Playmo-leikurinn í Ráðhúsinu Guðný Einarsdóttir skrifar 24. mars 2011 10:39 Nú liggja fyrir tillögur um sameiningar skóla og leikskóla í Reykjavík. Málefnið er ofarlega á baugi í umræðunni og eru gagnrýnisraddir háværar. Það er heldur ekki að ástæðulausu. Ég hef sjaldan séð eins vanhugsaðar og illa unnar tillögur um nokkurt málefni. Sem íbúi í Efra-Breiðholti og foreldri barns á leikskólanum Hraunborg finnst mér ég ekki geta orða bundist lengur varðandi tillöguna um sameiningu á leikskóla barnsins míns við leikskólann Ösp. Hvað er það nákvæmlega sem gerir það hagkvæmara fyrir reksturinn að sameina þessa tvo skóla? Ég hef engin svör séð frá ráðamönnum við því. Óhagkvæmnin er hins vegar hrópandi augljós. Svo dæmi sé tekið er vegalengdin milli þessara tveggja skóla 810 metrar sé ekið í bíl. Á leiðinni er fjölfarin strætóleið og akstursleið m.a. til og frá Fjölbrautarskólanum í Breiðholti, sundlauginni og íþróttafélaginu Leikni. Umferðin er oft mjög mikil og auðveldlega myndast umferðarteppur á þessari leið. Ég sé alls ekki að það skili neinum sparnaði að sameina skóla þar sem svo löng vegalengd er á milli. Það hlýtur að kosta meira umstang og rót fyrir starfsfólkið og kalla á mörg ópraktísk verkefni sem ekki tengjast starfinu með börnunum nokkurn skapaðan hlut. Ef sparnaðurinn felst í því að fækka starfsfólki er erfitt að sjá hvernig það á að vera hægt þegar svo langt er á milli leikskólanna. Það þarf t.d. einn heilan starfsmann í að keyra matinn á milli skólanna ef aðeins á að elda á öðrum skólanum svo eitthvað sé nefnt. Og ef sparnaðurinn felst fyrst og fremst í því að fækka um þennan tiltekna starfsmann gefur það líka augaleið að þá er verið að skapa enn meiri óstöðugleika og rót. Í tillögunum felst nefnilega að segja upp leikskólastjórunum. Eru þeir ekki fólkið með mestu reynsluna og menntunina inni á leikskólunum? Eru þeir ekki starfsmennirnir sem hafa verið lengst í bransanum? Ef þeim er öllum sagt upp og færri ráðnir í staðinn hlýtur það að bjóða upp á óstöðugleika í starfsliðinu sem er eitthvað sem foreldrar barna á leikskólum kjósa síst af öllu. Allir vita hversu mikilvægt það er fyrir börnin að það séu ekki sífelldar mannabreytingar á leikskólunum. Það er engu líkara en að ráðamenn hafi hugsað þessar sameiningar eins og einfaldan Playmo-leik. Playmo-kallarnir hætta ekkert að brosa þó að þeir séu hreyfðir eitthvað smávegis til. Því hefur verið haldið fram að ennþá verði til störf fyrir alla sem sagt verður upp inni á leikskólunum og þar með sé málið leyst og allir brosandi ennþá eins og í Playmo-leiknum. Vandamálið er hins vegar að þetta snýst um lifandi fólk en ekki Playmo-kalla. Mun gott starfsfólk sækjast eftir því að vinna áfram á leikskólunum eftir svona niðurlægingarherför sem þessar uppsagnir koma til með að vera? Á fundi foreldra í Breiðholtsskóla var spurt hversvegna Hraunborg og Hólaborg ættu ekki frekar að sameinast og meðal svaranna sem fengust við því voru þau að þá stæði Öspin eftir ein sem lítill leikskóli á þessu svæði. Ég spyr þá á móti, hvers vegna mega ekki vera litlir leikskólar á þessu svæði? Afhverju þarf að sameina alla leikskólana hér upp í 6-7 deilda leikskóla meðan ekki er hróflað við litlum leikskólum í öðrum hverfum? Er ekki bara kostur að það séu til litlir leikskólar í bland við þá stærri, líka hér í Efra-Breiðholti? Það er ótal spurningum ósvarað í þessu ferli sem sýnir það auðvitað fyrst og fremst hversu vanhugsaðar og illa unnar þessar tillögur eru. Þær hafa auk þess verið mjög illa kynntar og ekki hefur verið tekið nægilegt tillit til hvers skóla fyrir sig, heldur öllu ýtt af stað í einu og allt sett undir einn hatt. Það kann ekki góðri lukku að stýra. Ég skora á ráðamenn borgarinnar að hverfa frá þessum tillögum og láta börnin okkar í friði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen Skoðun Skoðun Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström skrifar Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson skrifar Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir skrifar Sjá meira
