Styð Guðmund Vigni til stjórnlagaþings 7-9-13 Hrólfur Jónsson skrifar 16. nóvember 2010 13:19 Þegar ég hóf störf hjá Slökkviliði Reykjavíkur 1980 var Guðmundur Vignir þegar búinn að vera starfsmaður liðsins til nokkurra ára. Fljótt tókust með okkur kynni enda á svipuðum aldri og bakgrunnurinn um margt líkur. Síðan þá höfum við Guðmundur átt margvísleg samskipti. Það hefur tengst faglegum málefnum slökkviliðsmanna, réttindabaráttu þeirra, stofnun Landssambands slökkviliðsmanna og kjarabaráttu. Seinna þegar Guðmundur var orðinn framkvæmdastjóri Knattspyrnufélagsins Þróttar, ég þá byrjaður á öðrum starfsvettvangi líka eins og Guðmundur. Og nú síðustu ár höfum við Guðmundur síðan verið samstarfsmenn á Framkvæmda- og eignasviði Reykjavíkurborgar. Ég tel mig því þekkja Guðmund mjög vel, eiginleika hans og hæfileika, bæði sem samstarfsmanns, í sumum tilvikum á öndverðum meiði og eins sem félaga utan við argaþras hins daglega amsturs. Okkur hefur alltaf tekist að hafa samskiptin opin og hreinskiptin. Það vil ég ekki síst þakka heiðarleika Guðmundar, sem kemur svo oft fram í störfum hans. En einnig því að maður getur alltaf treyst því að Guðmundur segir það sem hann meinar, en er ekki bara að segja eitthvað sem hann heldur að falli í kramið á hverju tíma. Hann er ósérhlífinn og spyr ekki þegar hann ræðst í verkefnin, „hvað skyldi nú vera í þessu fyrir mig?" heldur hugsar hann þau áfram og leitar leiða til sátta án þess þó að tapa sjónar á meginmarkmiðum og því sem hann hefur verið valinn til að standa fyrir á hverjum tíma. Og bland við sín eigin gildi. Einn af þeim eiginleikum í fari fólks sem er ekki oft minnst á og stundum jafnvel talið til veikleika, þó svo ég sé ekki þeirrar skoðunar, er góðmennska fólks. Mér finnst Guðmundur góður maður og hef ég oft reynt hann af þessum eiginleikum og lífsskoðun. Hann bregður ekki fæti né talar hann illa um annað fólk. Hann er laus við sleggjudóma og fordóma og er tilbúinn að hlusta á sjónarmið annarra.Og langrækinn er hann ekki sem er oft svo góður eiginleiki. Mér koma því ekki á óvart þau stefnumál sem Guðmundur Vignir hefur valið sér. Full mannréttindi, jafnrétti og virkt lýðræði ásamt fleirum sem koma fram í stefnuyfirlýsingu hans. Lýðræðisást er oft meiri í orði en á borði. Stjórnmál snúast gjarnan um hið gagnstæða, að tryggja sérhagsmuni og viðtekin völd. Þessu þurfum við að breyta. Ég verð að viðurkenna að fyrirfram hef ég ekki mikla trú á því ferli sem framundan er með stjórnlagaþingi. Að það náist sá árangur sem við vonumst til í betri stjórnarskrá til handa okkur Íslendingum. En þetta var sú leið sem valin var og fyrir liggur að verði farin. Ég ætla því að gefa þessu séns. Og þar skiptir auðvitað mestu máli hverjir veljast til verksins. Og þess vegna er ég tilbúinn til að styðja Guðmund Vigni til þessa vandasama verks. Ég vil jafnframt hvetja aðra til að taka virkan þátt, kynna sér frambjóðendur og umfram allt mæta á kjörstað þegar þar að kemur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei Skoðun Kristrún skýrði loksins hvað verður kosið um Gunnar Ármannsson Skoðun Með óttann einan að vopni Benedikt Jóhannesson Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson Skoðun Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Þjóðin á að njóta vafans Snorri Másson Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei skrifar Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Viðræðurnar snúast um aðlögun Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kristrún skýrði loksins hvað verður kosið um Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson skrifar Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson