Sam­einum 2. og 3. deild karla í knatt­spyrnu

Það er mjög kostnaðarsamt að halda úti meistaraflokksstarfi í neðri deildum íslenska fótboltans. Ég efa það ekki að það sé einnig kostnaðarsamt að halda úti meistaraflokksstarfi í efstu deildum einnig.

Í þessari grein ætla ég að útskýra afhverju við ættum að sameina 2. og 3. deild karla í tvær deildir eftir landfræðilegri staðsetningu liðanna. Ásamt því að útskýra hvar mörkin ættu að liggja. Í dag er þessu háttað að allt niður í 3. deild eru liðin hvar sem er á landinu og mörg kostnaðarsöm ferðalög fyrir liðin að sunnan að fara norður og austur og sömuleiðis fyrir liðin að austan og norðan að fara suður eða vestur. Á síðustu misserum höfum við séð lið draga lið sín frá keppni og er ástæðan einföld, of kostnaðarsamt. Kórdrengir, lið í 1. deild, dró sitt lið frá keppni ásamt Einherja á Vopnafirði í 3. deildinni. Ég minnist þess ekki að tvö lið í efstu fjórum deildum Íslandsmótsins hafi dregið lið úr kepni á sama vetrinum. Í handboltanum í Þýskalandi í 2. deildinni er suður og norður deild einmitt til þess að minnka ferðakostnað. Það er ekki bara ferðakostnaðurinn heldur einnig að gera umhverfi leikmanna sem og forráðamanna liðanna fjölskylduvænna. Oftast er verið að leika knattspyrnu um helgi og oft fara í þetta tveir dagar því ferðalögin eru löng og ströng á köflum. Vissulega fljúga liðin oft í útileikina með ærum tilkostnaði. Jafnvel er ekki flugvöllur í næsta nágrenni við leikvöllinn.

Hvar eiga mörkin að liggja

Þegar horft er yfir landið má spyrja sig hvar eigi að draga línuna í suður og norður deild eða na og sv deild líkt og kjördæmin. Ég hallast frekar að síðari kostinum einfaldlega vegna þess að liðin á Austurlandi vilja frekar spila sína útileiki fyrir norðan. Í stað þess að liðin á Austurlandi sum hver lendi í Suðurdeild.Þá spyrja menn sig hvað á að gera við Sindramenn? Leyfum þeim sjálfum að velja hvort þeir vilja spila sína útileiki á Akureyri og nágrenni eða á höfuðborgarsvæðinu og Vesturlandi. Hvað ætla menn svo að gera við Vestfirðinga ef Vestri fellur eða nýtt lið kemst upp úr 4. deildinni? Myndi telja að þeir myndu kjósa að vera í SV-deildinni í stað þess að taka sína útileiki fyrir austan Akureyri. Þá væri NA-deildin fyrir austan eða vestan Hornafjörð og fyrir sunnan Hvammstanga. Afhverju fyrir sunnan Hvammstanga, jú vegna þess að Kormákur á Hvammstanga og Hvöt á Blönduósi spila saman. Snæfellssnesið yrði í SV ásamt Reykjanesinu og allri Suðurströndinni.

Hverjir fara upp og hverjir falla?

Þá þarf næst að velta fyrir sér hvernig fyrirkomulagið eigi að vera um hverjir eiga rétt á að fara upp og hverjir eigi að falla. Við gætum haft fyrirkomulagið einfalt að sigurvegarar í báðum deildum fari beint upp og neðstu tvö liðin í hvorri deild fari niður um deild. Ég hallast frekar að útsláttarfyrirkomulaginu allavegana um hverjir eigi að fara upp um deild. Þá væri hægt að nota þá aðferð að efstu tvö liðin úr hvorri deild kepptu í fjögurra liða útsláttarkeppni og úrslitaleikurinn færi fram á Laugardalsvelli á sjálfum þjóðarleikvanginum sem er draumur margra knattspyrnumanna að leika þar knattspyrnu.

Er þetta fullkomið kerfi?

Það er ekkert kerfi fullkomið, við gætum nefnilega lent í því að bæði lið úr 1. deild sem féllu væru úr t.d SV svæðinu en bæði liðin sem kæmu upp væru úr t.d NA deildinni eða úr báðum deildunum. Hvernig leysum við það vandamál? Að mínu mati er ekki mikilvægt að það séu jafnmörg lið í hvorri deild ef vikmörkin væru 2-3 lið myndi það vel ganga upp. Ef sú staða kæmi upp þyrfti KSÍ einfaldlega að hlutast til um að færa lið tiltekið knappspyrnutímabil í hina deildina. En að sama skapi kæmi til móts við viðkomandi lið með einni greiðslu í upphafi tímabils og yrði sú greiðsla ákveðin í lögum KSÍ og á sama tíma vísitölutryggð. Knattspyrna er vinsælasta íþróttagrein í heiminum og við skulum stuðla að því að það sé hægt að leika knattspyrnu hvar sem er á Íslandi. Þessi breyting á 2. og 3. deild Íslandsmóts karla í knattspyrnu verður án efa til að stuðla að liðin sjái sér fært að senda lið til þátttöku í framtíðinni og spara þeim um leið milljónir á hverju ári.

Gleymum því ekki að lið koma og fara og með þessu fyrirkomulagi verður vonandi fjölgun knattspyrnuliða með þeim ruðningsáhrifum að breyta þyrfti landamæralínunni og íbúaþróun gæti sömuleiðis breyst á nokkrum áratugum. Verum ófeimin að breyta kerfinu og það má alltaf aðlaga nýtt kerfi að breyttum forsendum eins og ég hef rakið hér að ofan. Að lokum óska ég öllum gleðilegs knattspyrnusumars.

Höfundur er blindur knattspyrnuunnandi.