"Við vorum blekkt“

"Við vorum blekkt," segja aðstandendur eldri konu sem lagði aleiguna inn í Eir fyrir fáeinum mánuðum. Þau segja að stjórnendur hafa vel mátt vita hversu alvarleg staðan væri og segja að upplýsingum hafi verið leynt.

Ólína Kristleifsdóttir er komin tíræðisaldrinn. Maðurinn hennar er látinn en í upphafi árs seldi hún íbúðina sem hún hafði búið í og greitt af alla sína fullorðinstíð og hóf að leita að hentugra húsnæði. Ólína hefur misst heilsu undanfarið og börnin hennar hafa gætt hagsmuna hennar. Ákveðið var að Ólína myndi flytja inn í öryggisíbúð á vegum Eirar.

Ólína staðgreiddi 29 milljónir fyrir íbúðaréttinn.

En eins og aðrir eldri borgarar hjá Eir þá eignaðist Ólína ekki neitt. Hún fær að búa í íbúðinni gegn lágri leigu en Eir fær peningana, geymir þá og á samkvæmt samningnum að skila peningunum þegar tími er kominn fyrir Ólína að færa sig yfir á elliheimilið.

Eir skuldar þannig gömlu fólki, eins og Ólínu, íbúðarétthöfum, tvo milljarða króna. En peningarnir eru ekki til. Þeir hafa farið í skuldahít sem er tilkomin vegna óskynsamlegra framkvæmda.

Það sem börnin hennar Ólínu eru hins vegar hvað mest ósátt við er að samningurinn við mömmu þeirra var gerður í mars á þessu ári. En margar vísbendingar eru um að stjórnarformaður Eir, Vilhjálmur Þ. Vilhjálmsson, hafi vitað af alvarlegum rekstrarvanda löngu fyrr. Að minnsta kosti í ágúst 2011.

"Mér finnst eins og við höfum verið blekktar. Að ekki hafi verið sagt rétt hjá," segir Nína Stefánsdóttir, dóttir Ólínu. "Við komum þarna í góðri trú og héldum að við værum að gera góðan samning," bætir hún við.

Það var Vilhjálmur Þ. Vilhjálmsson, sem nú er stjórnarformaður, sem gerði samninginn við Ólínu. Börnin hennar segja að hann þurfi að víkja.

"Hann leynir upplýsingum. Hann segir ekki hvernig ástandið er fyrr en annar maður tekur við," segir Helga Stefánsdóttir.