Um samanburð

Í umræðunni um fyrirhugaðar lækkanir á framlögum til tónlistarskóla í Reykjavík að undanförnu hefur gætt mikils misskilnings um framlög Reykjavíkurborgar til íþróttamála. Margir hafa valið að etja saman tónlistarnámi annars vegar og íþróttum hins vegar. Þessi aðferð er á kostnað barna sem njóta góðs af framlögum Reykjavíkur til tónlistarmenntunar og íþróttaiðkunar. Það er miður að talsmenn tónlistarinnar hafa valið þessa leið, því hún stuðlar engan veginn að því að auka skilning á gildi tónlistarnáms.

Stór orð hafa fallið í tengslum við framlög til íþróttafélaga í Reykjavík. Staðreyndin er sú að aukning sem kemur fram í fjárhagsáætlun til íþróttamála er vegna nýs húsnæðis m.a. í Norðlingaholti og Egilshöll sem byggir á eldri ákvörðunum og Reykjavíkurborg þarf að standa skil á. Að setja samasemmerki á milli þess húsnæðis og stórfelldra hækkana til íþróttamála er álíka rökleysa og að segja að framlag til tónlistar í Reykjavík hafi hækkað um 391 milljón í ár með tilkomu Hörpu.

Steinsteypumaraþon og útþensla byggðar síðasta áratug er staðreynd sem við verðum því miður að lifa með en vonandi læra af.

Bein framlög til íþróttafélaga á fjárhagsáætlun á þessu ári eru um 680 milljónir sem skiptast á milli 43 félaga en alls eru félögin 70 í heild. Framlagið er skilyrt til nota í barna- og unglingastarfi; þjálfara, íþróttafulltrúa, rekstarkostnað húsnæðis og annað sem tengt er starfi 16 ára og yngri. Framlög til íþróttafélaga lækka um 5-11% á milli ára og hafa lækkað mikið milli ára frá efnahagshruni. Mikilvægt er líka að nefna það mikla sjálfboðaliðastarf foreldra sem er forsenda fyrir að íþróttastarf gangi upp í mörgum félögum.

Í íþróttafélögum Reykjavíkur eru skráðir iðkendur 37.000, þar af 20.000 undir 18 ára. Tónlistarskólar í Reykjavík eru 18 og þar stunda 2.900 nemendur tónlistarnám, þar af rúmlega 2.400 undir 18 ára.

Tónlistarskólarnir í Reykjavík fá samkvæmt fjárhagsáætlun úthlutað 640 milljónum. Samanburður á beinum framlögum í starfsemi er því fremur erfiður þar sem þessir hópar eru mjög misstórir og sinna starfi sínu á mjög ólíkan hátt. Framlög til bæði tónlistarskóla og íþróttafélaga koma af almannafé og það þarf að gera þá kröfu að farið sé vel með það og því varið á sem bestan hátt.

Að því sögðu vil ég þó um leið þakka ötulu tónlistarfólki og unnendum fyrir að standa vörð um sína hagsmuni og vekja upp umræðu. Á tímum sem þessum er svo mikilvægt að hagsmunasamtök séu öflug og minni okkur í pólitíkinni á að vanda til verka þannig að þegar betur árar þá sé forgangsröðunin ekki gleymd.

Þetta eru ólíkir hlutir svo sannarlega, tónlist og íþróttir, en eiga þó ýmislegt sameiginlegt, eins og það að fólk gefur hug sinn og hjarta þessu hvort tveggja. Sumir leggja þetta fyrir sig sem atvinnu á meðan aðrir sinna því í frístundum sínum.

Bæði eru hluti af okkar menningu og veita öðru fólki gleði og innblástur.