Breytinga er þörf í Reykjanesbæ Magnús Karlsson skrifar 24. febrúar 2014 07:00 Prófkjör Sjálfstæðisflokksins fer fram nú í byrjun mars. Þá gefst okkur bæjarbúum kostur á að velja á milli manna. Bæjarfélagið er með skuldir umfram þau viðmiðunarmörk sem lög setja og hefur bærinn þurft að standa í nauðasamningum með hlutdeildarfélög sín til að lækka skuldir sínar. Þannig hefur náðst einhver árangur í lækkun skulda auk þess sem allar seljanlegar eignir bæjarins hafa verið seldar. Því miður hefur afrakstur af söluverði eignanna ekki verið notaður nema að hluta til að greiða niður skuldir. Annað hefur farið í að greiða óhagkvæman rekstur sveitarfélagsins. Ljóst er að óbreytt stefna mun leiða til þess að Reykjanesbær verði hið nýja Álftanes með þeim eina mismun að við höfum ekki forríka nágranna til að taka yfir skuldir okkar eins og þeir höfðu. Vegna þessa er brýn þörf á breyttum hugsanagangi. Gott dæmi um þann viðsnúning sem við sem samfélag þurfum á að halda er Árborg. Bæjarfélagið Árborg var með svipað skuldahlutfall og Reykjanesbær er með nú. Eini mismunurinn er sá að skipt var um mann í brúnni í upphafi kjörtímabils og ráðinn nýr bæjarstjóri sem hafði það til ágætis að vera ópólitískur og atvinnumaður í því að reka fyrirtæki og stofnanir. Hann kunni til verka og forgangsraðaði rétt. Skemmst er frá að segja að Árborg er nú komið undir viðmiðunarmörk skulda sem er miðað við í sveitarstjórnarlögum. Þessu hafa þeir náð án þess að skerða þjónustu og hafa á sama tíma framkvæmt í nýjum mannvirkjum vegna þess svigrúms sem minni skuldir skapa. Mestu munar þar um að stefnubreyting hefur orðið í ráðningum. Aðeins er miðað við raunverulegar þarfir bæjarfélagsins og hæfni viðkomandi. Nú stendur valið um hvort við viljum fara þá leið sem Álftanes fór eða hvort við viljum fara leiðina sem Árborg fór. Leiðin úr ógöngunum er að kjósa nýja forystu sem vill fara þá leið að fækka í yfirstjórn, sleppa því að byggja fleiri víkingahallir en nýta frekar fjármunina í grunnþjónustuna og í að greiða niður skuldir. Ég skora á bæjarbúa að mæta í prófkjör sjálfstæðismanna og segja sína skoðun.Lesendur Vísis geta sent inn greinar á ritstjorn@visir.is. Greinunum þarf að fylgja mynd af höfundi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
Prófkjör Sjálfstæðisflokksins fer fram nú í byrjun mars. Þá gefst okkur bæjarbúum kostur á að velja á milli manna. Bæjarfélagið er með skuldir umfram þau viðmiðunarmörk sem lög setja og hefur bærinn þurft að standa í nauðasamningum með hlutdeildarfélög sín til að lækka skuldir sínar. Þannig hefur náðst einhver árangur í lækkun skulda auk þess sem allar seljanlegar eignir bæjarins hafa verið seldar. Því miður hefur afrakstur af söluverði eignanna ekki verið notaður nema að hluta til að greiða niður skuldir. Annað hefur farið í að greiða óhagkvæman rekstur sveitarfélagsins. Ljóst er að óbreytt stefna mun leiða til þess að Reykjanesbær verði hið nýja Álftanes með þeim eina mismun að við höfum ekki forríka nágranna til að taka yfir skuldir okkar eins og þeir höfðu. Vegna þessa er brýn þörf á breyttum hugsanagangi. Gott dæmi um þann viðsnúning sem við sem samfélag þurfum á að halda er Árborg. Bæjarfélagið Árborg var með svipað skuldahlutfall og Reykjanesbær er með nú. Eini mismunurinn er sá að skipt var um mann í brúnni í upphafi kjörtímabils og ráðinn nýr bæjarstjóri sem hafði það til ágætis að vera ópólitískur og atvinnumaður í því að reka fyrirtæki og stofnanir. Hann kunni til verka og forgangsraðaði rétt. Skemmst er frá að segja að Árborg er nú komið undir viðmiðunarmörk skulda sem er miðað við í sveitarstjórnarlögum. Þessu hafa þeir náð án þess að skerða þjónustu og hafa á sama tíma framkvæmt í nýjum mannvirkjum vegna þess svigrúms sem minni skuldir skapa. Mestu munar þar um að stefnubreyting hefur orðið í ráðningum. Aðeins er miðað við raunverulegar þarfir bæjarfélagsins og hæfni viðkomandi. Nú stendur valið um hvort við viljum fara þá leið sem Álftanes fór eða hvort við viljum fara leiðina sem Árborg fór. Leiðin úr ógöngunum er að kjósa nýja forystu sem vill fara þá leið að fækka í yfirstjórn, sleppa því að byggja fleiri víkingahallir en nýta frekar fjármunina í grunnþjónustuna og í að greiða niður skuldir. Ég skora á bæjarbúa að mæta í prófkjör sjálfstæðismanna og segja sína skoðun.Lesendur Vísis geta sent inn greinar á ritstjorn@visir.is. Greinunum þarf að fylgja mynd af höfundi.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar