Er þetta þakklætið?

Nú eru tímar hagræðingar innan opinbera kerfisins, tímar erfiðra og óvinsælla ákvarðana. Hver er svo sem ánægður má velta fyrir sér.

Ég er hjúkrunarforstjóri á millistóru blönduðu hjúkrunar- og dvalarheimili úti á landi. Þar búa 78 heimilismenn og af þeim eru 22 íbúar í tvíbýli. Á seinasta starfsári var heimili okkar ekki rekið með tapi. Það var rekið með 100% nýtingu á rýmum. Biðlisti er í dag með 22 einstaklingum. Mér þykir gaman í vinnunni og það veitir mér mikla ánægju að starfa með öldruðum og þeirra aðstandendum. Mig vantar aðstoð við að halda uppi þeirri þjónustu sem öldrunarstofnanir í landinu eru að veita.

Á bak við hvern íbúa eru einstaklingar, fjölskylda og saga íbúanna nær langt aftur. Margir þeirra hafa í gegnum tíðina stuðlað að einhverjum hætti að uppbyggingu landsins. Allir þessir íbúar hafa vonir, óskir og væntingar til samfélagsins. Þetta er fólkið sem við eigum að þakka fyrir þeirra starf í að byggja upp landið okkar. Þetta er fólk sem þekkir hvað það er að lifa í kreppu, fólk sem sættir sig við margt og hefur lifað tímanna tvenna. Fólk sem jafnvel í dag býr við það að bíða í langan tíma eftir einbýli. Fólk sem bíður eftir að komast að hjá sjúkraþjálfa og bíður eftir sumrinu til að verða aftur keyrt út fyrir heimilið í hjólastól. Þessi mál snerta okkur ekki fyrir alvöru fyrr en það eru foreldrar okkar sem um ræðir. Það er bara því miður svoleiðis.

Er þetta þakklætið spyr ég nú bara og nota um leið orðalag heimilismanns hjá okkur. Aldraðir eiga betra skilið en að lengja þurfi biðtíma eftir rými en með svo miklum niðurskurði í öldrunarmálum er það þetta sem verður óhjákvæmilegt. Sá sparnaður sem átti að vera á landsbyggðarsjúkrahúsum hefur verið yfirfærður á öldrunarstofnanir. Niðurskurður verður því ekki 5% eins og við var búist heldur allt að því 15% niðurskurður á heimili fyrir aldraða. Það er ekki hægt að loka deildum nema með því að senda heimilismenn út af heimilunum. Öldrunarheimili ráða ekki við þann niðurskurð og því blasir við að loka þurfi öldrunarstofnunum.

Ég harma það að heimili íbúanna okkar á Höfða þurfi þrátt fyrir góðan rekstur, mjög góða nýtingu rýma og biðlista að lenda í svo harkalegum niðurskurði eins og raun ber vitni. Bið ég því um endurskoðun á því. Hvar eru svo þeir sem styðja við aldraða? Þúsund manna fundir sem haldnir voru þegar við blasti niðurskurður á landsbyggðarsjúkrahúsum skiluðu árangri, nú verðum við sem hugsum um velferð aldraðra að passa upp á hag þeirra. Oft er þörf en nú er nauðsyn að styðja við hagsmuni aldraðra í landinu.