Perrakarlar í skugga nafnleyndar Viktoría Hermannsdóttir skrifar 28. nóvember 2014 07:00 Ung kona sem ég þekki sendi fyrrverandi kærastanum sínum einu sinni nektarmynd af sér. Saklausa nektarmynd ætlaða honum einum, kærasta sínum til nokkurra ára. Stuttu seinna hættu þau saman og illdeilur voru á milli þeirra. Kærastinn fyrrverandi notaði nektarmyndina gegn henni og sagðist ætla senda hana á vini sína til þess að hefna sín á henni. Sem og hann gerði. Vinirnir sendu áfram á sína vini og einhver þeirra setti myndina inna á vefsíðu þar sem perrakarlar deila nektarmyndum sín á milli af stúlkum sem yfirleitt tengjast þeim ekki neitt. Fjölmargar svona íslenskar vefsíður eru til og oft hefur verið fjallað um þær í fjölmiðlum. Þar skiptast íslenskir perrakarlar á myndum af nafngreindum íslenskum stelpum. Myndir sem þeir fá í leyfisleysi eða hreinlega stela. Þeim finnst það svo lítið mál að þeir meira segja óska eftir myndum af stelpum undir lögaldri. Inni á einni svona síðu er óskað eftir mynd af stelpu sem ég þekki og er fimmtán ára gömul. Ég veit ekki hvað þeir sem óskuðu eftir henni eru gamlir en þeim þykir akkúrat ekkert að því að biðja um myndir af stúlku sem þekkir þá ekki neitt, hefur aldrei samþykkt það að þeir sjái hana nakta, hvað þá skoði eða dreifi myndum af henni. Ef síðunni er lokað þá kemur bara upp önnur í staðinn og litlu perrakarlarnir halda áfram í skugga nafnleyndar að dreifa myndum. Löggan getur ekkert gert því síðurnar eru vistaðar erlendis. Perrakarlarnir fá því að starfa algjörlega óáreittir og skammast sín ekki einu sinni. Ætli þessir perrakarlar staldri einhvern tímann við og hugsi hvernig stelpunum á myndinni líði vitandi af því að persónulegar myndir af þeim séu í dreifingu, perrakarla á milli, á internetinu? Ætli þeir spái í því hvaða áhrif þetta hefur á þær? Að þurfa stöðugt að óttast hverjir hafi séð þessar myndir af þeim? Myndir sem aldrei voru ætlaðar til dreifingar. Eflaust er þeim alveg sama enda bara að svala sínum ógeðsfýsnum og halda áfram að dreifa myndum sem þeir hafa engan rétt á að eiga né dreifa. Óskandi væri að þessir menn myndu læra að skammast sín. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Viktoría Hermannsdóttir Mest lesið Slapp lifandi út af elliheimili Margrét Sigríður Guðmundsdóttir Skoðun Strætisvagni ekið á 150 km hraða í gegnum íbúðarhverfi við grunnskóla - „Stórkostlegt sjónarspil“ Haukur Magnússon,Kristján Vigfússon,Margrét Manda Jónsdóttir Skoðun Listin að blekkja heila þjóð Halldóra Mogensen Skoðun ADHD og hvatvísi Hjördís María Karlsdóttir Skoðun Ertu ekki hress? Sigurbjörg J. Helgadóttir Skoðun Er Kristrún Frostadóttir viljandi að reyna að leiða þjóðina inn í ESB? Gunnar Ármannsson Skoðun Mataræði stéttaskiptingarinnar: Þegar hollusta verður forréttindi Steinar Björgvinsson Skoðun Ný matarstefna Reykjavíkurborgar – hvað skiptir raunverulega máli? Anna Sigríður Ólafsdóttir Skoðun Dómar eiga að hafa tilgang Védís Einarsdóttir Skoðun Ábyrgt fólk segir satt og rétt frá Gunnsteinn R. Ómarsson Skoðun
Ung kona sem ég þekki sendi fyrrverandi kærastanum sínum einu sinni nektarmynd af sér. Saklausa nektarmynd ætlaða honum einum, kærasta sínum til nokkurra ára. Stuttu seinna hættu þau saman og illdeilur voru á milli þeirra. Kærastinn fyrrverandi notaði nektarmyndina gegn henni og sagðist ætla senda hana á vini sína til þess að hefna sín á henni. Sem og hann gerði. Vinirnir sendu áfram á sína vini og einhver þeirra setti myndina inna á vefsíðu þar sem perrakarlar deila nektarmyndum sín á milli af stúlkum sem yfirleitt tengjast þeim ekki neitt. Fjölmargar svona íslenskar vefsíður eru til og oft hefur verið fjallað um þær í fjölmiðlum. Þar skiptast íslenskir perrakarlar á myndum af nafngreindum íslenskum stelpum. Myndir sem þeir fá í leyfisleysi eða hreinlega stela. Þeim finnst það svo lítið mál að þeir meira segja óska eftir myndum af stelpum undir lögaldri. Inni á einni svona síðu er óskað eftir mynd af stelpu sem ég þekki og er fimmtán ára gömul. Ég veit ekki hvað þeir sem óskuðu eftir henni eru gamlir en þeim þykir akkúrat ekkert að því að biðja um myndir af stúlku sem þekkir þá ekki neitt, hefur aldrei samþykkt það að þeir sjái hana nakta, hvað þá skoði eða dreifi myndum af henni. Ef síðunni er lokað þá kemur bara upp önnur í staðinn og litlu perrakarlarnir halda áfram í skugga nafnleyndar að dreifa myndum. Löggan getur ekkert gert því síðurnar eru vistaðar erlendis. Perrakarlarnir fá því að starfa algjörlega óáreittir og skammast sín ekki einu sinni. Ætli þessir perrakarlar staldri einhvern tímann við og hugsi hvernig stelpunum á myndinni líði vitandi af því að persónulegar myndir af þeim séu í dreifingu, perrakarla á milli, á internetinu? Ætli þeir spái í því hvaða áhrif þetta hefur á þær? Að þurfa stöðugt að óttast hverjir hafi séð þessar myndir af þeim? Myndir sem aldrei voru ætlaðar til dreifingar. Eflaust er þeim alveg sama enda bara að svala sínum ógeðsfýsnum og halda áfram að dreifa myndum sem þeir hafa engan rétt á að eiga né dreifa. Óskandi væri að þessir menn myndu læra að skammast sín.
Strætisvagni ekið á 150 km hraða í gegnum íbúðarhverfi við grunnskóla - „Stórkostlegt sjónarspil“ Haukur Magnússon,Kristján Vigfússon,Margrét Manda Jónsdóttir Skoðun
Ný matarstefna Reykjavíkurborgar – hvað skiptir raunverulega máli? Anna Sigríður Ólafsdóttir Skoðun
Strætisvagni ekið á 150 km hraða í gegnum íbúðarhverfi við grunnskóla - „Stórkostlegt sjónarspil“ Haukur Magnússon,Kristján Vigfússon,Margrét Manda Jónsdóttir Skoðun
Ný matarstefna Reykjavíkurborgar – hvað skiptir raunverulega máli? Anna Sigríður Ólafsdóttir Skoðun