Framlag móður Valgarður Egilsson skrifar 31. mars 2011 06:00 Það er kennt að nýr einstaklingur sem til verður fái helming erfðaefnis síns frá hvoru foreldri. Þetta er ekki alltaf rétt. Hjá jurtum er dálítill hluti af erfðaefni frumunnar kominn einvörðungu frá kvenblóminu, móðurjurtinni, jafnvel 4-5 %. Þetta er sá DNA-hluti sem er í grænukornunum og hvatberum jurtafrumunnar. Grænukornin hafa í sér drjúgmikið af DNA. Í heild hefur kvenblómið kannski lagt til 52% af erfðaefni í frumum jurtarinnar en karlblómið þá 48 % (af heildar DNA-magni hverrar jurtafrumu). Í grænukorninu er blaðgrænan, undraefni sem nemur ljósið – bindur orku rauðra geisla sólarljóssins, en varpar grænum geislum frá sér. Hjá dýrum er sérframlag frá móðurinni minna. Í dýrafrumunni er auðvitað ekkert grænukorn en hvatberarnir innihalda dálítinn DNA-stúf sem erfist einungis frá móður. Í frumum karldýra kemur smá-litningur reyndar frá föður einungis, svokallaður y-litningur. Fróðlegt er að skoða hvaða hlutverki þetta sérframlag móður gegnir, þ e. erfðaefni hvatbera og grænukorna. Hvatberar dýrafruma (þar með mannafruma) sjá um framleiðslu á mestum hluta háorku-sameinda, orkumyntinni ATP sem er gjaldgeng í öllum frumum veraldar, og verður einkum til við öndun (bruna) fæðuefna. Hvatberar leggja til þorrann af því ATP sem líkaminn þarf – og að auki verður til varmi við öndunina (brennsluna). Móðurarfurinn gefur okkur þá nánast allan líkamsvarma okkar dýranna, og í jurtaríkinu leggur móðurarfur til öll grænukorn á jörðu. Undarlegt að engir vita upphaf líkamsvarma mannsins. Einungis frá okkar móður erfðalínur fornar rita. Lita jörðu grös og gróður græna – þegar vorið kemur – þegar ljósið lífið nemur. Erfist þetta allt frá móður. Allt hvað mæður góðar gjörðu gjöldum þakkir öðru fremur: allur varmi okkur borinn – allur litur grænn á jörðu. Það er þá ekki lítið framlag móðurinnar. Í tungumálinu sér þessa nokkur merki: Jörðin, moldin, er kennd til móður, móðir jörð heitir hún, með gróðri, hlýju og öryggi. Hins vegar hefur orðið föðurland nánast pólitíska merkingu og jafnvel hernaðarlega merkingu. Patria, la patrie, Das Vaterland, fædrelandet. Jörðin er kennd við móður. Ríkið við föður. – Til móður verður rakinn: líkamsvarmi okkar – og allur litur grænn á jörðu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson Skoðun Skoðun Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström skrifar Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson skrifar Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir skrifar Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson skrifar Sjá meira
Það er kennt að nýr einstaklingur sem til verður fái helming erfðaefnis síns frá hvoru foreldri. Þetta er ekki alltaf rétt. Hjá jurtum er dálítill hluti af erfðaefni frumunnar kominn einvörðungu frá kvenblóminu, móðurjurtinni, jafnvel 4-5 %. Þetta er sá DNA-hluti sem er í grænukornunum og hvatberum jurtafrumunnar. Grænukornin hafa í sér drjúgmikið af DNA. Í heild hefur kvenblómið kannski lagt til 52% af erfðaefni í frumum jurtarinnar en karlblómið þá 48 % (af heildar DNA-magni hverrar jurtafrumu). Í grænukorninu er blaðgrænan, undraefni sem nemur ljósið – bindur orku rauðra geisla sólarljóssins, en varpar grænum geislum frá sér. Hjá dýrum er sérframlag frá móðurinni minna. Í dýrafrumunni er auðvitað ekkert grænukorn en hvatberarnir innihalda dálítinn DNA-stúf sem erfist einungis frá móður. Í frumum karldýra kemur smá-litningur reyndar frá föður einungis, svokallaður y-litningur. Fróðlegt er að skoða hvaða hlutverki þetta sérframlag móður gegnir, þ e. erfðaefni hvatbera og grænukorna. Hvatberar dýrafruma (þar með mannafruma) sjá um framleiðslu á mestum hluta háorku-sameinda, orkumyntinni ATP sem er gjaldgeng í öllum frumum veraldar, og verður einkum til við öndun (bruna) fæðuefna. Hvatberar leggja til þorrann af því ATP sem líkaminn þarf – og að auki verður til varmi við öndunina (brennsluna). Móðurarfurinn gefur okkur þá nánast allan líkamsvarma okkar dýranna, og í jurtaríkinu leggur móðurarfur til öll grænukorn á jörðu. Undarlegt að engir vita upphaf líkamsvarma mannsins. Einungis frá okkar móður erfðalínur fornar rita. Lita jörðu grös og gróður græna – þegar vorið kemur – þegar ljósið lífið nemur. Erfist þetta allt frá móður. Allt hvað mæður góðar gjörðu gjöldum þakkir öðru fremur: allur varmi okkur borinn – allur litur grænn á jörðu. Það er þá ekki lítið framlag móðurinnar. Í tungumálinu sér þessa nokkur merki: Jörðin, moldin, er kennd til móður, móðir jörð heitir hún, með gróðri, hlýju og öryggi. Hins vegar hefur orðið föðurland nánast pólitíska merkingu og jafnvel hernaðarlega merkingu. Patria, la patrie, Das Vaterland, fædrelandet. Jörðin er kennd við móður. Ríkið við föður. – Til móður verður rakinn: líkamsvarmi okkar – og allur litur grænn á jörðu.
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar