Hinn breytti heimur fjöl-skyldna

Og þær áskoranir sem fylgja

Gamla formúlan sem ég heyrði um það, að þegar börn eru sett í heiminn af pörum og hjónum. Þá var látið að því liggja að allir þeir einstaklingar væru í algeru samþykki við hvert annað og sæll hópur til æviloka.

En reynsla mín, og skoðun sem kemur frá því að hitta ótal einstaklinga sem hafa ekki haft það, þá upplifun. Segir að það var aldrei svo satt.

Og ég sé í mínu mun stærra samfélagi hér í Ástralíu, að er ekki alltaf tilfellið.

Veruleikinn var og er ekki alltaf þannig fyrir alla.

Sálir sem koma inn til að fá nýtt líf, koma frá einhverju sem við vitum ekki hvaða veganesti þau beri með sér við fæðingu. Það kemur svo í ljós með tímanum, hvort tengingar séu bæði blóð og verðgilda tengdar eða ekki?

Hvort að einstaklingarnir séu þá í raun nægilega andlega skyldir, til að vera vinir til æviloka. Eða með of ólíkar skoðanir til að svo geti verið?

Að koma frá sama blóðstokki er eitt. En hvað sálir varðar og reynsla af framkomu þeirra blóðskyldu er annað, og oft „alla vegana“.

Þegar orðið fjölskylda er svo klofið í fleirtölu, og verður fjöl-skyldna. Þá kemur þó nokkuð önnur meining í það.

Spurningin gæti frekar verið hvort sú:

Hvort að þeim sem settu þau í heiminn sé ætlað af yfirvöldum, að vera með algera skyldu til að vita og hagræða öllu sem í þeim einstaklingum búi, sem höfðu fæðst þeim?

Eins og til dæmis að þeim sé ætlað að vita hvað þau hugsi, hvað þeim finnist, og hvaða eiginleika þau hafi. Eða foreldrar eigi að ætla þeim að hafa.

Það eru allt málefni sem geta skapað sameiningu eða sundrungu.

Það varð ekki mín upplifun, eða þá skoðun, að foreldrar gætu sinnt því öllu eða ráðstafað. Enda er það ekki hvernig lífið virkar þegar á allt er litið. En góð foreldrun getur leiðbeint til meira góðs en vandræða, þegar þeir eru stilltir inn á hvert barn fyrir sig.

Skoðun kemur frá reynslu, tilfinningum, og hugmyndum.

Ég kynntist fjölskyldum sem eru með þær tengingar.

Tengingar sem voru frá því að foreldrar voru frjálsir með sig, og höfðu valið með gleði að verða foreldrar.

Þau höfðu opinn huga og áhuga fyrir hverju barni um sig, og kunnu að leiða sameinandi tjáskipti á þeim víða grundvelli sem afkomendur þeirra komu frá með sig og sínar hugmyndir, drauma og meðvitund um eigin eiginleika.

Það var hinsvegar ekki alltaf tilfellið með alla fyrir daga getnaðarvarna.

Það voru til einstaklingar sem létu sig dreyma um annarskonar tilveru en þau sáu í forverum sínum. Og þráðu eitthvað allt annað fyrir líf sitt, en börn og buru og vildu annarskonar skapandi vinnu.

Blóðtengsli versus andleg og tilfinningaleg tengsl

Í blaði fyrir eldri kynslóðina sem er gefið frítt hér með nafninu „Seniors“ er nýja eintakið um að þetta með þau blóðtengdu, leiði ekki nærri alltaf til þess sem Goðsagnir fyrri tíma og trúar bragða aðilar héldu sem loforði að mannkyni.

Sú staðreynd að æ fleiri Íslendingar flytji til annars lands, sumir fyrir fullt og allt en aðrir um tíma. Og á hinn veginn sækja einstaklingar frá öðrum löndum eftir búsetu á Íslandi.

Ákvarðanir margra eru frá því að sál þeirra þarf þá upplifun sem hefur ekkert að gera með veðrið. Þeir Ástralir sem hafa valið að búa í landi „Íss og Elds“ eru þar af þörf og áhuga, og það sama á við um hina ýmsu einstaklinga frá hinum öðrum ýmsu löndum heims.

Það sem ég hef svo séð sem skapi alvöru tengingar á milli fjölskyldumeðlima eru þegar tjáskipti af dýpt eru leidd af foreldrum. Þeim sem einstaklingum að deila eigin sannleika um sig og sína fortíð. Sem þá er hvatningin til að hvetja börn sín frá unga aldri til að gera það sama.

Síðan er að halda því áfram reglulega í þróun í gegn um árin sem eru tími þroska og lærdóms um sig. Svo um eiginleika og verðgildi. Eða ef einhver þeirra finna sterka þörf fyrir að flytja til annars lands í nám eða langtíma búsetu, þá eru tjáskipti með tækni svo mikið betri nú á tímum, en var.

En grunnur tenginga til lengdar eru opin, einlæg og heiðarleg tjáskipti sem þróast með aukinni lífsreynslu einstaklinganna.

Höfundur er Íslendingur sem hefur búið til lengri tíma í Ástralíu.