Reykjavík á ekki að reka byggingarfélag Þórdís Lóa Þórhallsdóttir skrifar 20. janúar 2026 07:30 Í borgarstjórn er nú til umræðu tillaga um nýtt uppbyggingarlíkan til að tryggja framboð hagkvæmra íbúða. Markmiðið er skiljanlegt og brýnt. Það er að hraða uppbyggingu félagslegs húsnæðis í borginni. Þörfin er raunveruleg og enginn dregur hana í efa. En góð markmið duga ekki ein og sér. Leiðin sem valin er skiptir sköpum. Viðreisn í Reykjavík mótmælir því harðlega að Reykjavíkurborg ætli inná uppbyggingarmarkað húsnæðis og stofni opinbert byggingarfélag. Þegar borgin ætlar að taka yfir húsnæðisuppbyggingu Tillaga meirihlutans felur í sér að kanna sérstaklega hvort Reykjavíkurborg, Félagsbústaðir eða jafnvel nýtt félag á þeirra vegum eigi að koma með beinum hætti að uppbyggingu íbúða. Með öðrum orðum: að borgin færist inn í hlutverk framkvæmdaraðila á húsnæðismarkaði. Þetta er ekki smávægileg breyting. Þetta er stefnumótandi ákvörðun sem getur haft víðtækar afleiðingar. Reykjavíkurborg á að móta leikreglurnar á húsnæðismarkaði, ekki gerast sjálf byggingaraðili. Borgin á ekki að verða verktaki Í áratugi hefur skýr verkaskipting verið á uppbyggingarmarkaði. Almenni markaðurinn byggir húsnæði og undanfarin ár hafa byggingarfélög í eigum verkalýðshreyfingar komið inn á þann markað. Borgin stýrir með skipulagi, reglum og skýrum kröfum. Borgin setur sér félagsleg markmið sem eru tryggð og við í Viðreisn höfum stutt enda erum við fylgjandi fjölbreyttum húsnæðismarkaði og félagslegri blöndun. Við erum ekki sammála því að borgin taki sjálf að sér framkvæmdir. Ef borgin fer að byggja sjálf breytast forsendurnar: ábyrgð, áhætta og kostnaður færast beint inn á borgarsjóð. Áhættan lendir alltaf hjá borgarbúum Uppbygging húsnæðis er flókin, kostnaðarsöm og áhættusöm. Þegar hið opinbera stígur inn í hlutverk framkvæmdaraðila minnkar sveigjanleiki og skuldbindingar verða langvarandi. Í lok dagsins er það almenningur sem ber áhættuna. Fjölbreyttar leiðir til uppbyggingar mega aldrei verða afsökun fyrir því að borgin taki yfir hlutverk sem markaðurinn er betur í stakk búinn til að sinna. Reykjavíkurborg skortir ekki tæki til að tryggja framboð hagkvæmra íbúða. Skipulagsvaldið er eitt öflugasta stjórntæki sem borgin hefur. Með lóðaúthlutunum, kröfum í deiliskipulagi og skýru samstarfi við markaðinn er hægt að knýja fram félagslega blöndun og hagkvæmni án þess að borgin taki sjálf að sér uppbygginguna. Við eigum að nýta styrk skipulagsvaldsins, ekki taka yfir áhættuna af uppbyggingu. Góð markmið réttlæta ekki ranga leið Þetta snýst um ábyrgð, skýra verkaskiptingu og sjálfbærni í opinberum fjármálum. Reykjavíkurborg á ekki að verða byggingarfélag. Hún á að vera sterkur, skýr og ábyrgur stefnumótandi aðili. Ef við opnum dyr fyrir óljósa verkaskiptingu og aukinn rekstur borgarinnar á sviði uppbyggingar er hætta á að við festumst í lausnum sem verða bæði dýrar og erfiðar að snúa við. Góð markmið eru góð og gild en leiðin skiptir öllu. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þórdís Lóa Þórhallsdóttir Borgarstjórn Húsnæðismál Mest lesið Halldór 13.06.2026 Halldór Þegar jafnrétti verður skýringin á vanlíðan karla Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Reiður Hjólabúi Geirdís Hanna Kristjánsdóttir Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson Skoðun Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson Skoðun Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson Skoðun Skoðun Skoðun Reiður Hjólabúi Geirdís Hanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður skýringin á vanlíðan karla Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Veit „óvinur númer eitt“ að hann er númer eitt? Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun Að loka augunum fyrir hinu augljósa skrifar Skoðun Færeyingar eru ekki í ESB en… Sigurður Steinar Ásgeirsson skrifar Skoðun Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson skrifar Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson skrifar Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson skrifar Skoðun Dagur í lífi Íslendinga árið 2040 Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Skólafrí - skelfing eða sæla Fjalar Freyr Einarsson skrifar Skoðun Sagan um afganginn sem hvarf Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason skrifar Skoðun Hver ertu þegar þú réttlætir að barn sé lokað inni? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skynsemi fremur en upphrópanir í útlendingamálum Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Já, tökum okkur Færeyinga til fyrirmyndar Hjörtur j. Guðmundsson skrifar Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson skrifar Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Við þurfum ekki ESB – eða hvað? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Það er verið að efla framhaldsskóla og verkmenntun Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Seiðkarlar fyrri alda Steingrímur Gunnarsson skrifar Skoðun Hverjir borga brúsann? Franklín Ernir Kristjánsson skrifar Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar Skoðun Hvað varð um gangbrautirnar? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Misskilningur: RÚV, Silfrið og meint hlutdrægni Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Árnar eru ekki hreinsistöð fyrir sjókvíaeldi Brynjar Arnason skrifar Skoðun Þarf vinnuskóli að vera vesen? Íris Róbertsdóttir skrifar Sjá meira
Í borgarstjórn er nú til umræðu tillaga um nýtt uppbyggingarlíkan til að tryggja framboð hagkvæmra íbúða. Markmiðið er skiljanlegt og brýnt. Það er að hraða uppbyggingu félagslegs húsnæðis í borginni. Þörfin er raunveruleg og enginn dregur hana í efa. En góð markmið duga ekki ein og sér. Leiðin sem valin er skiptir sköpum. Viðreisn í Reykjavík mótmælir því harðlega að Reykjavíkurborg ætli inná uppbyggingarmarkað húsnæðis og stofni opinbert byggingarfélag. Þegar borgin ætlar að taka yfir húsnæðisuppbyggingu Tillaga meirihlutans felur í sér að kanna sérstaklega hvort Reykjavíkurborg, Félagsbústaðir eða jafnvel nýtt félag á þeirra vegum eigi að koma með beinum hætti að uppbyggingu íbúða. Með öðrum orðum: að borgin færist inn í hlutverk framkvæmdaraðila á húsnæðismarkaði. Þetta er ekki smávægileg breyting. Þetta er stefnumótandi ákvörðun sem getur haft víðtækar afleiðingar. Reykjavíkurborg á að móta leikreglurnar á húsnæðismarkaði, ekki gerast sjálf byggingaraðili. Borgin á ekki að verða verktaki Í áratugi hefur skýr verkaskipting verið á uppbyggingarmarkaði. Almenni markaðurinn byggir húsnæði og undanfarin ár hafa byggingarfélög í eigum verkalýðshreyfingar komið inn á þann markað. Borgin stýrir með skipulagi, reglum og skýrum kröfum. Borgin setur sér félagsleg markmið sem eru tryggð og við í Viðreisn höfum stutt enda erum við fylgjandi fjölbreyttum húsnæðismarkaði og félagslegri blöndun. Við erum ekki sammála því að borgin taki sjálf að sér framkvæmdir. Ef borgin fer að byggja sjálf breytast forsendurnar: ábyrgð, áhætta og kostnaður færast beint inn á borgarsjóð. Áhættan lendir alltaf hjá borgarbúum Uppbygging húsnæðis er flókin, kostnaðarsöm og áhættusöm. Þegar hið opinbera stígur inn í hlutverk framkvæmdaraðila minnkar sveigjanleiki og skuldbindingar verða langvarandi. Í lok dagsins er það almenningur sem ber áhættuna. Fjölbreyttar leiðir til uppbyggingar mega aldrei verða afsökun fyrir því að borgin taki yfir hlutverk sem markaðurinn er betur í stakk búinn til að sinna. Reykjavíkurborg skortir ekki tæki til að tryggja framboð hagkvæmra íbúða. Skipulagsvaldið er eitt öflugasta stjórntæki sem borgin hefur. Með lóðaúthlutunum, kröfum í deiliskipulagi og skýru samstarfi við markaðinn er hægt að knýja fram félagslega blöndun og hagkvæmni án þess að borgin taki sjálf að sér uppbygginguna. Við eigum að nýta styrk skipulagsvaldsins, ekki taka yfir áhættuna af uppbyggingu. Góð markmið réttlæta ekki ranga leið Þetta snýst um ábyrgð, skýra verkaskiptingu og sjálfbærni í opinberum fjármálum. Reykjavíkurborg á ekki að verða byggingarfélag. Hún á að vera sterkur, skýr og ábyrgur stefnumótandi aðili. Ef við opnum dyr fyrir óljósa verkaskiptingu og aukinn rekstur borgarinnar á sviði uppbyggingar er hætta á að við festumst í lausnum sem verða bæði dýrar og erfiðar að snúa við. Góð markmið eru góð og gild en leiðin skiptir öllu. Höfundur er oddviti Viðreisnar í Reykjavík.
Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar