Sýknaður af ákæru um að hafa nauðgað 17 ára stúlku

Héraðsdómur Vesturlands sýknaði í dag karlmann af ákæru um nauðgun og brot á barnaverndarlögum en manninum var gefið að sök að hafa nauðgað 17 ára stúlku í mars í fyrra.

Samkvæmt ákæru átti maðurinn að hafa þvingað stúlkuna til samræðis og náð fram vilja sínum gegn henni þar sem hann dró hana nauðuga á afskekktan stað og nýtti sér yfirburðastöðu sína gegn henni, bæði vegna aldursmunar á þeim og líkamlegs aflsmunar.

Fram kemur í dómnum að vitnisburðir bæði stúlkunnar og mannsins fyrir dómi hafi verið skýrir og eindregnir og að mestu leyti í samræmi við framburði þeirra hjá lögreglu. Þeir eru hins vegar mjög ólíkir varðandi það sem gerðist umrætt kvöld þegar maðurinn á að hafa nauðgað stúlkunni eða eins og segir í dómnum:

„Stendur þar [...] orð gegn orði.“

„Í sjálfu sér hefði ekkert farið á milli þeirra í tengslum við þetta“

Maðurinn viðurkenndi fyrir dómi að hafa haft samfarir við stúlkuna en það hefði hins vegar verið með hennar samþykki. Fyrir dómi sagði hann að þau hefði verið úti, byrjað að kyssast, og síðan farið inn í einhvers konar skot. Sagði maðurinn að stúlkan hefði farið þangað á undan honum en þau voru þá bæði búin að girða niður um sig. Hann hafi svo komið aftan að stúlkunni og haft við hana samfarir. Í dómnum segir síðan:

„Í sjálfu sér hefði ekkert farið á milli þeirra í tengslum við þetta, en hann hefði alla vega ekki þvingað hana til neins. Hún hefði aldrei beðið hann um að hætta eða gefið það til kynna með öðrum hætti.“

Eftir um hálfa mínútu kvaðst maðurinn hafa hætt að hafa samfarir við stúlkuna þar sem hann hefði fengið samviskubit „þar sem þau hefðu bæði verið með kærustu og kærasta.“

Brá mjög mikið þegar maðurinn kyssti hana

Framburður stúlkunnar fyrir dómi var á annan veg. Hún sagði manninn hafa kysst sig og við það hafi henni brugðið mjög mikið. Hún sagðist hafa sagt honum að hætta, með því að segja nei, en maðurinn hefði hins vegar togað hana inn í sund.

Stúlkan sagði að maðurinn hefði síðan girt niður um hana. Hann hafi síðan heyrt eitthvað, hætt og farið í burtu. Stúlkan girti þá upp um sig og gekk frá en maðurinn kom svo og togaði hana inn í einhvers konar húsnæði. Fyrir dómi sagðist stúlkan hafa mótmælt því að fara þangað inn. Maðurinn girti svo aftur niður um hana og ýtti á bakið á henni þannig að hún beygðist standandi fram yfir sig.

„Brotaþoli kvaðst hafa beðið ákærða um að hætta en hann hefði skeytt því engu. Hún hefði orðið mjög hrædd og verið farin að hálfgráta. Hefði hann sagt: „Þú fílar þetta og það er ekki eins og hann ... sé að sinna þér svona vel.“ og haldið áfram.“

Kysstust nokkrum mánuðum fyrr

Var maðurinn þarna að vísa í kærasta stúlkunnar en fyrir dómi kvaðst hann ekki kannast við þessi ummæli.

Engir líkamlegir áverkar fundust á stúlkunni við læknisskoðun en sæði úr manninum var á henni. Hann kannaðist þó ekki við að hafa sáðlát en sagði að mögulega hefði eitthvað „lekið út.“

Þar sem orð stóð gegn orði horfði dómurinn meðal annars til atvika og hegðunar mannsins og stúlkunnar bæði fyrir og eftir meinta nauðgun. Er meðal annars minnst á það í dómnum að nokkrum mánuðum fyrr höfðu þau kysst hvort annað, en það kom fram bæði hjá stúlkunni og manninum.

Skýrslur sálfræðings sýna að stúlkunni leið illa eftir meinta nauðgun

Þá er það jafnframt tekið fram að vitni í málinu bar að stúlkan hefði oft sest á ákærða umrætt „en það var bara eins og vanalega.“ Stúlkan sagði manninn hins vegar hafa verið að strjúka á henni lærin og beðið hana um að sitja hjá sér. Hún hafi ekki viljað það og verið að reyna að færa sig undan.

Að auki lítur dómurinn til þess að framburður stúlkunnar sem og vitna sé „nokkuð á reiki um það hvað brotaþoli hafi aðhafst daginn eftir atvikið og hvernig ástandið hafi þá verið á henni.“

Dómurinn kemst því að þeirri niðurstöðu, þrátt fyrir skýrslur sálfræðings þess efnis að stúlkunni hafi liðið illa í kjölfar meintrar nauðgunar, að ósannað sé að maðurinn hafi nauðgað henni. Var dómurinn fjölskipaður og voru allir dómararnir þrír sammála um niðurstöðuna.