Hvar er eðlilegt að telja atkvæði? (og fleiri góðar samkvæmisvangaveltur) Brynhildur Bolladóttir skrifar 31. ágúst 2026 15:31 Kosningar víðasthvar um heim eru framkvæmdar á svipaðan hátt. Heill hnöttur sem fylgir sama ferli nánast sama hvert sem litið er; kjósendur mæta á kjörstað á ákveðnum tíma, gera grein fyrir sér, kjósa, setja atkvæðið sitt í atkvæðakassa og bíða svo úrslita eftir að kjörstöðum hefur verið lokað. Hvert ríki hefur sín blæbrigði en heildarskipulagið er það sama. Hér á landi er talið á einum talningarstað í hverju kjördæmanna sex. Það er óháð því hvort um alþingiskosningar, forsetakjör eða þjóðaratkvæðagreiðslu er að ræða. Kjördæmi skipta í raun engu máli í hvorki forsetakosningum né þjóðaratkvæðagreiðslu, landið gæti allt eins verið eitt kjördæmi þar sem vægi atkvæða er það sama og ekki um jöfnunarþingmenn að ræða. Atkvæði eru keyrð frá Ísafirði í Borgarnes, flogið frá Egilsstöðum til Akureyrar (eftir að hafa verið safnað þar saman af Austfjörðum) o.s.frv. Mikið er rætt um áhættu við að gera kosningar rafrænni, framvísa skilríkjum í síma og þar fram eftir götunum en enginn veltir fyrir sér áhættunni sem felst í því að aka atkvæðum gegnum holt og hæðir til þess að telja atkvæðin. Svoleiðis hefur það bara alltaf verið gert. Í flestum ríkjum er einfaldlega talið á kjörstað. Kjörstjórnin sem situr og tekur á móti kjósendum merkir við hver hefur kosið, tekur á móti atkvæðum í atkvæðakassa og í lok dags telur hún upp úr kössunum, stemmir af og telur atkvæðin þar til niðurstaða fæst í þeirri kjördeild. Kjördeildin gerir síðan grein fyrir niðurstöðunni á miðlægum stað, til einhverskonar yfirkjörstjórnar kjördæmis. Framkvæmdin við það nákvæmlega er mismunandi milli landa, hvort allt sé endurtalið eða aðeins stikkprufur teknar. Það er sjaldnast eitthvað sem gerist að nóttu til þegar fólk hefur staðið vaktina í marga, marga klukkutíma. Það gerist í rólegheitum dagana á eftir. Við þurfum að spyrja okkur að því hvort það sé eðlilegt að telja 70.000 atkvæði að nóttu til? Myndir þú taka að þér gríðarlega mikilvægt lýðræðislegt verkefni og hefja það klukkan 22 að kvöldi? Hvort skiptir meira máli, vel úthvílt fólk að fá rétta niðurstöðu eða partí? Eða þarf kannski ekki að velja og við þurfum ekki að setja tannstöngla á augun því ef talið er á kjörstöðum koma tölur einfaldlega á u.þ.b. klukkutíma eftir að kjörstöðum var lokað? Það eru ekki lokatölur, það eru ekki tölur sem lýsa úrslitunum upp á punkt og prik en þær gefa afskaplega líklega niðurstöðu kosninga. Það eru síðan þar til bær stjórnvöld, landskjörstjórn, sem lýsir úrslitunum nokkrum dögum síðar þegar búið er að yfirfara allt, úrskurða um ágreiningsatkvæði og fleira. En þótt formlegu ferli sé ekki lokið þá er nokkuð ljóst hver úrslitin verða. Kosningalög gera ráð fyrir að yfirkjörstjórnir kjördæma geti skipað svokallaða umdæmiskjörstjórn á einum stað í kjördæmi sem gæti þá t.d. verið á Ísafirði eða Egilsstöðum. Sú heimild hefur ekki verið nýtt frá því ný kosningalög tóku gildi. Kosningar eru auðvitað óþrjótandi uppspretta áhugaverðra vangaveltna líkt og þessarrar. Til að fóðra ykkur fyrir komandi umræður um kosningaframkvæmd eru hér fleiri áhugaverðar spurningar til að velta fyrir sér. Hvað er eðlilegt, sérstaklega í þéttbýli, að langt sé á næsta kjörstað? Er eðlilegt að hafa 25 kjörstaði í Reykjavík? Er eðlilegt að hafa tvo kjörstaði í Kópavogi? Tvo í Garðabæ? Hvers vegna ákvað Alþingi í kosningalögum að miða kosningarétt þeirra sem búið hafa erlendis lengur en 16 ár við það að þeir sæki um fyrir 1. desember að vera settir á kjörskrá? Hvers vegna miðast það ekki einfaldlega við viðmiðunardag kjörskrár sem fylgir hverjum kosningum? Hvers vegna fannst þingmönnum í lagi að gera bráðabirgðaákvæði fyrir síðustu alþingiskosningar og leyfa fólki að skrá sig á kjörskrá þegar kosið var 29. nóvember 2024? Formaður stjórnskipunar- og eftirlitsnefndar sagði fyrir þessa þjóðaratkvæðagreiðslu „því miður að þessu sinni náðist ekki að gera þetta [setja bráðabirgðalög] fyrir þinglok“. Er eðlilegt að setja bráðabirgðalög fyrir hverjar kosningar til þess að koma fólki á kjörskrá? Eiga lög ekki að vera nokkuð stabíl? Hvers vegna breytir Alþingi ekki bara lögunum? Er æskilegt að hafa opið til klukkan 22 á kjörstöðum? Væri í lagi að hafa það til klukkan 21? Viljum við að hægt sé að kjósa eins oft og maður vill utankjörfundar og síðan aftur á kjördag? Eru 1.500 - 3.000 undirskriftir of lítill fjöldi til að mega bjóða sig fram til forseta? Ættum við að kjósa rafrænt? Eistar hafa kosið rafrænt í rúm 20 ár en einnig á pappír. Í raun má líta á þeirra rafrænu kosningu sem utankjörfundarkosningu og síðan fer hefðbundin kosning einnig fram. Fólk sem hefur kosið utankjörfundar, sérstaklega í útlöndum og kannski farið um langan veg, hefði eflaust gaman af því að velta því fyrir sér. Samkvæmt kosningadagatalinu eru enn tvö ár í næstu kosningar. Kannski má skoða eitthvað og ræða - jafnvel breyta - fram að því. Höfundur er sérfræðingur í kosningaframkvæmd. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir Skoðun Uppsagnir hafnar en ríkið er ekki tilbúið að taka við Sigrún Guðmundsdóttir Skoðun Krónan varð eftir – nú þarf að láta hana virka Örn Sigurdsson Skoðun Lestur er meira en ein aðferð Guðmundur Engilbertsson Skoðun Þegar faglegt sjálfstæði verður að neitunarvaldi Ketill Guðmundsson Skoðun Sameinumst um 2,5 prósent markmið Seðlabankans Bragi Bjarnason Skoðun Grænlandssamningurinn Arnór Sigurjónsson Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund Skoðun Skoðun Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar Skoðun Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir skrifar Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir skrifar Skoðun Sheeran og Gaza Arnar Eggert Thoroddsen skrifar Skoðun Sameinumst um 2,5 prósent markmið Seðlabankans Bragi Bjarnason skrifar Skoðun Lestur er meira en ein aðferð Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Hver skilgreinir svarið? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Krónan varð eftir – nú þarf að láta hana virka Örn Sigurdsson skrifar Skoðun Grænlandssamningurinn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Uppsagnir hafnar en ríkið er ekki tilbúið að taka við Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þegar faglegt sjálfstæði verður að neitunarvaldi Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Penelópa í Valhöll Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund skrifar Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Sagan frá hinni hliðinni Sólveig Jancauskiene skrifar Skoðun Ég er kominn heim - eða hvað? María Pétursdóttir,Ingólfur Már Magnússon skrifar Skoðun Raunveruleiki Wolt-sendla og gigg-hagkerfisins Katrin Þóra Jonsson,Joonas Tuompo skrifar Skoðun Hvað ef internetið lokaði kl.18? Tinna Tómasdóttir skrifar Skoðun Nemandinn fær tíu – en hvað hefur hann lært? Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Nóttin bjargar ekki deginum – hún afhjúpar hann Grétar Þór Guðjohnsen skrifar Skoðun Excel-væðing mannlífsins Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Af hverju dagaði lagareldisfrumvarpið uppi? Ráðherrann og staðreyndirnar eru ekki alveg sammála Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Kópavogur er klár – en þið? Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Hvers konar Ísland viljum við byggja? Albertína Friðbjörg Elíasdóttir skrifar Sjá meira
Kosningar víðasthvar um heim eru framkvæmdar á svipaðan hátt. Heill hnöttur sem fylgir sama ferli nánast sama hvert sem litið er; kjósendur mæta á kjörstað á ákveðnum tíma, gera grein fyrir sér, kjósa, setja atkvæðið sitt í atkvæðakassa og bíða svo úrslita eftir að kjörstöðum hefur verið lokað. Hvert ríki hefur sín blæbrigði en heildarskipulagið er það sama. Hér á landi er talið á einum talningarstað í hverju kjördæmanna sex. Það er óháð því hvort um alþingiskosningar, forsetakjör eða þjóðaratkvæðagreiðslu er að ræða. Kjördæmi skipta í raun engu máli í hvorki forsetakosningum né þjóðaratkvæðagreiðslu, landið gæti allt eins verið eitt kjördæmi þar sem vægi atkvæða er það sama og ekki um jöfnunarþingmenn að ræða. Atkvæði eru keyrð frá Ísafirði í Borgarnes, flogið frá Egilsstöðum til Akureyrar (eftir að hafa verið safnað þar saman af Austfjörðum) o.s.frv. Mikið er rætt um áhættu við að gera kosningar rafrænni, framvísa skilríkjum í síma og þar fram eftir götunum en enginn veltir fyrir sér áhættunni sem felst í því að aka atkvæðum gegnum holt og hæðir til þess að telja atkvæðin. Svoleiðis hefur það bara alltaf verið gert. Í flestum ríkjum er einfaldlega talið á kjörstað. Kjörstjórnin sem situr og tekur á móti kjósendum merkir við hver hefur kosið, tekur á móti atkvæðum í atkvæðakassa og í lok dags telur hún upp úr kössunum, stemmir af og telur atkvæðin þar til niðurstaða fæst í þeirri kjördeild. Kjördeildin gerir síðan grein fyrir niðurstöðunni á miðlægum stað, til einhverskonar yfirkjörstjórnar kjördæmis. Framkvæmdin við það nákvæmlega er mismunandi milli landa, hvort allt sé endurtalið eða aðeins stikkprufur teknar. Það er sjaldnast eitthvað sem gerist að nóttu til þegar fólk hefur staðið vaktina í marga, marga klukkutíma. Það gerist í rólegheitum dagana á eftir. Við þurfum að spyrja okkur að því hvort það sé eðlilegt að telja 70.000 atkvæði að nóttu til? Myndir þú taka að þér gríðarlega mikilvægt lýðræðislegt verkefni og hefja það klukkan 22 að kvöldi? Hvort skiptir meira máli, vel úthvílt fólk að fá rétta niðurstöðu eða partí? Eða þarf kannski ekki að velja og við þurfum ekki að setja tannstöngla á augun því ef talið er á kjörstöðum koma tölur einfaldlega á u.þ.b. klukkutíma eftir að kjörstöðum var lokað? Það eru ekki lokatölur, það eru ekki tölur sem lýsa úrslitunum upp á punkt og prik en þær gefa afskaplega líklega niðurstöðu kosninga. Það eru síðan þar til bær stjórnvöld, landskjörstjórn, sem lýsir úrslitunum nokkrum dögum síðar þegar búið er að yfirfara allt, úrskurða um ágreiningsatkvæði og fleira. En þótt formlegu ferli sé ekki lokið þá er nokkuð ljóst hver úrslitin verða. Kosningalög gera ráð fyrir að yfirkjörstjórnir kjördæma geti skipað svokallaða umdæmiskjörstjórn á einum stað í kjördæmi sem gæti þá t.d. verið á Ísafirði eða Egilsstöðum. Sú heimild hefur ekki verið nýtt frá því ný kosningalög tóku gildi. Kosningar eru auðvitað óþrjótandi uppspretta áhugaverðra vangaveltna líkt og þessarrar. Til að fóðra ykkur fyrir komandi umræður um kosningaframkvæmd eru hér fleiri áhugaverðar spurningar til að velta fyrir sér. Hvað er eðlilegt, sérstaklega í þéttbýli, að langt sé á næsta kjörstað? Er eðlilegt að hafa 25 kjörstaði í Reykjavík? Er eðlilegt að hafa tvo kjörstaði í Kópavogi? Tvo í Garðabæ? Hvers vegna ákvað Alþingi í kosningalögum að miða kosningarétt þeirra sem búið hafa erlendis lengur en 16 ár við það að þeir sæki um fyrir 1. desember að vera settir á kjörskrá? Hvers vegna miðast það ekki einfaldlega við viðmiðunardag kjörskrár sem fylgir hverjum kosningum? Hvers vegna fannst þingmönnum í lagi að gera bráðabirgðaákvæði fyrir síðustu alþingiskosningar og leyfa fólki að skrá sig á kjörskrá þegar kosið var 29. nóvember 2024? Formaður stjórnskipunar- og eftirlitsnefndar sagði fyrir þessa þjóðaratkvæðagreiðslu „því miður að þessu sinni náðist ekki að gera þetta [setja bráðabirgðalög] fyrir þinglok“. Er eðlilegt að setja bráðabirgðalög fyrir hverjar kosningar til þess að koma fólki á kjörskrá? Eiga lög ekki að vera nokkuð stabíl? Hvers vegna breytir Alþingi ekki bara lögunum? Er æskilegt að hafa opið til klukkan 22 á kjörstöðum? Væri í lagi að hafa það til klukkan 21? Viljum við að hægt sé að kjósa eins oft og maður vill utankjörfundar og síðan aftur á kjördag? Eru 1.500 - 3.000 undirskriftir of lítill fjöldi til að mega bjóða sig fram til forseta? Ættum við að kjósa rafrænt? Eistar hafa kosið rafrænt í rúm 20 ár en einnig á pappír. Í raun má líta á þeirra rafrænu kosningu sem utankjörfundarkosningu og síðan fer hefðbundin kosning einnig fram. Fólk sem hefur kosið utankjörfundar, sérstaklega í útlöndum og kannski farið um langan veg, hefði eflaust gaman af því að velta því fyrir sér. Samkvæmt kosningadagatalinu eru enn tvö ár í næstu kosningar. Kannski má skoða eitthvað og ræða - jafnvel breyta - fram að því. Höfundur er sérfræðingur í kosningaframkvæmd.
Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar
Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Af hverju dagaði lagareldisfrumvarpið uppi? Ráðherrann og staðreyndirnar eru ekki alveg sammála Jóhann Helgi Stefánsson skrifar