Uppþornaðar ár við gul tún

Varla hefur væta komið úr lofti svo vikum og jafnvel mánuðum skiptir á stórum hluta landsins. Fjölmargir bændur horfa á túnin brenna. Ástandið í laxveiðiám í Borgarfirði og Dalasýslu þykir vera grafalvarlegt.

„Ég sé að bændur eru farnir að horfa ofan í vatnsbólin sín, það hafði ég ekki séð áður,“ segir Árni Jón Eyþórsson, bóndi á Bálkastöðum við Hrútafjörð. Þetta lýsir vel áhyggjum bænda af vatnsskorti en þurrkur hefur þegar haft gríðarleg áhrif á svæðinu. Reyndar sleppa þeir bændur vel sem eiga tún í mýrlendi en eitt af túnum Árna Jóns er á melum. „Þar fæ ég um áttatíu rúllur í venjulegu árferði, nú fékk ég þrjátíu og þrjár. Það er kannski ekki nema von að bændur séu farnir að stíga regndansinn.“

Í síðustu viku sagði Fréttablaðið frá Gunnari Þórarinssyni, bónda á Þóroddsstöðum, einnig við Hrútafjörð, en hann hafði ásamt öðrum bændum fjárfest í vökvunarbúnaði. En þegar til kom var ekki einu sinni til nægt vatn í þann búnað.

Júní var hinn þurrasti í Stykkishólmi frá upphafi mælinga og í júlí hefur úrkoman aðeins mælst 5,5 millimetrar. Þar skammt frá býr Lárus Franz Hallfreðsson í Ögri. Af einu túna sinna fékk hann sjö rúllur þar sem einar fjörutíu fást í venjulegu árferði. Hann hefur ekki fyrir því að renna fyrir silung í Ögursvatni sem hann segir vera orðið hálfgerðan poll í þurrkunum.

Óðinn Sigþórsson, formaður Landssambands veiðifélaga, segir enda ástandið í flestum ám í Borgarfirði og Dalasýslu grafalvarlegt. „Nú spyrja menn ekki lengur hvort það sé lax í ánni heldur hvort það sé yfirleitt vatn í ánni,“ segir hann. „Hún er víða komin ofan í grjót,“ bætir hann við.

Eins og laxveiðimenn vita eru sólskinsdagar óheppilegir til laxveiða en þar á ofan tekur laxinn ekki í súrefnislitlu vatninu eins það verður eftir svona þurrkatíð.

jse@frettabladid.is /

kristjan@frettabladid.is