„Í rauninni var þetta dæmigerð íþróttaátröskun og ég stýrðist af vigtinni“

„Bókin fjallar um mína reynslu af átröskun. Þetta er í raun mín þroskasaga þar sem ég lýsi baráttu minni,“ segir Birna Varðardóttir sem sendir frá sér sína fyrstu bók á laugardaginn. Bókin heitir Molinn minn og lýsir baráttu hennar við átröskun. Nafnið á bókinni segir hún komið frá því að í konfektkassa lífsins sé ómögulegt að vita hvaða mola maður fái.

Þrátt fyrir að Birna sé aðeins tvítug þá á hún að baki mikla reynslu. Í um þrjú ár var hún alvarlega veik af átröskun en veikindin byrjuðu þegar hún var um þrettán ára gömul.

„Ég var að æfa mjög mikið. Ég var í frjálsum íþróttum og mest í langhlaupi. Ég var mjög metnaðarfull og vildi ná langt í hlaupunum. Ég fann út að því léttari sem ég var því hraðar gat ég hlaupið,“ segir Birna og segir átröskunina hafa þróast hægt og rólega án þess að hún gerði sér grein fyrir því til að byrja með.

„Í rauninni var þetta dæmigerð íþróttaátröskun og ég stýrðist af vigtinni. Ef ég var að halda vigt og léttast þá fannst mér það merki um að ég gæti borðað meira og öfugt, ef ég var að þyngjast þá borðaði ég ekki,“ segir hún. Eðlilega tók það sinn toll af henni og á endanum var átröskunin farin að hafa áhrif á hlaupagetu hennar.

Hún segist hafa leitað sér hjálpar en hafi þó farið óhefðbundnar leiðir í því. „Ég fann út að það hentaði mér ekki að vera inni á geðdeildum eða í hefðbundnum átröskunarmeðferðum. Ég nýtti mér hjálp Boot Camp. Þar var þjálfari sem tók mig að sér og var mín stoð og stytta. Hann hjálpaði mér með ákveðna andlega þætti og þetta gerði gæfumuninn fyrir mig.“

Birna segir að eftir að hún hafi farið að tjá sig um átröskunina hafi hún komist að því að íþróttaátröskun væri algengari en hún hafði haldið.

„Ég hélt að ég væri sú eina sem glímdi við þetta en eftir að ég fór að opna mig meira hef ég komist að því að þetta er töluvert algengt. En það er ekki mikið talað um þetta og það er algengt að fólk skammist sín fyrir að glíma við þetta. Með bókinni langar mig að opna á umræðuna,“ segir Birna.

Hún segist hafa viljað skrifa bókina og segja sína sögu til þess að geta mögulega hjálpað öðrum í sömu stöðu. „Með því að gefa út bókina vildi ég sýna fólki að það er allt hægt. Það er hægt að komast upp úr þessu.“ Hún segist í dag vera í góðu formi líkamlega og ekki lengur veik. „Þetta háir mér ekki í dag en auðvitað hefur átröskunin haft sín áhrif á líkamann.“

Bókin kemur sem fyrr segir út á laugardaginn og í tilefni þess ætlar Birna að halda útgáfuboð í Dalskóla í Úlfarsárdal milli klukkan 2 og 4. Hægt er að fá nánari upplýsingar á Facebook.

Átröskun algengari meðal íþróttafólks

Átröskun er alvarlegt sálrænt vandamál sem getur valdið heilsutjóni eða jafnvel dauða. Átröskun er skipt í tvo meginflokka: lystarstol og lotugræðgi. Átröskun er algengari meðal kvenna heldur en karla og kemur venjulega fram á unglingsaldri. Hún er algengari meðal íþróttafólks en annarra þjóðfélagshópa og þá sérstaklega í íþróttum þar sem líkamsvöxtur skiptir máli. Sérstakir félagslegir áhættuþættir eru miklar kröfur um að vera grannur og eins miklar kröfur um að standa sig vel. Í íþróttum eru þessir áhættuþættir gjarnan báðir til staðar á sama tíma. Í öllum íþróttum eru gerðar kröfur um árangur og þar að auki í sumum íþróttum lögð sérstök áhersla á grannan líkamsvöxt. Tíðni átröskunar er mest í þeim íþróttum sem gera kröfur um grannan líkamsvöxt; svo sem ballett, fimleikum og skautadansi. 

Góð ráð til íþróttaiðkenda 

* Hlustið á eigin þarfir og tilfinningar – þið eigið rétt á að vera eins og þið eruð.

* Takið sjálfstæðar ákvarðanir varðandi eigið líf.

* Ef ykkur líður illa og haldið að þið séuð haldin átröskun, talið þá um líðan ykkar við einhvern sem þið treystið, foreldra, vini, þjálfara, kennara, námsráðgjafa eða skólahjúkrunarfræðing.

heimild: doktor.is