Nú liggja fyrir tillögur um sameiningar skóla og leikskóla í Reykjavík. Málefnið er ofarlega á baugi í umræðunni og eru gagnrýnisraddir háværar. Það er heldur ekki að ástæðulausu. Ég hef sjaldan séð eins vanhugsaðar og illa unnar tillögur um nokkurt málefni. Sem íbúi í Efra-Breiðholti og foreldri barns á leikskólanum Hraunborg finnst mér ég ekki geta orða bundist lengur varðandi tillöguna um sameiningu á leikskóla barnsins míns við leikskólann Ösp. Hvað er það nákvæmlega sem gerir það hagkvæmara fyrir reksturinn að sameina þessa tvo skóla? Ég hef engin svör séð frá ráðamönnum við því. Óhagkvæmnin er hins vegar hrópandi augljós. Svo dæmi sé tekið er vegalengdin milli þessara tveggja skóla 810 metrar sé ekið í bíl. Á leiðinni er fjölfarin strætóleið og akstursleið m.a. til og frá Fjölbrautarskólanum í Breiðholti, sundlauginni og íþróttafélaginu Leikni. Umferðin er oft mjög mikil og auðveldlega myndast umferðarteppur á þessari leið. Ég sé alls ekki að það skili neinum sparnaði að sameina skóla þar sem svo löng vegalengd er á milli. Það hlýtur að kosta meira umstang og rót fyrir starfsfólkið og kalla á mörg ópraktísk verkefni sem ekki tengjast starfinu með börnunum nokkurn skapaðan hlut. Ef sparnaðurinn felst í því að fækka starfsfólki er erfitt að sjá hvernig það á að vera hægt þegar svo langt er á milli leikskólanna. Það þarf t.d. einn heilan starfsmann í að keyra matinn á milli skólanna ef aðeins á að elda á öðrum skólanum svo eitthvað sé nefnt. Og ef sparnaðurinn felst fyrst og fremst í því að fækka um þennan tiltekna starfsmann gefur það líka augaleið að þá er verið að skapa enn meiri óstöðugleika og rót. Í tillögunum felst nefnilega að segja upp leikskólastjórunum. Eru þeir ekki fólkið með mestu reynsluna og menntunina inni á leikskólunum? Eru þeir ekki starfsmennirnir sem hafa verið lengst í bransanum? Ef þeim er öllum sagt upp og færri ráðnir í staðinn hlýtur það að bjóða upp á óstöðugleika í starfsliðinu sem er eitthvað sem foreldrar barna á leikskólum kjósa síst af öllu. Allir vita hversu mikilvægt það er fyrir börnin að það séu ekki sífelldar mannabreytingar á leikskólunum. Það er engu líkara en að ráðamenn hafi hugsað þessar sameiningar eins og einfaldan Playmo-leik. Playmo-kallarnir hætta ekkert að brosa þó að þeir séu hreyfðir eitthvað smávegis til. Því hefur verið haldið fram að ennþá verði til störf fyrir alla sem sagt verður upp inni á leikskólunum og þar með sé málið leyst og allir brosandi ennþá eins og í Playmo-leiknum. Vandamálið er hins vegar að þetta snýst um lifandi fólk en ekki Playmo-kalla. Mun gott starfsfólk sækjast eftir því að vinna áfram á leikskólunum eftir svona niðurlægingarherför sem þessar uppsagnir koma til með að vera? Á fundi foreldra í Breiðholtsskóla var spurt hversvegna Hraunborg og Hólaborg ættu ekki frekar að sameinast og meðal svaranna sem fengust við því voru þau að þá stæði Öspin eftir ein sem lítill leikskóli á þessu svæði. Ég spyr þá á móti, hvers vegna mega ekki vera litlir leikskólar á þessu svæði? Afhverju þarf að sameina alla leikskólana hér upp í 6-7 deilda leikskóla meðan ekki er hróflað við litlum leikskólum í öðrum hverfum? Er ekki bara kostur að það séu til litlir leikskólar í bland við þá stærri, líka hér í Efra-Breiðholti? Það er ótal spurningum ósvarað í þessu ferli sem sýnir það auðvitað fyrst og fremst hversu vanhugsaðar og illa unnar þessar tillögur eru. Þær hafa auk þess verið mjög illa kynntar og ekki hefur verið tekið nægilegt tillit til hvers skóla fyrir sig, heldur öllu ýtt af stað í einu og allt sett undir einn hatt. Það kann ekki góðri lukku að stýra. Ég skora á ráðamenn borgarinnar að hverfa frá þessum tillögum og láta börnin okkar í friði.
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar