Að loka augunum fyrir hinu augljósa Bryndís Haraldsdóttir skrifar 12. júní 2026 15:30 Fjármálaáætlun hverrar ríkisstjórnar leggur grunnin að fjárlögum og rekstri ríkisins til fimm ára í senn. Hún á að vera stefnumarkandi, birta skýra mynd af stöðu mála og því hvernig ríkisstjórnin hyggst ná sínum markmiðum á komandi árum. Með hliðsjón af stöðunni í dag ætti fjármálaáætlun því aðsýna hvernig ætlunin er að tryggja stöðugleika í efnahagslífinu, ná niður verðbólgu, skapa svigrúm til vaxtalækkana og tryggja sjálfbær opinber fjármál til lengri tíma. Markmið um hallalaus fjárlög farin í veður og vind Lögum samkvæmt á fjármálaáætlun að „byggja á traustum forsendum og gögnum, sem unnin eru hlutlægt og kerfisbundið, og opinberum hagtölum og þjóðhagsspám þar sem tekið er mið af fjárhagslegum og efnahagslegum áhrifum af áformum stjórnvalda.“ Forsendur fyrirliggjandi fjármálaáætlunar byggjast á spá Seðlabankans frá því í febrúar. Á milli umræðna í þingsal birti Seðlabanki svo uppfærða þjóðhagsspá þar sem hagvöxtur er tekinn niður, sem minnkar áætlaðar tekjur ríkisins, og útlit er fyrir aukið atvinnuleysi sem eykur útgjöld. Þá hlutu áform um stytting bótatímabils atvinnuleysisbóta ekki fyllilega framgang á þinginu sem dregur úr þegar áætluðum sparnaði vegna þessa. Engu að síður ákvað meirihluti fjárlaganefndar að sleppa því að uppfæra töflur fjármálaáætlunar til samræmis við breyttar forsendur, þrátt fyrir að gangast við því að forsendur áætlunarinnar væru brostnar. Ganga má út frá því að hallalaus fjárlög árið 2027, helsta baráttumál forsætisráðherra, séu úr sögunni, hið minnsta að óbreyttu, nema til komienn frekari hækkunar á sköttum eða hagræðingar í rekstri. Þessu vilja stjórnarliðar hins vegar ekki gangast við og fjármálaáætlun eins og hún liggur fyrir þinginu núna stenst því ekki skoðun. Athugasemdir fjármálaráðs að engu hafðar Í umsögn Fjármálaráðs um fjármálaáætlun eru settar fram alvarlegar athugasemdir þar sem m.a. er varað við því að fyrirhuguð vísitölutenging almannatrygginga geti ógnað sjálfbærni opinberra fjármála, framkvæmd stöðugleikareglu sé ógagnsæ, óútfærðar afkomubætandi aðgerðir dragi úr trúverðugleika stefnumörkunar, og svo mætti áfram telja. Fjármálaráð hefur það hlutverk að veita stjórnvöldum faglegt aðhald og meta hvort áætlanir þeirra standist kröfur laga um opinber fjármál og eru athugasemdir þess ekki eitthvað sem ætti að láta í léttu rúmi liggja. Ábendingar ráðsins fá enda venjulega skýra og skilmerkilega umfjöllun við meðferð málsins í fjárlaganefnd og þær, ásamt viðbrögðum við þær, reifaðar í áliti meirihlutans. Að þessu sinni er engu slíku til að dreifa í áliti meirihluta fjárleganefndar. Góðar fyrirætlanir tryggja ekki árangur Það má öllum vera ljóst að það að ítreka einungis að stefnt sé að hallalausum fjárlögum árið 2027, þrátt fyrir breyttar efnahagsforsendur, dugar ekki til. Trúverðugleiki opinberra fjármála byggir á gagnsærri áætlanagerð. Þá duga orðin tóm ekki til heldur er nauðsynlegt að koma hreint fram og marka leiðina að settu marki skýrt og skilmerkilega. Á tímum þar sem verðbólga og háir vextir þyngja róður heimila og fyrirtækja ættu stjórnvöld að leggja sérstaka áherslu á aga, gagnsæi og trúverðugleika í opinberum fjármálum. Stjórnarliðar virðist því miður ekki hafa áhuga á því. Lausnin er engu að síður einföld: uppfærum fjármálaáætlun út frá nýjum forsendum svo hægt sé að ræða málin og takast á við krefjandi verkefni ríkisfjármálanna með hlutlægum og skynsamlegum hætti. Skorti ríkisstjórninni tíma til verksins er eðlilegt að þing verði kallað saman í ágúst til að klára málið í stað þess að keyra í gegn jafn mikilvægt mál og raun ber vitni á röngum forsendum. Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Bryndís Haraldsdóttir Mest lesið Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson Skoðun Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun Þýsklendingar á meðal vor Darri Eyþórsson Skoðun Skoðun Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Skoðun Sterkari innviðir fyrir STEM menntun Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun EES-samningurinn og regluverk atvinnulífsins Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Milljón hugmyndir, hundrað tímamót Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Fjórða valdið? En það ert þú! Þorsteinn J. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson skrifar Skoðun Hvers eiga börnin að gjalda? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson skrifar Skoðun Þegar öll hafa svörin skiptir hugsunin mestu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason skrifar Skoðun Þýsklendingar á meðal vor Darri Eyþórsson skrifar Skoðun Þöllin á þorpinu Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Þjóðin sagði nei. En „látum eins og ekkert sé…” Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Málshraðasögur Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Búrkuball í inngildingarviku Þórarinn Hjartarson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðgreiðslan: Aðild að Evrópusambandinu hafnað Kristinn H. Gunnarsson skrifar Skoðun Blekking litla samfélagsins Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar Skoðun Bókun 35: Munurinn á stjórnarskrá Noregs og Íslands Júlíus Valsson skrifar Skoðun Kærleikur er pönk Guðný Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Er kostnaðurinn einskis virði? Hrafn Gunnarsson skrifar Skoðun Mikilvægi þess að lifa æskuna af Einar Torfi Einarsson Reynis skrifar Skoðun Hvað ef svarið hefði verið já? Eva Magnúsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisstefnan sem gerði ungt fólk að leiguliðum Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Veist þú í raun hvernig gervigreind virkar? Bjarki Sigurjónsson Thorarensen skrifar Sjá meira
Fjármálaáætlun hverrar ríkisstjórnar leggur grunnin að fjárlögum og rekstri ríkisins til fimm ára í senn. Hún á að vera stefnumarkandi, birta skýra mynd af stöðu mála og því hvernig ríkisstjórnin hyggst ná sínum markmiðum á komandi árum. Með hliðsjón af stöðunni í dag ætti fjármálaáætlun því aðsýna hvernig ætlunin er að tryggja stöðugleika í efnahagslífinu, ná niður verðbólgu, skapa svigrúm til vaxtalækkana og tryggja sjálfbær opinber fjármál til lengri tíma. Markmið um hallalaus fjárlög farin í veður og vind Lögum samkvæmt á fjármálaáætlun að „byggja á traustum forsendum og gögnum, sem unnin eru hlutlægt og kerfisbundið, og opinberum hagtölum og þjóðhagsspám þar sem tekið er mið af fjárhagslegum og efnahagslegum áhrifum af áformum stjórnvalda.“ Forsendur fyrirliggjandi fjármálaáætlunar byggjast á spá Seðlabankans frá því í febrúar. Á milli umræðna í þingsal birti Seðlabanki svo uppfærða þjóðhagsspá þar sem hagvöxtur er tekinn niður, sem minnkar áætlaðar tekjur ríkisins, og útlit er fyrir aukið atvinnuleysi sem eykur útgjöld. Þá hlutu áform um stytting bótatímabils atvinnuleysisbóta ekki fyllilega framgang á þinginu sem dregur úr þegar áætluðum sparnaði vegna þessa. Engu að síður ákvað meirihluti fjárlaganefndar að sleppa því að uppfæra töflur fjármálaáætlunar til samræmis við breyttar forsendur, þrátt fyrir að gangast við því að forsendur áætlunarinnar væru brostnar. Ganga má út frá því að hallalaus fjárlög árið 2027, helsta baráttumál forsætisráðherra, séu úr sögunni, hið minnsta að óbreyttu, nema til komienn frekari hækkunar á sköttum eða hagræðingar í rekstri. Þessu vilja stjórnarliðar hins vegar ekki gangast við og fjármálaáætlun eins og hún liggur fyrir þinginu núna stenst því ekki skoðun. Athugasemdir fjármálaráðs að engu hafðar Í umsögn Fjármálaráðs um fjármálaáætlun eru settar fram alvarlegar athugasemdir þar sem m.a. er varað við því að fyrirhuguð vísitölutenging almannatrygginga geti ógnað sjálfbærni opinberra fjármála, framkvæmd stöðugleikareglu sé ógagnsæ, óútfærðar afkomubætandi aðgerðir dragi úr trúverðugleika stefnumörkunar, og svo mætti áfram telja. Fjármálaráð hefur það hlutverk að veita stjórnvöldum faglegt aðhald og meta hvort áætlanir þeirra standist kröfur laga um opinber fjármál og eru athugasemdir þess ekki eitthvað sem ætti að láta í léttu rúmi liggja. Ábendingar ráðsins fá enda venjulega skýra og skilmerkilega umfjöllun við meðferð málsins í fjárlaganefnd og þær, ásamt viðbrögðum við þær, reifaðar í áliti meirihlutans. Að þessu sinni er engu slíku til að dreifa í áliti meirihluta fjárleganefndar. Góðar fyrirætlanir tryggja ekki árangur Það má öllum vera ljóst að það að ítreka einungis að stefnt sé að hallalausum fjárlögum árið 2027, þrátt fyrir breyttar efnahagsforsendur, dugar ekki til. Trúverðugleiki opinberra fjármála byggir á gagnsærri áætlanagerð. Þá duga orðin tóm ekki til heldur er nauðsynlegt að koma hreint fram og marka leiðina að settu marki skýrt og skilmerkilega. Á tímum þar sem verðbólga og háir vextir þyngja róður heimila og fyrirtækja ættu stjórnvöld að leggja sérstaka áherslu á aga, gagnsæi og trúverðugleika í opinberum fjármálum. Stjórnarliðar virðist því miður ekki hafa áhuga á því. Lausnin er engu að síður einföld: uppfærum fjármálaáætlun út frá nýjum forsendum svo hægt sé að ræða málin og takast á við krefjandi verkefni ríkisfjármálanna með hlutlægum og skynsamlegum hætti. Skorti ríkisstjórninni tíma til verksins er eðlilegt að þing verði kallað saman í ágúst til að klára málið í stað þess að keyra í gegn jafn mikilvægt mál og raun ber vitni á röngum forsendum. Höfundur er þingmaður Sjálfstæðisflokksins.
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun
Skoðun Farsælt samstarf sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu í 50 ár Páll Björgvin Guðmundsson skrifar
Aðskilnaðarstefna ríkis og landsbyggðar – fáum við öll brauðtertusneið? Jónína Brynjólfsdóttir Skoðun