Sakaði Geir um brot á trúnaði

„Ég velti því fyrir mér hvort trúnaður hafi verið brotinn,“ sagði Agnes M. Sigurðardóttir biskup er hún svaraði á kirkjuþingi fyrirspurnum séra Geirs Waage í Reykholti.

Geir spurði bæði um umdeilda skipan biskups á presti við Dómkirkjuna sem síðan var afturkölluð og um málefni sóknarprests í Grensáskirkju sem þrjár konur upphaflega og nú fimm saka um kynferðislega áreitni.

Er Geir reifaði fyrirspurn sína vitnaði hann í tölvupóst Agnesar biskups til prestsins í Grensáskirkju. „Vil ég nú semja við þig að þú farir í launalaust leyfi þegar í stað svo ekki þurfi að koma til ákvörðunar um hvort þessi heimild sé nýtt,“ las Geir úr bréfi biskups sem vitnaði til greinar í starfsreglna presta varðandi refsivert atferli.

„Í huga biskupsins leikur enginn vafi á sekt sóknarprestsins,“ ályktaði Geir sem gagnrýndi framgöngu biskups í málinu og tómlæti gagnvart prestinum sem orðið hafi við kröfum um að halda sig frá ýmsum trúnaðarstörfum. „Sóknarpresturinn hefur um árabil verið í tölu virtustu presta landsins og gegnt ýmsum trúnaðarstöðum fyrir þjóðkirkjuna og prestastéttina, meðal annars verið formaður Prestafélags Íslands.“

Þá vitnaði Geir einnig í annað bréf sem sent var fyrir hönd biskups og varðaði samskipti hennar við úrskurðarnefnd þjóðkirkjunnar um mál kvennanna sem telja á sér brotið.

„Ég tel að hér hafi verið brotin þingsköp með því að leggja þetta ekki fram skriflega eins og kveðið er á um í reglum kirkjuþings,“ sagði biskup í svari til Geirs. „Síðan velti ég því fyrir mér, að ég tel að fyrirspyrjandi hafi borið starfsfólk, kollega sína, sökum í ræðustól kirkjuþingsins, þar sem þeir eiga þess ekki kost að svara fyrir sig vegna þess að þeir sitja ekki þetta þing. Og í þriðja lagi velti ég því fyrir mér hvort að trúnaður hafi verið brotinn þegar lesið var upp úr tölvupóstum sem á milli manna fóru – án leyfis þess sem skrifaði og þess sem tók við.“

Biskupinn skipaði í sumar séra Evu Björk Valdimarsdóttur í embætti prests við Dómkirkjuna í Reykjavík. Síðar kom í ljós að galli var á kjörinu í sérstakri kjörnefnd í Dómkirkjusókn. Biskup afturkallaði þá skipan Evu Bjarkar í samráði við hana sjálfa og gerði hana að héraðspresti í Reykjavík.

Í fyrirspurnartímanum rakti séra Geir galla á starfi kjörnefndarinnar. „Ég spyr biskup Íslands um það hvaða nauðir ráku embættið til þess að skipa prest í Dómkirkjuna í Reykjavík hálfum öðrum sólarhring eftir að úrslit lágu fyrir um niðurstöðu kjörnefndar prestakallsins,“ sagði Geir sem kvað prófasti sem hélt utan um málið hljóta að hafa verið gallarnir ljósir og spurði hvort hann hefði ekki upplýst biskup um það. Agnes svaraði því neitandi.

Að sögn Geirs komst prófastur að þeirri niðurstöðu eftir fyrstu atkvæðagreiðslu kjörnefndar að vafi væri á því að fimm atkvæði af níu atkvæðum í kjörinu væru gildur meirihluti og því látið endurtaka kjörið. Sagði hann málið einsdæmi. „Og þó hefur margt borið við í kosningum.“

Aðspurð um það hvort hún hefði einhverja sérstaka skoðun á embættisfærslu sinni í málinu kvað Agnes ekki svo vera. „Í umræddu tilfelli voru engir meinbugir á framkvæmdinni samkvæmt þeim gögnum sem lágu fyrir,“ svaraði biskup. „Síðar kom í ljós að sú nefnd sem starfaði sem kjörnefnd í málinu hafði ekki fengið löglega kosningu.“