Öryrkjar og jólin – Velsæld eða ójöfnuður Valgeir Matthías Pálsson skrifar 12. desember 2013 00:00 Margir öryrkjar eiga um sárt að binda nú þegar líður að einni helgustu hátíð kristinna manna, þ.e. jólum. Margir eiga ekki í sig og á og í raun er ástandið þannig að margir svelta þegar líður á hvern einasta mánuð ársins vegna þess að bætur almannatrygginga duga ekki til framfærslu og venjulegra útgjalda, sem fylgir því að vera manneskja og lifa með reisn. Neysluviðmið hinna ýmsu aðila hér á Íslandi eru kolröng. Þau eru ekki í neinum takti við raunveruleikann sem við öryrkjum blasir í hinu daglega lífi. Neysluviðmiðin eru illa unnin og í þau vantar ýmsa útgjaldaliði sem taka sinn skerf af mánaðarlegri neyslu. Margir öryrkjar þjást vegna þess að þeir geta ekki leyst út lífsnauðsynleg lyf sín. Margir þurfa að velja um það hvort þeir leysa út lyf sín eða borða. Það er slæmt vegna þess að þetta hvort tveggja er jú lífsnauðsynlegur hluti þess að lifa og fúnkera rétt í samfélaginu. Hjálparstofnanir hafa ekki við að afgreiða umsóknir frá illa stöddu fólki sem er í svo mikilli neyð oft á tíðum að það hálfa væri miklu meira en nóg. Mæðrastyrksnefnd og Fjölskylduhjálp Íslands taka við umsóknum um jólaaðstoð frá fólki sem kýs að leita aðstoðar en á einhverjum þessara staða er búið að loka fyrir umsóknir um jólaaðstoð. Ég get fullyrt það að ástandið og fátæktin hefur aldrei verið jafn mikil og nú á árinu 2013! Það er skelfilegt að horfa upp á þetta ástand. Við Íslendingar eru rúmlega 320.000 talsins. Hvernig má það vera að hér á landi svelti fólk og eigi ekki fyrir nauðsynjum?Mikil örvænting Margt fólk er í mikilli örvæntingu og þetta sama fólk íhugar oft á tíðum sjálfsvíg vegna þess að það sér enga aðra leið færa út úr vandanum. Það getur verið sárt að geta ekki gefið sínum nánustu gjafir eða glatt aðra á hátíðum eins og jólum. Ég hef sjálfur reynt sjálfsvíg vegna þess að ég hef ekki séð neinar færar leiðir til lausnar á mínum vanda. Síðast reyndi ég sjálfsvíg rétt fyrir jólin 2011, en þá sá ég enga aðra leið færa. Mér fannst tilveran einskis virði og fjárhagurinn var í molum. Mér finnst að ríkisstjórn Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar forsætisráðherra ætti að bæta öryrkjum upp þann skaða sem þeir hafa orðið fyrir á síðustu mánuðum og árum. Það er ekki réttlætanlegt að við sem þjóðfélagshópur í þessu landi séum skilin eftir þegar kemur að kjaraleiðréttingu og bættum kjörum. Besta jólagjöf mín og hvers öryrkja á Íslandi í dag frá ráðamönnum Íslands væri auðvitað sú að bætur myndu hækka allverulega. Þá gætum við svo mörg átt miklu betra líf en við eigum í dag. Margir öryrkjar eru á strípuðum bótum og hafa ekkert annað en bætur frá Tryggingastofnun. Hafa ekki lífeyrissjóði að hlaupa í eða neitt það annað sem gæti komið til hjálpar. Hjálpum Þeim var gott lag sem sungið var fyrir sveltandi börn úti í hinum stóra heimi á sínum tíma. Af hverju getur ríkisstjórn Íslands rétt þessum börnum hjálparhönd en svelt þess í stað íslenska þegna sem svo oft eru kallaðir öryrkjar og lifa á Íslandi. Ísland er ríkt land, en samt sveltur hér fólk! Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson Skoðun Með vinnuna í vasanum? Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit Skoðun Svartir svanir á Reykjanesi Böðvar Tómasson Skoðun Skoðun Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir skrifar Skoðun Réttarríki fyrir lengra komna Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað er að því að vera heimsborgari? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Þegar sauðfé verður á vegi okkar Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Það skiptir máli að velja rétta séreign Harpa Jónsdóttir skrifar Skoðun Svartir svanir á Reykjanesi Böðvar Tómasson skrifar Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit skrifar Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Með vinnuna í vasanum? Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson skrifar Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal skrifar Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson skrifar Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson skrifar Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekki nóg að telja milljarðana: Árangur verður að mælast Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Ljósmyndarinn á öld gervigreindar Kristján Logason skrifar Skoðun Þegar skattfé velur búsetu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Afmarkað vald er ekki endilega lítið vald Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Suðurland í sókn en Vegagerðin sker niður landsbyggðarstrætó skrifar Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Kristján Loftsson og stalínistarnir Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar Skoðun Að þýða texta er ekki það sama og að búa til námsefni Bogi Ragnarsson skrifar Sjá meira
Margir öryrkjar eiga um sárt að binda nú þegar líður að einni helgustu hátíð kristinna manna, þ.e. jólum. Margir eiga ekki í sig og á og í raun er ástandið þannig að margir svelta þegar líður á hvern einasta mánuð ársins vegna þess að bætur almannatrygginga duga ekki til framfærslu og venjulegra útgjalda, sem fylgir því að vera manneskja og lifa með reisn. Neysluviðmið hinna ýmsu aðila hér á Íslandi eru kolröng. Þau eru ekki í neinum takti við raunveruleikann sem við öryrkjum blasir í hinu daglega lífi. Neysluviðmiðin eru illa unnin og í þau vantar ýmsa útgjaldaliði sem taka sinn skerf af mánaðarlegri neyslu. Margir öryrkjar þjást vegna þess að þeir geta ekki leyst út lífsnauðsynleg lyf sín. Margir þurfa að velja um það hvort þeir leysa út lyf sín eða borða. Það er slæmt vegna þess að þetta hvort tveggja er jú lífsnauðsynlegur hluti þess að lifa og fúnkera rétt í samfélaginu. Hjálparstofnanir hafa ekki við að afgreiða umsóknir frá illa stöddu fólki sem er í svo mikilli neyð oft á tíðum að það hálfa væri miklu meira en nóg. Mæðrastyrksnefnd og Fjölskylduhjálp Íslands taka við umsóknum um jólaaðstoð frá fólki sem kýs að leita aðstoðar en á einhverjum þessara staða er búið að loka fyrir umsóknir um jólaaðstoð. Ég get fullyrt það að ástandið og fátæktin hefur aldrei verið jafn mikil og nú á árinu 2013! Það er skelfilegt að horfa upp á þetta ástand. Við Íslendingar eru rúmlega 320.000 talsins. Hvernig má það vera að hér á landi svelti fólk og eigi ekki fyrir nauðsynjum?Mikil örvænting Margt fólk er í mikilli örvæntingu og þetta sama fólk íhugar oft á tíðum sjálfsvíg vegna þess að það sér enga aðra leið færa út úr vandanum. Það getur verið sárt að geta ekki gefið sínum nánustu gjafir eða glatt aðra á hátíðum eins og jólum. Ég hef sjálfur reynt sjálfsvíg vegna þess að ég hef ekki séð neinar færar leiðir til lausnar á mínum vanda. Síðast reyndi ég sjálfsvíg rétt fyrir jólin 2011, en þá sá ég enga aðra leið færa. Mér fannst tilveran einskis virði og fjárhagurinn var í molum. Mér finnst að ríkisstjórn Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar forsætisráðherra ætti að bæta öryrkjum upp þann skaða sem þeir hafa orðið fyrir á síðustu mánuðum og árum. Það er ekki réttlætanlegt að við sem þjóðfélagshópur í þessu landi séum skilin eftir þegar kemur að kjaraleiðréttingu og bættum kjörum. Besta jólagjöf mín og hvers öryrkja á Íslandi í dag frá ráðamönnum Íslands væri auðvitað sú að bætur myndu hækka allverulega. Þá gætum við svo mörg átt miklu betra líf en við eigum í dag. Margir öryrkjar eru á strípuðum bótum og hafa ekkert annað en bætur frá Tryggingastofnun. Hafa ekki lífeyrissjóði að hlaupa í eða neitt það annað sem gæti komið til hjálpar. Hjálpum Þeim var gott lag sem sungið var fyrir sveltandi börn úti í hinum stóra heimi á sínum tíma. Af hverju getur ríkisstjórn Íslands rétt þessum börnum hjálparhönd en svelt þess í stað íslenska þegna sem svo oft eru kallaðir öryrkjar og lifa á Íslandi. Ísland er ríkt land, en samt sveltur hér fólk!
Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar
Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar
Skoðun Ríkisstjórnir og fjölmiðlar Evrópu – sameinaðir í stuðningi við þjóðarmorð Hlynur Már Ragnheiðarson skrifar