Sara María sér fram á tveggja milljóna króna kostnað eftir fósturmissi

„Þetta hefur verið sjokk eftir sjokk eftir sjokk. Það er fín lína að leyfa sér að syrgja en á sama tíma festast ekki í sorginni,“ segir Sara María Júlíudóttir fatahönnuður en hún missti fóstur eftir fimm mánaða meðgöngu fyrir tíu dögum síðan. 

Sara býr á Spáni, í Barcelona nánar tiltekið, og því hefur auk sorgarinnar yfir missinum tekið á fjölskylduna að undirbúa flutning á fóstrinu heim til Íslands til greftrunar. Hún býr þar með manni sínum Javi Chiva. Von var á barninu í heiminn í september, þau nefndu það Ómar.

„Þetta er ótrúlegt. Flutningurinn bara er 600 þúsund íslenskar krónur, bara á barninu. Við erum búin að reyna allt til þess að lækka verðið eða gera þetta öðruvísi, erum í sambandi við íslenska sendiráðið í Barcelona, búin að hafa samband við utanríkisráðuneytið og útfararþjónustu heima. En það er bara ein leið,“ útskýrir Sara María.

Hún hefur verið í sambandi við konu sem lenti í sambærilegum harmleik. Sú býr í Madrid og þurfti að greiða tvær milljónir í heildarkostnað á því að flytja barn sem lést eftir fulla meðgöngu heim til Íslands til greftrunar.

„Við erum að safna fyrir sjúkrakostnaði, flutningum, fluginu heim og útförinni,“ segir Sara en fjölskyldan hefur gripið til þess ráðs að setja af stað hópfjármögnun til þess að reyna að fjármagna líkflutninginn. 

Fósturlátið afleiðing læknamistaka

„Maður er með í maganum yfir að maður nái ekki að safna þessum peningi.“ Hún segist hafa setið grátandi á útfararstofu á Spáni og spurt: „Eruð þið í alvörunni að rukka þetta verð svo ég geti fengið að flytja dáið barnið mitt heim?“ 

Sara segir margt koma inn í kostnaðinn, bæði hún og maðurinn hennar séu að missa úr vinnu og að hún eigi enn eftir að fá nokkra reikninga frá sjúkrahúsinu.

„Þegar við höfðum fengið kostnaðinn varðandi líkflutninginn staðfestan fékk ég reikning frá sjúkrahúsinu upp á 3000 evrur.“ Það eru 419 þúsund íslenskar krónur.

Fjölskyldan er ekki aðeins að kljást við fósturmissi og milljóna króna fyrirséðan kostnað við að flytja líkið heim til greftrunar heldur er Sara einnig ósátt við læknayfirvöld á Íslandi þar sem hún telur að hægt hefði verið að koma í veg fyrir fósturmissinn. 

„Ég lá á sjúkrahúsi með heilbrigt barn í maganum í viku og það hefði verið hægt að koma í veg fyrir þetta. Ég semsagt lenti í læknamistökum þegar ég var tvítug. Læknir sem framkvæmdi útskafið gerði það svo harkalega að hann skar legið á mér alveg niður í vöðva þannig að það óx saman.“

Eftir þessi mistök var Söru tjáð að hún gæti ekki eignast barn, meira að segja eftir að hún fór í aðgerð þar sem reynt var að lagfæra mistökin.

Tók rúma þrjá mánuði að senda „einn snepil“

„En ég hef orðið ólétt tvisvar áður, missti fóstrið í bæði skiptin þegar ég var komin um sjö til átta vikur á leið. Það hefur alltaf gerst vegna þess að leghálsinn á mér er svo illa farinn, vegna svo mikilla blæðinga í leghálsinum. Síðan ég varð ólétt í þetta skiptið hef ég verið að bíða eftir læknaskýrslunum mínum frá Íslandi, þar sem fram kemur að leghálsinn minn sé viðkvæmur og að það þurfi saum svo að hann opnist ekki.“

Læknar Söru á Spáni sögðust ekki getað gert neitt fyrir hana fyrr en þeir fengju læknaskýrslurnar hennar frá Íslandi. Hún bað um þær snemma í janúarmánuði en skýrslunar bárust hins vegar ekki fyrr en fyrir tíu dögum síðan. Sama dag og hún fór upp á spítala, viku síðar missti hún fóstrið.

 „Þessi læknaskýrsla er ekki einu sinni eitt A4 blað. Ég hélt að þetta væri margra blaðsíðna skýrsla og þess vegna tæki svo langan tíma að þýða þetta og senda. En þetta er bara einn snepill. Og tók allan þennan tíma.“ Sara hefur reynt að ná tali af læknum á Íslandi til þess að fá útskýringar á þessu en ekki fengið nein svör. Sara telur þetta vanrækslu. 

„Engar útskýringar eða neitt. Ekkert heyrt.“ Hún er sár og svekkt, bæði út í lækna hér heima og lækna á Spáni. „Við erum öll mismunandi. Mig hefur dreymt um barn lengi. Í öll þessi ár sem mér var sagt að legið á mér væri ónýtt þá leið mér eins og ég væri gölluð. Þetta hafði rosalega mikið áhrif á mig. Svo þegar ég loksins fæ vonina og er komin fimm mánuði á leið, held að allt verði í lagi þá missi ég barnið mitt. Og það hefði verið hægt að koma í veg fyrir það.“

Hér er hægt að styrkja Söru og fjölskyldu hennar.