Þjóðareign, skilgreining

Þjóðareign 1.gr.

Þjóðareign er skilgreind eign íslensku þjóðarinnar. Hana má aldrei selja, hvorki einstaklingum né lögaðilum. Þjóðareign má aldrei framselja til erlendra ríkja né erlenda stofnana. Alþingi Íslendinga hefur umsjón með eignum sem eru skilgreindar í þjóðareign og hafa Ríkisstjórn Íslands og Alþingi hvers tíma heimild til að ráðstafa nýtingu og notkun á þeim auðlindum með samþykkt Alþingis. Langvarandi notkun eða nýtingaréttur skapar ekki eignarétt og ekki er hægt að gera kröfu á að nýtingaréttur erfist. Ekki er heimilt að veðsetja þjóðareign.

Þjóðareign 2.gr.

Skilgreining. Undir skilgreiningu á þjóðareign, eru t.d.

a. sjávarauðlindir, stofnveitur, vatns og orkulindir

b. olía, gull, silfur, salt eða önnur efni sem finnast kunna í jörðu.

c. andrúmsloft og regnvatn

d. annað sem Alþingi samþykkir með lögum

Þjóðareign 3.gr.

Nýtingaréttur á þjóðareign skal ákveðinn í lögum. Gæta skal meðalhófs þegar samið er um tímalengd á nýtingarétti. Ekki má úthluta rétti sem brýtur gegn öðrum lögum eða alþjóðlegum samningum og samþykktum. Alþingi skal taka gjald fyrir notkun á auðlind og skal það renna í ríkissjóð. Handhafi nýtingaréttar má ekki framselja þann rétt, heldur skal skila ónýttum rétti.

Þjóðareign 4.gr.

Ekki er heimilt að breyta skilgreiningu á þjóðareign eða nýtingarétti, að hluta eða heild nema að undangenginni þjóðaratkvæðagreiðslu. Halda skal þjóðaratkvæðagreiðslu sérstaklega vegna þeirra breytinga og kosið um það eitt og annað ekki.

Höfundur er í framboði til stjórnlagaþings og er með framboðsnúmerið 9497