að stinga því að þér lesandi góður að það er ekkert töff að vera Fía fréttamaskína þegar kemur að andláti fólks. Það eru engin verðlaun í boði fyrir þann sem er svo ótrúlega hjartahlýr og fullur af væntumþykju að hann verður að vera fyrstur til að rita samúðarkveðjur inn á vegginn hjá Facebook vini sínum eða setja kross sem status hjá sér til þess eins að geta veitt forvitnum svör um hver var að kveðja heiminn. Ef einhver í kringum þig missir ástvin og þér þykir virkilega vænt um viðkomandi, taktu þá frekar upp símann, ritaðu viðkomandi einkaskilaboð eða dragðu djúpt andann og bíddu þar til hann kemur út á meðal fólks og þá geturðu gefið honum þá vítamínsprautu sem gott faðmlag er. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson Skoðun Eru Íslendingar afglapar í samningatækni? Signý Sigurðardóttir Skoðun Hver ber ábyrgð þegar allir bera ábyrgð? Snorri Birgisson Skoðun Dauðans alvara – fölsuð lyf og ólögleg lyfsala Alma D. Möller,Rúna Hauksdóttir Skoðun Aðildarviðræður eru samningaviðræður Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson Skoðun Bíp... bíp... bíp… Hilmar Kristinsson Skoðun Hvað er samfélagsmiðill? Anna Laufey Stefánsdóttir Skoðun Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir Skoðun Um hvað er hægt að semja? Jónas Már Torfason Skoðun Skoðun Skoðun Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar Skoðun Er kominn tími á „Íslenska landklasann“? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um hvað er hægt að semja? Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Sumarið, samveran og samspil taugakerfa Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Þegar peningarnir og pólitíkin mæta nýjum veruleika Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Bíp... bíp... bíp… Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Króna eða evra? Bolli Héðinsson skrifar Skoðun Dauðans alvara – fölsuð lyf og ólögleg lyfsala Alma D. Möller,Rúna Hauksdóttir skrifar Skoðun Hvað er samfélagsmiðill? Anna Laufey Stefánsdóttir skrifar Skoðun Stöðugleiki í heljargreipum Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson skrifar Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson skrifar Skoðun Eru Íslendingar afglapar í samningatækni? Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Baldur snýr heim á Breiðafjörð Eyjólfur Ármannsson skrifar Skoðun Hver ber ábyrgð þegar allir bera ábyrgð? Snorri Birgisson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru samningaviðræður Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Dagur, bannað að plata! Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Íslenska sumarveðrið dýrmæt auðlind? Gunnar Salvarssson skrifar Skoðun Við þurfum ekki að kaupa gervigreindarfullveldið að utan Hafsteinn Einarsson skrifar Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Ég hélt að ég væri bara óvenju hrætt foreldri Heiðrún V. Ingudóttir skrifar Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Vernd dýraheilbrigðis á Íslandi í ljósi reglna um frjálst flæði vöru á innri markaði ESB Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Gríðarlegur velferðarábati með upptöku evru Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Neyðin kennir nöktum Íslendingi að spinna Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Af hámarkshraða og pylsum Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Sjögren er miklu meira en augn- og munnþurrkur Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Verkin tala – en ekki um okkur Nichole Leigh Mosty skrifar Sjá meira
Ég nota Facebook nær daglega og hef oft mjög gaman að. Þrælsniðugt tól þegar kemur að því að fylgjast með ástvinum erlendis, halda sambandi við vini sem ég umgengst ekki reglulega og svala ríkulegri forvitni minni þegar kemur að skemmtilegu og áhugaverðu fólki. Ég tjái mig líka þarna inni og þegar ég er í stuði finnst mér á köflum ég svo átakanlega fyndin að ég hreinlega verð að dúndra inn eins og einum status eða pósta hressandi myndum með misgáfulegum skilaboðum. Blessunarlega er ég með húmor fyrir sjálfri mér því ég þori að veðja á að langt frá því allir kunni að meta oft á tíðum kaldhæðnislegan húmor minn. Það er í góðu lagi því ég tel mig ekki vera að valda neinum ónæði eða sárindum, en ef svo er vona ég að sá eða sú er fyrir ónæðinu verður hafi vit á að blokka mig. Ástvinamissir og sorg eru eitthvað sem ég, líkt og flestir sem komnir eru á fullorðinsár, hef þurft að takast á við. Það er sárt og erfitt ferli að kveðja ástvin og alls ekki eitthvað sem venst þó svo að tíminn líði og fleiri ástvinir kveðji. Allir hafa sinn háttinn á til að takast á við sorgina og allir eiga auðvitað að fá að hafa sinn háttinn á. Taka sinn tíma í að melta missinn og fá tækifæri til þess átta sig á aðstæðum í einrúmi eða í faðmi ástvina áður en blákaldur veruleikinn tekur við og spurningar um hvenær, hvernig og hvers vegna skella á krömdu hjarta. Mig langar því til að stinga því að þér lesandi góður að það er ekkert töff að vera Fía fréttamaskína þegar kemur að andláti fólks. Það eru engin verðlaun í boði fyrir þann sem er svo ótrúlega hjartahlýr og fullur af væntumþykju að hann verður að vera fyrstur til að rita samúðarkveðjur inn á vegginn hjá Facebook vini sínum eða setja kross sem status hjá sér til þess eins að geta veitt forvitnum svör um hver var að kveðja heiminn. Ef einhver í kringum þig missir ástvin og þér þykir virkilega vænt um viðkomandi, taktu þá frekar upp símann, ritaðu viðkomandi einkaskilaboð eða dragðu djúpt andann og bíddu þar til hann kemur út á meðal fólks og þá geturðu gefið honum þá vítamínsprautu sem gott faðmlag er.
Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar
Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Vernd dýraheilbrigðis á Íslandi í ljósi reglna um frjálst flæði vöru á innri markaði ESB Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar