Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar 29. júní 2026 09:31 Obb obb obb Bogi minn, nú er illt í efni. 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða! Ég veit að „shit happens“ er máltæki þarna hinum megin hafs, í hinu vestra, en ég verð að segja að þetta er nú meira eins og ill iðrakveisa eða svæsin salmonellusýking, svo slæmt er það, og vart til nokkurt íslenskt máltæki sem nær yfir svona hegðun. Einhver hefði sjálfsagt kallað þetta græðgi, en þetta er komið svo langt fram yfir það að teljast græðgi að íslenskir stórútgerðarmenn teljast nú orðið hófsamir hásetar í okurríkinu Íslandi. Ég veit, Bogi minn, að það er farið að hitna vel undir þér og það eru allir vondir við þig. Hluthafar eru orðnir svo stressaðir að þeir eru á nálapúða. Flugmenn eru frekir og vilja fá að hafa sitt sumarfrí í friði. Friði sem ekki er að finna í Mið-Austurlöndum sökum trúðsláta að vestan sem orsaka hækkun á olíuverði. Hætta er á að flugvélarnar í flotanum fari að detta í sundur því flugvirkjarnir vilja ekki skrúfa þær saman nema að undangengnum samningi sem þú vilt ekki gera við þá. Ofan á allt er almenningsálitið farið að hrapa meira en fylgi Trumps. Ég geri mér grein fyrir því Bogi minn að eitthvað þarf að gera til að bjarga skútunni sem flýtur stjórnlaus með skipstjórann einan um borð því áhöfnin hefur gert uppreisn. En er það ekki heldur mikil bjartsýni að ætlast til þess að ein lítil fjölskylda á leið í sumarfrí bjargi öllu því sem bjarga þarf og búið er að klúðra svo rækilega að ríkisstjórnin þvær hendur sínar af óskabarninu sjálfu? Það að ætla sér að innheimta 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða er ekki gáfulegur dónaskapur og næsta víst að þetta verður til þess að þessi fjölskylda, sem hefur flogið oftar með Icelandair milli þeirra systra Ameríku og Evrópu en ég milli Akureyrar og Reykjavíkur, muni héðan í frá íhuga vandlega hvort það sé þess virði að fljúga til Íslands framar. Það er allavega mun líklegra að þau sleppi ferð til Íslands frekar en að sleppa jólagjöfum barnanna svo komast megi í flug með Icelandair. Nú þegar ferðaþjónustan má við litlu og flugheimurinn er að breytast, þá sætir svona ákvörðun mikilli furðu. Hvernig má það vera að hægt sé að innheimta $5500 fyrir breytingu á flugi. $4500 fyrir útgáfu á nýjum flugmiða og $250 á mann fyrir breytingar á flugmiðum sem búið er að borga og rukka aukalega fyrir.Framtíð millilendingar á Íslandi er í óvissu með tilkomu nýrra langdrægra flugvéla og því mikilvægt, Bogi minn, að vel sé haldið á spöðunum svo þú þurfir ekki að sjá um að snúa þeim einn og yfirgefinn í tilraun til að fá félagið til að svífa inn í nýja tíma. Ég veit ekki alveg, Bogi minn, hvernig þú ætlar að bæta þann skaða sem er skeður með svona framkomu því þetta er ekki „shit happens“-stund heldur rennandi ræpa sem er í gangi og það þarf eitthvað annað en tálgaðan trétappa til að stöðva þennan leka. Ung fjölskylda innan við 50 ára með góð tengsl við Ísland er fjárfesting til framtíðar en ekki skyndibiti sem skapar steinsmugu sem kaffærir öllu því milljónafjárframlagi sem ríkisstjórnin ákvað að moka í að auglýsa ferðaþjónustuna. En kannski hlustaðir þú of mikið á Sykurmolana og hefur tekið upp slagorðið “Heimsyfirráð eða dauði.” Ég er ekki svo viss um að hægfara andlát sé neitt sérstaklega spennandi og held að skemmtilegra sé að lifa og deyja hratt. Ég er líka viss um að starfsfólk Icelandair vilji að fyrirtækið lifi og lendi ekki í Play/WOW-pókernum. Hins vegar, Bogi minn, verð ég að segja að svona framkoma við fólk er ekki vel til þess fallin að blása lífi í loftlausa blöðru svo hún svífi um himinhvolfið. Hér held ég að þú sért að gera mikil mistök og þurfir að hugsa þig aðeins um og endurskoða taktíkina því þetta veit ekki á gott. Ferðaþjónustufyrirtæki sem gerir allt til þess að fólk ferðist ekki með því telst ekki vel rekið fyrirtæki og ef þú ætlar ekki að fljúga hratt úr forstjórastólnum þá verður þú að bregðast við og spenna beltið því fjárfestar eru búnir að taka fram fallhlífarnar og vita sem er að — svona gerir maður ekki. Höfundur ákvað að yfirgefa ferðaþjónustuna í fallhlíf. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvar hefur 400.000 manna þjóð mest áhrif? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Hvernig ákveður þjóð sig? - Samhygð á undanhaldi Davíð Brynjar Sigurjónsson skrifar Skoðun Siðferðiskirtillinn Jón Bragi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Spörum milljarða Lárus Blöndal Sigurðsson skrifar Skoðun Drottningaviðtal – þegar ein rödd fær sviðið Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar náttúran verður okkur framandi Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Af hverju aðildarviðræður? Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Hvað var afaðlagað? Þorvaldur Logason skrifar Skoðun Fullveldi - ættaróðal eða verkfæri sjálfstæðrar þjóðar? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Referendum: The Status Quo is Path Dependent Smári McCarthy skrifar Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Gylliboðin sem ekki standast Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Þegar mótrökin verða meðmæli Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Er ekki alltaf brjálað að gera? Sigríður Indriðadóttir skrifar Skoðun Spliff, Donk & Gengja á Alþingi Benedikt V Warén skrifar Skoðun Bannmenn og bruggarar Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslensk mjólkurframleiðsla er ekki skiptimynt í Brussel Sigurbjörg Ottesen skrifar Skoðun Hversdagsleg menning og majónes Logi Einarsson skrifar Skoðun Lærum lýðræði Ingibjörg Rósa Björnsdóttir skrifar Skoðun Referendum: What Is Path Dependence? Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Veikar konur, hið hæga þjóðarmorð og Reykjavíkurmaraþon Viðar Hreinsson skrifar Skoðun ESB-aðild eykur áhrif smáríkja. Reynsla Íra er mjög jákvæð Dominic Scott skrifar Skoðun Hvaða Evrópusamband erum við að kjósa um? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Hefur einhver trú á topplistum? Dagbjört Hákonardóttir skrifar Skoðun Seðlabankastjóri og stríðsöxin Halla Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun „Viltu koma út að leika?“ Hallgrímur Helgason skrifar Skoðun Vaxtaþrælarnir og hinir Ingólfur Sverrisson skrifar Sjá meira
Obb obb obb Bogi minn, nú er illt í efni. 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða! Ég veit að „shit happens“ er máltæki þarna hinum megin hafs, í hinu vestra, en ég verð að segja að þetta er nú meira eins og ill iðrakveisa eða svæsin salmonellusýking, svo slæmt er það, og vart til nokkurt íslenskt máltæki sem nær yfir svona hegðun. Einhver hefði sjálfsagt kallað þetta græðgi, en þetta er komið svo langt fram yfir það að teljast græðgi að íslenskir stórútgerðarmenn teljast nú orðið hófsamir hásetar í okurríkinu Íslandi. Ég veit, Bogi minn, að það er farið að hitna vel undir þér og það eru allir vondir við þig. Hluthafar eru orðnir svo stressaðir að þeir eru á nálapúða. Flugmenn eru frekir og vilja fá að hafa sitt sumarfrí í friði. Friði sem ekki er að finna í Mið-Austurlöndum sökum trúðsláta að vestan sem orsaka hækkun á olíuverði. Hætta er á að flugvélarnar í flotanum fari að detta í sundur því flugvirkjarnir vilja