skrifar Skoðun Meðferð ríkisvaldsins á máli lífslokalæknisins Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar Skoðun Með óttann einan að vopni Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun Merkilegur tvískinnungur Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Þjóðin á að njóta vafans Snorri Másson skrifar Skoðun Tosca skýst upp úr turninum í Brussel Jónas Sen skrifar Skoðun ESB og skoðanabræður þínir Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir skrifar Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Sjá meira
Þegar ég hóf störf hjá Slökkviliði Reykjavíkur 1980 var Guðmundur Vignir þegar búinn að vera starfsmaður liðsins til nokkurra ára. Fljótt tókust með okkur kynni enda á svipuðum aldri og bakgrunnurinn um margt líkur. Síðan þá höfum við Guðmundur átt margvísleg samskipti. Það hefur tengst faglegum málefnum slökkviliðsmanna, réttindabaráttu þeirra, stofnun Landssambands slökkviliðsmanna og kjarabaráttu. Seinna þegar Guðmundur var orðinn framkvæmdastjóri Knattspyrnufélagsins Þróttar, ég þá byrjaður á öðrum starfsvettvangi líka eins og Guðmundur. Og nú síðustu ár höfum við Guðmundur síðan verið samstarfsmenn á Framkvæmda- og eignasviði Reykjavíkurborgar. Ég tel mig því þekkja Guðmund mjög vel, eiginleika hans og hæfileika, bæði sem samstarfsmanns, í sumum tilvikum á öndverðum meiði og eins sem félaga utan við argaþras hins daglega amsturs. Okkur hefur alltaf tekist að hafa samskiptin opin og hreinskiptin. Það vil ég ekki síst þakka heiðarleika Guðmundar, sem kemur svo oft fram í störfum hans. En einnig því að maður getur alltaf treyst því að Guðmundur segir það sem hann meinar, en er ekki bara að segja eitthvað sem hann heldur að falli í kramið á hverju tíma. Hann er ósérhlífinn og spyr ekki þegar hann ræðst í verkefnin, „hvað skyldi nú vera í þessu fyrir mig?" heldur hugsar hann þau áfram og leitar leiða til sátta án þess þó að tapa sjónar á meginmarkmiðum og því sem hann hefur verið valinn til að standa fyrir á hverjum tíma. Og bland við sín eigin gildi. Einn af þeim eiginleikum í fari fólks sem er ekki oft minnst á og stundum jafnvel talið til veikleika, þó svo ég sé ekki þeirrar skoðunar, er góðmennska fólks. Mér finnst Guðmundur góður maður og hef ég oft reynt hann af þessum eiginleikum og lífsskoðun. Hann bregður ekki fæti né talar hann illa um annað fólk. Hann er laus við sleggjudóma og fordóma og er tilbúinn að hlusta á sjónarmið annarra.Og langrækinn er hann ekki sem er oft svo góður eiginleiki. Mér koma því ekki á óvart þau stefnumál sem Guðmundur Vignir hefur valið sér. Full mannréttindi, jafnrétti og virkt lýðræði ásamt fleirum sem koma fram í stefnuyfirlýsingu hans. Lýðræðisást er oft meiri í orði en á borði. Stjórnmál snúast gjarnan um hið gagnstæða, að tryggja sérhagsmuni og viðtekin völd. Þessu þurfum við að breyta. Ég verð að viðurkenna að fyrirfram hef ég ekki mikla trú á því ferli sem framundan er með stjórnlagaþingi. Að það náist sá árangur sem við vonumst til í betri stjórnarskrá til handa okkur Íslendingum. En þetta var sú leið sem valin var og fyrir liggur að verði farin. Ég ætla því að gefa þessu séns. Og þar skiptir auðvitað mestu máli hverjir veljast til verksins. Og þess vegna er ég tilbúinn til að styðja Guðmund Vigni til þessa vandasama verks. Ég vil jafnframt hvetja aðra til að taka virkan þátt, kynna sér frambjóðendur og umfram allt mæta á kjörstað þegar þar að kemur.
Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar
Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar
Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar
Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar