Afgangsstærðirnar hjá Strætó 13. október 2005 19:12 Nýtt leiðarkerfi Strætó - Björn Finnsson æskulýðsfulltrúi. Nú styttist óðum í að hið nýja og margbrotna leiðakerfi almenningsvagna á höfuðborgarsvæðinu verði tekið í notkun.Sjálfsagt er hægt að finna góðar hliðar þessara breytinga en tilefni skrifa minna er nú á hinn veginn, um það sem augljóslega eru skelfileg mistök við hönnun þess. Þar ber fyrst að geta þess að hið mikla íþrótta- og útivistarsvæði Laugardalurinn, með aðal íþrótta- og sýngarhallir landssins, skautahöll, eina dýra- og skemmtigarði borgarinnar, tjaldsvæði Borgarinnar, stærstu sundlaug og Grasagarðinum, verður tekið að miklu leyti úr sambandi við strætó. Þúsundir manna sækja Laugardalinn heim til útiveru og íþróttaþjálfunar, tónleika og sýninga allan ársins hring, auk þess er svæðið mikið notað að sumarlagi fyrir hópa barna af barnaheimilum og leikjanámskeiðum. Þessir síðasttöldu hópar koma einkum að sumarlagi og geta dreift komu sinni á lengri tíma en brottför, því flestir þurfa hóparnir að vera komnir á starfsstöðvar sínar um kl.16:00. Í hinu nýja leiðakerfi eru aðeins tvær leiðir sem fara um Suðurlandsbrautina og geta nýst þessum hópum og ein leið sem fer um Sundlaugaveginn . Leiðir þessar verða á 20 mínútna fresti. Leið 15 í Mosfellsbæ verður eina tengingin fyrir öll efri hverfi Borgarinnar við Laugardalinn og eiga skiptingar að fara fram við Ártúnsbrekkuna, þá stóru umferðaræð sem varhugavert er að hafa barnahópa við. Þetta á við um alla hópa úr Árbæ, Breiðholti, Grafarvogi, Grafarholti, og Norðlingaholti auk umferðar af Kjalarnesi og úr Mosfellsbæ. Einn vagn á 20 mínútna fresti þýðir að hópar barna verða að bíða langtímum saman eftir næsta vagni í öllum veðrum. Á sama hátt er ein leið sem á að þjóna öllum nágrannabæjunum suður af borginni. Leiðin um Sundlaugaveginn býður upp á óhægkvæma og hættulega skiptingu yfir Miklubrautina. Báðar leiðir um Suðurlandsbraut nýtast Vesturhluta borgarinnar og orska því aðeins skárra ástand. Allar leiðir liggja í Háskólann, segja umferðafræði skipuleggjanda, en þar eru flestir á einkabílum. Af hverju þarf að fara vestur að Háskóla vilji maður komast á Hlemm? Er ekki óþarfi að auka bílaálag miðborgarinnar með öllum þessum fjölda vagna? Til dæmis munu á annatímun samkvæmt gefnum forsendum fara 78 vagnar á klukkustund um Hverfisgötu og dreifast á tvær götur í miðborginni. Þetta eru um það bil 936 metrar af vögnum miðað við 12 m. langa bíla og auðvitað bara helmingur í hvora átt. Telja menn virkilega að flutningaþörfin sé þvílík á þessu svæði? Það er greinilegt að barnahópar og börn yfirleitt eiga ekki upp á pallborð þeirra sem hugsa upp svona kerfi, auk þess sem útivistarsvæði og íþróttaaðstaða eru gjarnan afgangsstærð. Oft þarf þó ekki annað en til dæmis eina biðstöð í viðbót til að gera svæði aðgengileg. Dæmi um þetta er í Fossvogsdalnum, þar hefur ekki verið biðstöð en um leið og komið er í Kópavogsdal er biðstöð svo fólk geti nýtt vagnana til að komast að og frá svæðinu. Menn skyldu hafa í huga að sú vegalengd sem fullorðnir er flestir færir um að ganga auðveldlega er ekki alltaf á færi barna sem taka smærri skref og eru lengur á leiðinni. Ljós punktur er að ákveðið hefur verið að tengja Nauthólsvíkina við leiðakerfið að sumri til með akstri að Nauthól. Margt fleira mætti tína til sem varðar afnot af kerfinu, t.d. að uppröðun stæða á aðalskiptistöðvum verði þannig að farþegar þurfi ekki að hlaupa á milli vagna, hvernig biðskýli snúa, þau myndu koma að meira gagni ef bakhliðin snéri að götunni og hlífðu farþegum við bleytuaustrinum af götunni. Þá er umhugsunarvert hvort snjó- og þrifaáætlun gangbrauta verði færð til samræmis við þessa breytingu. Þetta skrifa ég nú þar sem aðrar leiðir til að koma í veg fyrir Laugardalsmistökin hafa ekki borið árangur. Það er nú liðið eitt ár frá því ég vakti fyrst máls á þessu við Strætó með athugasemdum, svo og við fyrrverandi borgarstjóra á opnum fundi í Breiðholti, og yfirmenn ÍTR. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Snorri Másson Heller Mills Sjöfn Asare Hauksdóttir Skoðun Halldór 18.04.2026 Halldór Regnbogagrýlan Sigtryggur Ellertsson Skoðun Menntamálin eru í alvarlegum vanda Ragnar Þór Pétursson Skoðun Lyfjatengd dauðsföll eru pólitísk ákvörðun Unnar Þór Sæmundsson Skoðun Kópavogsdalur er okkar Central Park Hákon Gunnarsson Skoðun Trillukarlar – síðasta vígið gegn fáræði og spillingu Kjartan Sveinsson Skoðun Ríkisstjórnin má ekki bíða lengur Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Tímasetning efnahagsaðgerða er lykilatriði Þórarinn Ingi Pétursson Skoðun Táknin skipta ekki máli – fagmennskan gerir það Magnús Þór Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun „Miskunnsami Samverjinn“ — sá sem þér ber að hata, fyrirlíta og forðast Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Skoðun Samfélag regnbogans Dagný Kristinsdóttir skrifar Skoðun Táknin skipta ekki máli – fagmennskan gerir það Magnús Þór Jónsson skrifar Skoðun 30 ára aðlögun án áhrifa Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Kópavogsdalur er okkar Central Park Hákon Gunnarsson skrifar Skoðun Rödd þeirra sem bera kerfið uppi og rétturinn til að nota hana Formenn fag- og stéttarfélaga í heilbrigðisþjónustu skrifar Skoðun Trillukarlar – síðasta vígið gegn fáræði og spillingu Kjartan Sveinsson skrifar Skoðun Lyfjatengd dauðsföll eru pólitísk ákvörðun Unnar Þór Sæmundsson skrifar Skoðun Börn með málþroskaraskanir geta ekki beðið endalaust Hildur Jónsdóttir skrifar Skoðun Regnbogagrýlan Sigtryggur Ellertsson skrifar Skoðun Tímasetning efnahagsaðgerða er lykilatriði Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Snorri Másson Heller Mills Sjöfn Asare Hauksdóttir skrifar Skoðun Menntamálin eru í alvarlegum vanda Ragnar Þór Pétursson skrifar Skoðun Ríkisstjórnin má ekki bíða lengur Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Fullveldi eða ESB: Hver greiðir heimilisreikninginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum lengra Auður Hrefna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Ilmefni í umhverfi barna Harpa Fönn SIgurjónsdóttir skrifar Skoðun Í stuttu máli: Villandi tal um aðlögunarviðræður Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Vald í velvild Guðný Sara Birgisdóttir skrifar Skoðun „Hugmyndafræði“ regnbogans Snæbjörn Guðmundsson skrifar Skoðun Álag vegna keppnisferða að buga suma foreldra Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Kostnaður, kvíði og aðskilnaður Sigdór Yngvi Kristinsson skrifar Skoðun Staðfestur kerfisbrestur! Hver ber ábyrgð? Jón Þór Guðjónsson skrifar Skoðun Aðlögun Íslands að ESB: Þrír ólíkir farvegir Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Sanngjörn þjónusta fyrir alla Kópavogsbúa - líka í efri byggðum Örn Arnarson skrifar Skoðun Sjúklingar með langvinna sjúkdóma bera fastan kostnað sem heilbrigðir blessunarlega sleppa við Gestur Andrés Grjetarsson skrifar Skoðun Á leiksviði lífsins Hörður Torfason skrifar Skoðun Ekki nóg að ráða – við þurfum að rækta Ingunn Björk Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Áratugalöng barátta við sandfok í Þorlákshöfn Páll Marvin Jónsson,Garðar Þorfinnsson,Hreinn Óskarsson,Eva Lind Guðmundsdóttir,Davíð Halldórsson skrifar Skoðun Húsnæði er hluti af grunninnviðum samfélagsins, ekki bara markaðsvara Mikael Snær Gíslason skrifar Sjá meira
Nýtt leiðarkerfi Strætó - Björn Finnsson æskulýðsfulltrúi. Nú styttist óðum í að hið nýja og margbrotna leiðakerfi almenningsvagna á höfuðborgarsvæðinu verði tekið í notkun.Sjálfsagt er hægt að finna góðar hliðar þessara breytinga en tilefni skrifa minna er nú á hinn veginn, um það sem augljóslega eru skelfileg mistök við hönnun þess. Þar ber fyrst að geta þess að hið mikla íþrótta- og útivistarsvæði Laugardalurinn, með aðal íþrótta- og sýngarhallir landssins, skautahöll, eina dýra- og skemmtigarði borgarinnar, tjaldsvæði Borgarinnar, stærstu sundlaug og Grasagarðinum, verður tekið að miklu leyti úr sambandi við strætó. Þúsundir manna sækja Laugardalinn heim til útiveru og íþróttaþjálfunar, tónleika og sýninga allan ársins hring, auk þess er svæðið mikið notað að sumarlagi fyrir hópa barna af barnaheimilum og leikjanámskeiðum. Þessir síðasttöldu hópar koma einkum að sumarlagi og geta dreift komu sinni á lengri tíma en brottför, því flestir þurfa hóparnir að vera komnir á starfsstöðvar sínar um kl.16:00. Í hinu nýja leiðakerfi eru aðeins tvær leiðir sem fara um Suðurlandsbrautina og geta nýst þessum hópum og ein leið sem fer um Sundlaugaveginn . Leiðir þessar verða á 20 mínútna fresti. Leið 15 í Mosfellsbæ verður eina tengingin fyrir öll efri hverfi Borgarinnar við Laugardalinn og eiga skiptingar að fara fram við Ártúnsbrekkuna, þá stóru umferðaræð sem varhugavert er að hafa barnahópa við. Þetta á við um alla hópa úr Árbæ, Breiðholti, Grafarvogi, Grafarholti, og Norðlingaholti auk umferðar af Kjalarnesi og úr Mosfellsbæ. Einn vagn á 20 mínútna fresti þýðir að hópar barna verða að bíða langtímum saman eftir næsta vagni í öllum veðrum. Á sama hátt er ein leið sem á að þjóna öllum nágrannabæjunum suður af borginni. Leiðin um Sundlaugaveginn býður upp á óhægkvæma og hættulega skiptingu yfir Miklubrautina. Báðar leiðir um Suðurlandsbraut nýtast Vesturhluta borgarinnar og orska því aðeins skárra ástand. Allar leiðir liggja í Háskólann, segja umferðafræði skipuleggjanda, en þar eru flestir á einkabílum. Af hverju þarf að fara vestur að Háskóla vilji maður komast á Hlemm? Er ekki óþarfi að auka bílaálag miðborgarinnar með öllum þessum fjölda vagna? Til dæmis munu á annatímun samkvæmt gefnum forsendum fara 78 vagnar á klukkustund um Hverfisgötu og dreifast á tvær götur í miðborginni. Þetta eru um það bil 936 metrar af vögnum miðað við 12 m. langa bíla og auðvitað bara helmingur í hvora átt. Telja menn virkilega að flutningaþörfin sé þvílík á þessu svæði? Það er greinilegt að barnahópar og börn yfirleitt eiga ekki upp á pallborð þeirra sem hugsa upp svona kerfi, auk þess sem útivistarsvæði og íþróttaaðstaða eru gjarnan afgangsstærð. Oft þarf þó ekki annað en til dæmis eina biðstöð í viðbót til að gera svæði aðgengileg. Dæmi um þetta er í Fossvogsdalnum, þar hefur ekki verið biðstöð en um leið og komið er í Kópavogsdal er biðstöð svo fólk geti nýtt vagnana til að komast að og frá svæðinu. Menn skyldu hafa í huga að sú vegalengd sem fullorðnir er flestir færir um að ganga auðveldlega er ekki alltaf á færi barna sem taka smærri skref og eru lengur á leiðinni. Ljós punktur er að ákveðið hefur verið að tengja Nauthólsvíkina við leiðakerfið að sumri til með akstri að Nauthól. Margt fleira mætti tína til sem varðar afnot af kerfinu, t.d. að uppröðun stæða á aðalskiptistöðvum verði þannig að farþegar þurfi ekki að hlaupa á milli vagna, hvernig biðskýli snúa, þau myndu koma að meira gagni ef bakhliðin snéri að götunni og hlífðu farþegum við bleytuaustrinum af götunni. Þá er umhugsunarvert hvort snjó- og þrifaáætlun gangbrauta verði færð til samræmis við þessa breytingu. Þetta skrifa ég nú þar sem aðrar leiðir til að koma í veg fyrir Laugardalsmistökin hafa ekki borið árangur. Það er nú liðið eitt ár frá því ég vakti fyrst máls á þessu við Strætó með athugasemdum, svo og við fyrrverandi borgarstjóra á opnum fundi í Breiðholti, og yfirmenn ÍTR.
Skoðun „Miskunnsami Samverjinn“ — sá sem þér ber að hata, fyrirlíta og forðast Sigurvin Lárus Jónsson skrifar
Skoðun Rödd þeirra sem bera kerfið uppi og rétturinn til að nota hana Formenn fag- og stéttarfélaga í heilbrigðisþjónustu skrifar
Skoðun Sjúklingar með langvinna sjúkdóma bera fastan kostnað sem heilbrigðir blessunarlega sleppa við Gestur Andrés Grjetarsson skrifar
Skoðun Áratugalöng barátta við sandfok í Þorlákshöfn Páll Marvin Jónsson,Garðar Þorfinnsson,Hreinn Óskarsson,Eva Lind Guðmundsdóttir,Davíð Halldórsson skrifar
Skoðun Húsnæði er hluti af grunninnviðum samfélagsins, ekki bara markaðsvara Mikael Snær Gíslason skrifar