ekki skrúfa þær saman nema að undangengnum samningi sem þú vilt ekki gera við þá. Ofan á allt er almenningsálitið farið að hrapa meira en fylgi Trumps. Ég geri mér grein fyrir því Bogi minn að eitthvað þarf að gera til að bjarga skútunni sem flýtur stjórnlaus með skipstjórann einan um borð því áhöfnin hefur gert uppreisn. En er það ekki heldur mikil bjartsýni að ætlast til þess að ein lítil fjölskylda á leið í sumarfrí bjargi öllu því sem bjarga þarf og búið er að klúðra svo rækilega að ríkisstjórnin þvær hendur sínar af óskabarninu sjálfu? Það að ætla sér að innheimta 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða er ekki gáfulegur dónaskapur og næsta víst að þetta verður til þess að þessi fjölskylda, sem hefur flogið oftar með Icelandair milli þeirra systra Ameríku og Evrópu en ég milli Akureyrar og Reykjavíkur, muni héðan í frá íhuga vandlega hvort það sé þess virði að fljúga til Íslands framar. Það er allavega mun líklegra að þau sleppi ferð til Íslands frekar en að sleppa jólagjöfum barnanna svo komast megi í flug með Icelandair. Nú þegar ferðaþjónustan má við litlu og flugheimurinn er að breytast, þá sætir svona ákvörðun mikilli furðu. Hvernig má það vera að hægt sé að innheimta $5500 fyrir breytingu á flugi. $4500 fyrir útgáfu á nýjum flugmiða og $250 á mann fyrir breytingar á flugmiðum sem búið er að borga og rukka aukalega fyrir.Framtíð millilendingar á Íslandi er í óvissu með tilkomu nýrra langdrægra flugvéla og því mikilvægt, Bogi minn, að vel sé haldið á spöðunum svo þú þurfir ekki að sjá um að snúa þeim einn og yfirgefinn í tilraun til að fá félagið til að svífa inn í nýja tíma. Ég veit ekki alveg, Bogi minn, hvernig þú ætlar að bæta þann skaða sem er skeður með svona framkomu því þetta er ekki „shit happens“-stund heldur rennandi ræpa sem er í gangi og það þarf eitthvað annað en tálgaðan trétappa til að stöðva þennan leka. Ung fjölskylda innan við 50 ára með góð tengsl við Ísland er fjárfesting til framtíðar en ekki skyndibiti sem skapar steinsmugu sem kaffærir öllu því milljónafjárframlagi sem ríkisstjórnin ákvað að moka í að auglýsa ferðaþjónustuna. En kannski hlustaðir þú of mikið á Sykurmolana og hefur tekið upp slagorðið “Heimsyfirráð eða dauði.” Ég er ekki svo viss um að hægfara andlát sé neitt sérstaklega spennandi og held að skemmtilegra sé að lifa og deyja hratt. Ég er líka viss um að starfsfólk Icelandair vilji að fyrirtækið lifi og lendi ekki í Play/WOW-pókernum. Hins vegar, Bogi minn, verð ég að segja að svona framkoma við fólk er ekki vel til þess fallin að blása lífi í loftlausa blöðru svo hún svífi um himinhvolfið. Hér held ég að þú sért að gera mikil mistök og þurfir að hugsa þig aðeins um og endurskoða taktíkina því þetta veit ekki á gott. Ferðaþjónustufyrirtæki sem gerir allt til þess að fólk ferðist ekki með því telst ekki vel rekið fyrirtæki og ef þú ætlar ekki að fljúga hratt úr forstjórastólnum þá verður þú að bregðast við og spenna beltið því fjárfestar eru búnir að taka fram fallhlífarnar og vita sem er að — svona gerir maður ekki. Höfundur ákvað að yfirgefa ferðaþjónustuna í fallhlíf.
Skoðun Þurfum við kreatín og prótín sem bætiefni? Jóhanna Eyrún Torfadóttir,Dögg Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Amma getur ekki eldað. Borgarfulltrúinn getur það. Bæði borga 1.900. Kristín Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Þegar Ísland verður 600 þúsund manna borgríki – hver á þá að framleiða matinn? Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar
Skoðun Ísland þarf raunhæfar lausnir — ekki óútskýrðar stærðir og óraunhæfar sviðsmyndir Eggert Guðmundsson skrifar