„Þessir þrír flokkar til þess að gera tómar skeljar“

Þetta kom fram í kvöldfréttum Sýnar en líkt og fram hefur komið hefur Dóra Björt Guðjónsdóttir fyrrverandi oddviti Pírata nú yfirgefið flokkinn og gengið til liðs við Samfylkinguna. Píratar eiga í viðræðum um sameiginlegt framboð með öðrum flokkum á vinstri væng eftir að Sanna Magdalena Mörtudóttir, sósíalisti, kallaði eftir því að félagshyggjufólk, óháð flokksmerkjum, gengi til liðs við framboð hennar sem nú gengur undir nafninu Vor til vinstri.

Dóra segist skilgreina sig sem jafnaðarmanneskju og hafði ekki áhuga á að taka þátt í sameiginlegu vinstra framboði. Þessar breytingar hafa það í för með sér að Alexandra Briem er oddviti flokksins. Hún segist til í að leiða Pírata í næstu kosningum hvort sem er í sjálfstæðu eða sameiginlegu framboði.

Tíu til fimmtán prósent í boði

Eiríkur Bergmann segir augljóst að miklar væringar séu á ytri vinstri væng íslenskra stjórnmála, það gleymist oft að sögn Eiríks að Samfylkingin sé líka vinstriflokkur en tómarúmið sé lengst til vinstri.

„Í rauninni í öllum efnislegum skilningi, um stjórnmálaflokka með vægi, þá eru þessir þrír flokkar til þess að gera tómar skeljar. Það er að segja Píratar, Vinstri-grænir og svo Sósíalistar líka. Samt sem áður sýna kannanir að það eru augljós sóknarfæri vinstra megin. Þetta eru tíu til fimmtán prósent fylgi sem vinstriflokkur gæti náð væri hann svona sameinaður. Þannig fólk er eflaust að horfa til þess.“

Sóknarfærið víðtækara fyrir nýjan flokk

Eiríkur segir að ákvörðun Dóru Bjartar um að ganga til liðs við Samfylkinguna sé hluti af þessum væringum. Nú sé fólk að finna sig í flokkunum, hvar það eigi heima. Enn sé ekki útséð með það hvað fólk sjái fyrir sér með nýjum vinstriflokki, sé yfirhöfuð verið að vinna að stofnun hans. Hann segir að sellupólitík flokkanna þriggja með sameiginlegu framboði gæti heft slíkan flokk.

„Það var nú samt þannig að þegar Reykjavíkurlistinn var að bjóða fram hérna á sínum tíma þá voru þessir flokkar áfram til og þá voru þessi hólfaprófkjör, þau skiptust á einhverjum sætum sem leiddi síðan til þess auðvitað að kannski bara Samfylkingin tekur þá stöðu,“ segir Eiríkur.

„Ég held að sóknarfærið sé víðtækara heldur en bara eitthvað samsafn af þessum flokkum sem hefur mistekist að ná þingsæti. Einhverskonar nýr flokkur með jafnvel nýja leiðtoga, hefði að mínu viti svona meiri skýrskotun úti í samfélaginu heldur en einhver niðurnjörvuð hólf þeirra sem fyrir eru.“