Komin á eftir­laun og með skot­heldar leiðir til að ferðast ó­dýrt um Ítalíu

Vala Matt heimsótti Unu og Ólaf í nýjasta þætti Íslands í dag og ræddi við þau um ferðalög þeirra um Ítalíu, skotheld trix til að ferðast um landið og gæða sér ódýrt á dýrindis ítölskum mat.

Þið hjónin voruð fararstjórar á Ítalíu í svo mörg ár. Hvar voruð þið helst?

„Fyrstu árin vorum við náttúrulega bara ár eftir ár á Rimini og Riccione og þar var mikill fjöldi Íslendinga sem kom á sumrin. Það var svona strandstaður en dásamlegur því þar var allt, þar var fín aðstaða, frábær strönd og besti barnastaður sem hægt er að vera á,“ segir Una.

Maturinn þar sé líka einn sá besti á Ítalíu að mati Unu.

„Eftir því sem ég ferðast víðar um Ítalíu verð ég alltaf hrifnari af því hvað fiskréttirnir eru góðir á Riccione. En svo er bara hvert hérað, eins og þú veist, með sitt þannig að maður getur ekki alltaf fundið það sem er í uppáhaldi nema vera á rétta staðnum,“ segir hún.

Á tímabili fór Ólafur vikulega til Rómar með hópa og Feneyja, Flórens og San Marínó og víðar. Síðustu ár hafa þau síðan verið með sérferðir um alla Ítalíu

„Þetta er ótrúlegur fjöldi farþega sem við erum búin að vera með á Ítalíu. Maður verður alltaf meira og meira hrifinn, segi ég, af Ítalíu, eftir því sem maður er þar meira.“

Fólk átti sig ekki á því hve víða er hægt að fara

„Ég hafði atvinnu af því að ferðast sem flugfreyja hjá Arnarflugi og Atlanta og fór um allan heim og var víða langdvölum. Eftir því sem ég fór víðar, þeim mun fallegri varð Ítalía.  Ítalía er ennþá alltaf bara besti staður í heimi fyrir mig, að öllu leyti,“ segir Una.

Maður þurfi ekki alltaf að vera á dýrustu ferðamannastöðunum til þess að njóta á Ítalíu að sögn Unu. Fólk átti sig ekki endilega alltaf á því.

„Það fara allir til Rómar, Feneyja og Flórens þar sem er allt dýrast af því þar eru allir ferðamennirnir. En það er hægt að fara svo víða, það er svo mikið að gera og mikið af góðum mat,“ segir Una.

Það sé mikill misskilningur að ekkert sé að fá á Ítalíu nema pizzur og pasta. Fátt slái út fiskrétti á Ítalíu og ótrúlegt úrval af ferskum fiski í ítölskum fiskbúðum.

Ferðast utan háannatíma og nýta lestarnar

„Við höfum sérstaklega í seinni tíð bara ferðast mjög mikið bara með lestum. Það er svo þægilegt og afslappandi. Ég segi alltaf að þú getur farið alveg í sex, jafnvel sjö tíma lestarferð og það er álíka eins og að taka klukkutíma flug,“ segir Una um lestirnar.

„Þetta vesen út á flugvöll og til baka, standa í röð við að tékka sig inn, standa í röð til að fara í gegnum öryggiseftirlit, standa í röð til að komast um borð, þá ertu kominn með þennan tíma,“ bætir hún við.

„Á sama tíma geturðu setið í stórum, þægilegum sætum í lest, látið fara rosalega vel um þig, nýtur útsýnisins og ert bara kominn. Borðað góðan mat og tekið með þér nesti og vínflösku og guð veit ekki hvað.“

Mikill sparnaður við að fara utan háannatíma

Eftir að hjónin hættu að vera fararstjórar í ferðum eru þau farin að ferðast sjálf um landið. Una er orðin mikill sérfræðingur í að skipuleggja ódýr ferðalög um Ítalíu.

„Ég er náttúrulega búin að vera í þessum ferðabransa alla ævi, þannig að auðvitað lærir maður það. En við til dæmis erum svolítið á ferðinni þegar það er ekki háannatíminn,“ segir Una.

Stærsta ferðamannatímabilið í Ítalíu sé í kringum Ferragosto, sem rekur uppruna sinn til Feriae Augusi sem Ágústus keisari gerði að opinberum frídegi, en sá frídagur er 15. ágúst hvert ár. Allir Ítalir fari þá í frí og þess vegna sé dýrast að ferðast um Ítalíu frá 5. ágúst til 25. ágúst að sögn Unu.

„Þá eru hæstu verðin alls staðar um alla Ítalíu því það eru allir Ítalir í fríi. Og þá fer maður auðvitað aldrei á þeim tíma og þá er allt troðið af fólki. Maður fer utan þess tíma, helst á vorin og haustin, og svo er auðvitað þetta með að kaupa flugið nógu snemma.“

Fyrirvarinn mikilvægur

Mikilvægt sé að kaupa miða með góðum fyrirvara, líka í lestirnar.

„Það er alveg þess virði að kaupa sér fyrsta klassa miða, vera tímanlega og láta fara vel um sig. Það er svona tíu sinnum þægilegra en að fljúga, fyrirgefðu. En við verðum náttúrulega alltaf að fljúga til að fara yfir hafið,“ segir Una.

Þau hjónin hafi flogið mikið með ítalska flugfélaginu Neos sem lendir í Verona í hjarta Norður-Ítalíu.

„Það er sko tveggja klukkustunda lestarferð bara í allar áttir, suður, austur, norður, vestur og svo geturðu farið til Rómar á fjórum tímum. Svo geturðu tekið flug frá Verona, alla leið niður í Puglia-hérað sem er hællinn á Ítalíu og þú getur flogið yfir til Sikileyjar frá Verona,“ segir Una.

Tvær reglur sem maður læri fljótt

Maður þurfi ekki alltaf að vera í stórborgunum enda mikið af æðislegum smáþorpum um alla Ítalíu að sögn Unu. 

„Þar er líka oft miklu ódýrara að borða, miklu ódýrara að vera að öllu leyti af því þangað koma Ítalir. Í Rimini og Riccione eru yfir níutíu prósent af ferðamönnunum Ítalir og það heldur verðinu niðri. Veitingahúsin bjóða ekki Ítölum upp á einhver túristaverð á þessum stöðum þar sem Ítalirnir ferðast sjálfir,“ segir Una.

Hún nefnir sem dæmi íslensk hjón sem eru að ferðast á Sardiníu en þau séu nánast einu erlendu ferðamennirnir þar og fyrir vikið sé gisting miklu ódýrari þar. 

Una segir tvær reglur á Ítalíu sem maður læri fljótt.

„Það er í fyrsta lagi að fara út af aðalgötunni, beygja fyrir hornið og fara á veitingahúsin í götunni á bak við eða í hliðargöttunni. Ég segi alltaf við ferðamennina mína að sá sem vill gera vel og bjóða upp á góðan mat þarf ekkert að hafa fyrir því ef hann er á Aðalgötunni því þar labba allir og þeir hoppa inn þar sem er þægilegast. En hann þarf að hafa fyrir því að fá þá út í hliðargöturnar og þá leggur hann meira í matseldina,“ segir Una.

„Eins vil ég segja: fáið ykkur bara vín hússins. Þau eru undantekningarlaust góð vín ef þú ert á góðum stað. Sá sem rekur veitingastað vill gera vel við gestina sína, það vilja Ítalir, er búinn að velja nokkur hundruð lítra. Þeir fara á haustin, makka hjá nokkrum vínframleiðendum og kaupa hjá þeim mörg hundruð lítra til þess að eiga yfir sumarið af því þeir bjóða ekki upp á eitthvert rusl,“ bætir hún við.

Besta leiðin til að fara mörgum sinnum á ári til Ítalíu er að fá ódýrasta verðið bæði fyrir gistingu og mat og þá þarf að bóka með mjög góðum fyrirvara.

„Þetta bóka ég sko í október-nóvember ef ég ætla,“ segir Una. Hún bóki þá bæði flug og lestarferð með hraðlest.