Strætófarþegar nota ekki bílastæði 25. nóvember 2010 09:42 Farþegum fjölgar hjá Strætó, sem ekki getur sinnt þessari auknu eftirspurn vegna samdráttar. Sorglegt að geta ekki boðið upp á meiri þjónustu í samræmi við kærkomna eftirspurn. Strætófarþegi sem mætir til vinnu sinnar eða í skóla þarf ekkert bílastæði, eins og augljóst má vera. Hann er þess vegna ódýrari fyrir þá stofnun eða fyrirtæki sem hann vinnur hjá en sá sem notar bílastæði. Er strætófarþeginn að hagnast á því? Nei, því miður, nema í algerum undantekningartilfellum. Ég sé ekkert réttlæti í því að bílandi starfsmaður fái að leggja frítt við sinn vinnustað á kostnað vinnuveitandans, en starfsfélagi hans sem kemur með strætó njóti þess ekki að spara vinnuveitandanum bílastæði fyrir sig. Bílastæði eru hluti af rekstrarkostnaði fyrirtækja og stofnana, á stórum vinnustöðum getur hann verið umtalsverður. Ég tel því eðlilegt og sanngjarnt að fyrirtæki og stofnanir innheimti sanngjarnt gjald fyrir notkun á bílastæðum sínum. Gjald sem gæti verið eins konar þjónustugjald til Strætó fyrir að koma sínum starfsmönnum til vinnu. Þannig gætu þau tekið þátt í kostnaði við rekstur Strætó og jafnvel stuðlað að bættri þjónustu, samhliða minnkandi eftirspurn eftir bílastæðum. Slíkt yrði allra hagur því strætófarþegar eru ekki frekir til plássins í sínum ferðamáta. Þeir stuðla ekki að auknu flæmi bílastæða eða annarra dýrra umferðarmannvirkja, sem er hagkvæmt fyrir þjóðarbúið. Að auki stuðlar bíllaus lífsstíll að fegurra umhverfi og afslappaðra mannlífi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir Skoðun Nei Íslandsbanki ég er ekki 6 ára Kristján Logason Skoðun Líffræðileg fjölbreytni á undanþágu? Maren Davíðsdóttir Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson Skoðun Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson Skoðun Skoðun Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Skoðun Hangið frammi á gangi í von um fréttir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Hvernig líður fjölskyldunni? Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun Borgarlínan og Línuborg Soria Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Hvaða börn koma fyrst? Lúðvík Júlíusson skrifar Skoðun Lífeyririnn okkar má ekki týnast Sandra B. Franks skrifar Skoðun Aldrei fleiri Ljón á Íslandi Selma Rut Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Mikilvægur áfangi fyrir eldri ökumenn Björn Snæbjörnsson skrifar Skoðun Nei Íslandsbanki ég er ekki 6 ára Kristján Logason skrifar Skoðun Er gervigreind örlög eða stefna? Hanna Kristín Skaftadóttir skrifar Skoðun Menningarsjá og hlutverk hennar Anna Hildur Hildibrandsdóttir ,Erna Kaaber skrifar Skoðun Líffræðileg fjölbreytni á undanþágu? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Minna fólk – aðrar þarfir Bozena Raczkowska skrifar Skoðun Fullveldi og almannaheill Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Börnin fyrst, kerfið svo Inga Sæland skrifar Skoðun Hvar mega okkar minnstu bræður borða? Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Núverandi heilbrigðiskerfi er ekki sjálfbært – aukið einkaframtak er hluti af lausninni Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Valdatafl og viðskiptapólitík í lagareldi Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Sálin tekin úr skólunum Ingibjörg Isaksen skrifar Sjá meira
Farþegum fjölgar hjá Strætó, sem ekki getur sinnt þessari auknu eftirspurn vegna samdráttar. Sorglegt að geta ekki boðið upp á meiri þjónustu í samræmi við kærkomna eftirspurn. Strætófarþegi sem mætir til vinnu sinnar eða í skóla þarf ekkert bílastæði, eins og augljóst má vera. Hann er þess vegna ódýrari fyrir þá stofnun eða fyrirtæki sem hann vinnur hjá en sá sem notar bílastæði. Er strætófarþeginn að hagnast á því? Nei, því miður, nema í algerum undantekningartilfellum. Ég sé ekkert réttlæti í því að bílandi starfsmaður fái að leggja frítt við sinn vinnustað á kostnað vinnuveitandans, en starfsfélagi hans sem kemur með strætó njóti þess ekki að spara vinnuveitandanum bílastæði fyrir sig. Bílastæði eru hluti af rekstrarkostnaði fyrirtækja og stofnana, á stórum vinnustöðum getur hann verið umtalsverður. Ég tel því eðlilegt og sanngjarnt að fyrirtæki og stofnanir innheimti sanngjarnt gjald fyrir notkun á bílastæðum sínum. Gjald sem gæti verið eins konar þjónustugjald til Strætó fyrir að koma sínum starfsmönnum til vinnu. Þannig gætu þau tekið þátt í kostnaði við rekstur Strætó og jafnvel stuðlað að bættri þjónustu, samhliða minnkandi eftirspurn eftir bílastæðum. Slíkt yrði allra hagur því strætófarþegar eru ekki frekir til plássins í sínum ferðamáta. Þeir stuðla ekki að auknu flæmi bílastæða eða annarra dýrra umferðarmannvirkja, sem er hagkvæmt fyrir þjóðarbúið. Að auki stuðlar bíllaus lífsstíll að fegurra umhverfi og afslappaðra mannlífi.
Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon Skoðun
Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson Skoðun
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar
Skoðun Núverandi heilbrigðiskerfi er ekki sjálfbært – aukið einkaframtak er hluti af lausninni Sævar Þór Jónsson skrifar
Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon Skoðun
Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson Skoðun