Flóttafjölskyldur frá Kólumbíu hefja nýtt líf fjarri ofbeldi og ofsóknum Anna Stefánsdóttir skrifar 10. desember 2010 13:21 Nýtt líf á Íslandi bíður tveggja flóttafjölskyldna frá Kólumbíu sem íslensk stjórnvöld hafa boðið hingað til lands. Þetta eru einstæðar mæður með börn sín sem hafa orðið að flýja heimaland sitt, mátt sæta ofsóknum og ofbeldi vegna aðstæðna, en einnig vegna kynferðis. Rauði kross Íslands er eitt af mörgum félagasamtökum sem nú standa í 20. sinn að 16 daga alþjóðlegu átaki gegn kynbundnu ofbeldi. Yfirskrift átaksins 2010 er Berjumst gegn ofbeldi gegn konum á átakasvæðum, og því þykir mér vel við hæfi að vekja athygli á aðstæðum kólumbísku kvennanna sem munu hefja nýtt líf á Íslandi með aðstoð íslenskra stjórnvalda, Reykjavíkurborgar og Rauða krossins. Borgarastyrjöld hefur geisað linnulítið í Kólumbíu í fjóra áratugi. Skæruliðar heyja blóðuga baráttu gegn stjórnvöldum og glæpahópar vaða uppi. Morð, pyndingar, mannrán og nauðganir eru daglegt brauð í sumum hlutum landsins. Þetta er í þriðja sinn sem Flóttamannastofnun Sameinuðu þjóðanna leitar til íslenskra stjórnvalda um að taka á móti konum sem flúið hafa Kólumbíu vegna hræðilegra atburða sem þær hafa orðið fyrir eða vitni að. Konurnar tilheyra hópi sem Sameinuðu þjóðirnar telja vera í sérstakri hættu, og hafa sætt ofbeldi vegna kynferðis síns og stöðu sem einstæðar mæður. Það er ekki að ástæðulausu að konur njóta sérstakrar verndar undir alþjóðlegum mannúðarlögum. Kynbundið ofbeldi er nánast alltaf notað sem vopn á átakasvæðum - vopn sem ekki aðeins hefur áhrif á konurnar sem fyrir ofbeldinu verða heldur einnig á fjölskyldur þeirra. Rauði krossinn hefur áratugum saman unnið að því að veita konum á átakasvæðum sérstaka aðstoð. Fjölmörg verkefni um allan heim á vegum Rauða krossins stuðla að því að styrkja konur sem hafa orðið fórnarlömb kynferðisofbeldis og hjálpa þeim að takast á við lífið á ný. Það er heldur ekki tilviljun að Ísland verður fyrir valinu að veita kólumbísku flóttakonunum hæli. Íslenskt samfélag er vel í stakk búið að taka á móti mæðrunum og börnum þeirra þar sem hér ríkja engir fordómar í garð einstæðra foreldra og ýmis úrræði eru í boði sem gerir þeim kleift að fóta sig í nýju landi og nýju lífi sem gæti reynst erfitt annars staðar. Kólumbísku konunum sem komu með fjölskyldum sínum hingað til lands árin 2005 og 2007 hefur tekist vel að laga sig að íslenskum aðstæðum og hafa sannarlega auðgað íslenskt samfélag. Þær hafa sýnt einstakan kjark og þor við að segja skilið við heimaland sitt og ástvini til að hefja nýtt líf í framandi landi. Oftar en ekki skilur kynbundið ofbeldi eftir sig ör sem ekki eru sjáanleg. Konur sem verða fyrir slíku áfalli lifa oft í ævilöngum ótta. Það er gott að vita til þess að á þessum erfiðu tímum tökum við sem þjóð þátt í því að veita tveimur flóttafjölskyldum til viðbótar skjól, og hjálpa þeim að vinna bug á afleiðingum ofsókna og ofbeldis. Það er gott að geta lagt það á vogarskálarnar á þessum síðasta degi 16 daga átaksins gegn kynbundnu ofbeldi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir Skoðun Nei Íslandsbanki ég er ekki 6 ára Kristján Logason Skoðun Líffræðileg fjölbreytni á undanþágu? Maren Davíðsdóttir Skoðun Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson Skoðun Aldrei fleiri Ljón á Íslandi Selma Rut Þorsteinsdóttir Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson Skoðun Skoðun Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Skoðun Hangið frammi á gangi í von um fréttir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Hvernig líður fjölskyldunni? Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun Borgarlínan og Línuborg Soria Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Hvaða börn koma fyrst? Lúðvík Júlíusson skrifar Skoðun Lífeyririnn okkar má ekki týnast Sandra B. Franks skrifar Skoðun Aldrei fleiri Ljón á Íslandi Selma Rut Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Mikilvægur áfangi fyrir eldri ökumenn Björn Snæbjörnsson skrifar Skoðun Nei Íslandsbanki ég er ekki 6 ára Kristján Logason skrifar Skoðun Er gervigreind örlög eða stefna? Hanna Kristín Skaftadóttir skrifar Skoðun Menningarsjá og hlutverk hennar Anna Hildur Hildibrandsdóttir ,Erna Kaaber skrifar Skoðun Líffræðileg fjölbreytni á undanþágu? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Minna fólk – aðrar þarfir Bozena Raczkowska skrifar Skoðun Fullveldi og almannaheill Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Börnin fyrst, kerfið svo Inga Sæland skrifar Skoðun Hvar mega okkar minnstu bræður borða? Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Núverandi heilbrigðiskerfi er ekki sjálfbært – aukið einkaframtak er hluti af lausninni Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Valdatafl og viðskiptapólitík í lagareldi Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Sálin tekin úr skólunum Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Matvælaverð, tollar og heimildavinna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Stefna og innleiðing hennar á óvissutímum Jóhanna Gunnþóra Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hinar myrku hliðar deilds fullveldis: Sýndaráhrif og uppgjöf smáríkis Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Stækkar skrifræðið við inngöngu í ESB? Tölurnar segja annað Halldór Jörgen Olesen skrifar Sjá meira
Nýtt líf á Íslandi bíður tveggja flóttafjölskyldna frá Kólumbíu sem íslensk stjórnvöld hafa boðið hingað til lands. Þetta eru einstæðar mæður með börn sín sem hafa orðið að flýja heimaland sitt, mátt sæta ofsóknum og ofbeldi vegna aðstæðna, en einnig vegna kynferðis. Rauði kross Íslands er eitt af mörgum félagasamtökum sem nú standa í 20. sinn að 16 daga alþjóðlegu átaki gegn kynbundnu ofbeldi. Yfirskrift átaksins 2010 er Berjumst gegn ofbeldi gegn konum á átakasvæðum, og því þykir mér vel við hæfi að vekja athygli á aðstæðum kólumbísku kvennanna sem munu hefja nýtt líf á Íslandi með aðstoð íslenskra stjórnvalda, Reykjavíkurborgar og Rauða krossins. Borgarastyrjöld hefur geisað linnulítið í Kólumbíu í fjóra áratugi. Skæruliðar heyja blóðuga baráttu gegn stjórnvöldum og glæpahópar vaða uppi. Morð, pyndingar, mannrán og nauðganir eru daglegt brauð í sumum hlutum landsins. Þetta er í þriðja sinn sem Flóttamannastofnun Sameinuðu þjóðanna leitar til íslenskra stjórnvalda um að taka á móti konum sem flúið hafa Kólumbíu vegna hræðilegra atburða sem þær hafa orðið fyrir eða vitni að. Konurnar tilheyra hópi sem Sameinuðu þjóðirnar telja vera í sérstakri hættu, og hafa sætt ofbeldi vegna kynferðis síns og stöðu sem einstæðar mæður. Það er ekki að ástæðulausu að konur njóta sérstakrar verndar undir alþjóðlegum mannúðarlögum. Kynbundið ofbeldi er nánast alltaf notað sem vopn á átakasvæðum - vopn sem ekki aðeins hefur áhrif á konurnar sem fyrir ofbeldinu verða heldur einnig á fjölskyldur þeirra. Rauði krossinn hefur áratugum saman unnið að því að veita konum á átakasvæðum sérstaka aðstoð. Fjölmörg verkefni um allan heim á vegum Rauða krossins stuðla að því að styrkja konur sem hafa orðið fórnarlömb kynferðisofbeldis og hjálpa þeim að takast á við lífið á ný. Það er heldur ekki tilviljun að Ísland verður fyrir valinu að veita kólumbísku flóttakonunum hæli. Íslenskt samfélag er vel í stakk búið að taka á móti mæðrunum og börnum þeirra þar sem hér ríkja engir fordómar í garð einstæðra foreldra og ýmis úrræði eru í boði sem gerir þeim kleift að fóta sig í nýju landi og nýju lífi sem gæti reynst erfitt annars staðar. Kólumbísku konunum sem komu með fjölskyldum sínum hingað til lands árin 2005 og 2007 hefur tekist vel að laga sig að íslenskum aðstæðum og hafa sannarlega auðgað íslenskt samfélag. Þær hafa sýnt einstakan kjark og þor við að segja skilið við heimaland sitt og ástvini til að hefja nýtt líf í framandi landi. Oftar en ekki skilur kynbundið ofbeldi eftir sig ör sem ekki eru sjáanleg. Konur sem verða fyrir slíku áfalli lifa oft í ævilöngum ótta. Það er gott að vita til þess að á þessum erfiðu tímum tökum við sem þjóð þátt í því að veita tveimur flóttafjölskyldum til viðbótar skjól, og hjálpa þeim að vinna bug á afleiðingum ofsókna og ofbeldis. Það er gott að geta lagt það á vogarskálarnar á þessum síðasta degi 16 daga átaksins gegn kynbundnu ofbeldi.
Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon Skoðun
Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson Skoðun
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar
Skoðun Núverandi heilbrigðiskerfi er ekki sjálfbært – aukið einkaframtak er hluti af lausninni Sævar Þór Jónsson skrifar
Skoðun Hinar myrku hliðar deilds fullveldis: Sýndaráhrif og uppgjöf smáríkis Eggert Sigurbergsson skrifar
Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon Skoðun
Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson Skoðun