Flóttafjölskyldur frá Kólumbíu hefja nýtt líf fjarri ofbeldi og ofsóknum Anna Stefánsdóttir skrifar 10. desember 2010 13:21 Nýtt líf á Íslandi bíður tveggja flóttafjölskyldna frá Kólumbíu sem íslensk stjórnvöld hafa boðið hingað til lands. Þetta eru einstæðar mæður með börn sín sem hafa orðið að flýja heimaland sitt, mátt sæta ofsóknum og ofbeldi vegna aðstæðna, en einnig vegna kynferðis. Rauði kross Íslands er eitt af mörgum félagasamtökum sem nú standa í 20. sinn að 16 daga alþjóðlegu átaki gegn kynbundnu ofbeldi. Yfirskrift átaksins 2010 er Berjumst gegn ofbeldi gegn konum á átakasvæðum, og því þykir mér vel við hæfi að vekja athygli á aðstæðum kólumbísku kvennanna sem munu hefja nýtt líf á Íslandi með aðstoð íslenskra stjórnvalda, Reykjavíkurborgar og Rauða krossins. Borgarastyrjöld hefur geisað linnulítið í Kólumbíu í fjóra áratugi. Skæruliðar heyja blóðuga baráttu gegn stjórnvöldum og glæpahópar vaða uppi. Morð, pyndingar, mannrán og nauðganir eru daglegt brauð í sumum hlutum landsins. Þetta er í þriðja sinn sem Flóttamannastofnun Sameinuðu þjóðanna leitar til íslenskra stjórnvalda um að taka á móti konum sem flúið hafa Kólumbíu vegna hræðilegra atburða sem þær hafa orðið fyrir eða vitni að. Konurnar tilheyra hópi sem Sameinuðu þjóðirnar telja vera í sérstakri hættu, og hafa sætt ofbeldi vegna kynferðis síns og stöðu sem einstæðar mæður. Það er ekki að ástæðulausu að konur njóta sérstakrar verndar undir alþjóðlegum mannúðarlögum. Kynbundið ofbeldi er nánast alltaf notað sem vopn á átakasvæðum - vopn sem ekki aðeins hefur áhrif á konurnar sem fyrir ofbeldinu verða heldur einnig á fjölskyldur þeirra. Rauði krossinn hefur áratugum saman unnið að því að veita konum á átakasvæðum sérstaka aðstoð. Fjölmörg verkefni um allan heim á vegum Rauða krossins stuðla að því að styrkja konur sem hafa orðið fórnarlömb kynferðisofbeldis og hjálpa þeim að takast á við lífið á ný. Það er heldur ekki tilviljun að Ísland verður fyrir valinu að veita kólumbísku flóttakonunum hæli. Íslenskt samfélag er vel í stakk búið að taka á móti mæðrunum og börnum þeirra þar sem hér ríkja engir fordómar í garð einstæðra foreldra og ýmis úrræði eru í boði sem gerir þeim kleift að fóta sig í nýju landi og nýju lífi sem gæti reynst erfitt annars staðar. Kólumbísku konunum sem komu með fjölskyldum sínum hingað til lands árin 2005 og 2007 hefur tekist vel að laga sig að íslenskum aðstæðum og hafa sannarlega auðgað íslenskt samfélag. Þær hafa sýnt einstakan kjark og þor við að segja skilið við heimaland sitt og ástvini til að hefja nýtt líf í framandi landi. Oftar en ekki skilur kynbundið ofbeldi eftir sig ör sem ekki eru sjáanleg. Konur sem verða fyrir slíku áfalli lifa oft í ævilöngum ótta. Það er gott að vita til þess að á þessum erfiðu tímum tökum við sem þjóð þátt í því að veita tveimur flóttafjölskyldum til viðbótar skjól, og hjálpa þeim að vinna bug á afleiðingum ofsókna og ofbeldis. Það er gott að geta lagt það á vogarskálarnar á þessum síðasta degi 16 daga átaksins gegn kynbundnu ofbeldi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Kristrún skýrði loksins hvað verður kosið um Gunnar Ármannsson Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson Skoðun Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson Skoðun Með óttann einan að vopni Benedikt Jóhannesson Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Þjóðin á að njóta vafans Snorri Másson Skoðun Meðferð ríkisvaldsins á máli lífslokalæknisins Eva Hauksdóttir Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason Skoðun Merkilegur tvískinnungur Ingólfur Sverrisson Skoðun Skoðun Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Viðræðurnar snúast um aðlögun Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kristrún skýrði loksins hvað verður kosið um Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson skrifar Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson skrifar Skoðun Meðferð ríkisvaldsins á máli lífslokalæknisins Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar Skoðun Með óttann einan að vopni Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun Merkilegur tvískinnungur Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Þjóðin á að njóta vafans Snorri Másson skrifar Skoðun Tosca skýst upp úr turninum í Brussel Jónas Sen skrifar Skoðun ESB og skoðanabræður þínir Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir skrifar Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Sjá meira
Nýtt líf á Íslandi bíður tveggja flóttafjölskyldna frá Kólumbíu sem íslensk stjórnvöld hafa boðið hingað til lands. Þetta eru einstæðar mæður með börn sín sem hafa orðið að flýja heimaland sitt, mátt sæta ofsóknum og ofbeldi vegna aðstæðna, en einnig vegna kynferðis. Rauði kross Íslands er eitt af mörgum félagasamtökum sem nú standa í 20. sinn að 16 daga alþjóðlegu átaki gegn kynbundnu ofbeldi. Yfirskrift átaksins 2010 er Berjumst gegn ofbeldi gegn konum á átakasvæðum, og því þykir mér vel við hæfi að vekja athygli á aðstæðum kólumbísku kvennanna sem munu hefja nýtt líf á Íslandi með aðstoð íslenskra stjórnvalda, Reykjavíkurborgar og Rauða krossins. Borgarastyrjöld hefur geisað linnulítið í Kólumbíu í fjóra áratugi. Skæruliðar heyja blóðuga baráttu gegn stjórnvöldum og glæpahópar vaða uppi. Morð, pyndingar, mannrán og nauðganir eru daglegt brauð í sumum hlutum landsins. Þetta er í þriðja sinn sem Flóttamannastofnun Sameinuðu þjóðanna leitar til íslenskra stjórnvalda um að taka á móti konum sem flúið hafa Kólumbíu vegna hræðilegra atburða sem þær hafa orðið fyrir eða vitni að. Konurnar tilheyra hópi sem Sameinuðu þjóðirnar telja vera í sérstakri hættu, og hafa sætt ofbeldi vegna kynferðis síns og stöðu sem einstæðar mæður. Það er ekki að ástæðulausu að konur njóta sérstakrar verndar undir alþjóðlegum mannúðarlögum. Kynbundið ofbeldi er nánast alltaf notað sem vopn á átakasvæðum - vopn sem ekki aðeins hefur áhrif á konurnar sem fyrir ofbeldinu verða heldur einnig á fjölskyldur þeirra. Rauði krossinn hefur áratugum saman unnið að því að veita konum á átakasvæðum sérstaka aðstoð. Fjölmörg verkefni um allan heim á vegum Rauða krossins stuðla að því að styrkja konur sem hafa orðið fórnarlömb kynferðisofbeldis og hjálpa þeim að takast á við lífið á ný. Það er heldur ekki tilviljun að Ísland verður fyrir valinu að veita kólumbísku flóttakonunum hæli. Íslenskt samfélag er vel í stakk búið að taka á móti mæðrunum og börnum þeirra þar sem hér ríkja engir fordómar í garð einstæðra foreldra og ýmis úrræði eru í boði sem gerir þeim kleift að fóta sig í nýju landi og nýju lífi sem gæti reynst erfitt annars staðar. Kólumbísku konunum sem komu með fjölskyldum sínum hingað til lands árin 2005 og 2007 hefur tekist vel að laga sig að íslenskum aðstæðum og hafa sannarlega auðgað íslenskt samfélag. Þær hafa sýnt einstakan kjark og þor við að segja skilið við heimaland sitt og ástvini til að hefja nýtt líf í framandi landi. Oftar en ekki skilur kynbundið ofbeldi eftir sig ör sem ekki eru sjáanleg. Konur sem verða fyrir slíku áfalli lifa oft í ævilöngum ótta. Það er gott að vita til þess að á þessum erfiðu tímum tökum við sem þjóð þátt í því að veita tveimur flóttafjölskyldum til viðbótar skjól, og hjálpa þeim að vinna bug á afleiðingum ofsókna og ofbeldis. Það er gott að geta lagt það á vogarskálarnar á þessum síðasta degi 16 daga átaksins gegn kynbundnu ofbeldi.
Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason Skoðun
Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar
Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar
Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason Skoðun