Vilja hámark á laun verkalýðsforkólfa

Þór Saari mælti fyrir lagafrumvarpi á Alþingi í dag sem miðar að því að lögfesta reglu um hámarkslaun forsvarsmanna verkalýðsfélaga og hagsmunasamtaka launafólks þannig að þau geti aldrei orðið hærri en því sem nemur þreföldum lágmarkskjörum umbjóðenda sinna.

Það eru þingmenn Hreyfingarinnar sem eru flutningsmenn frumvarpsins, en í tilkynningu sem þeir sendu fjölmiðlum segir að þeir telji mikilvægt að sett sé hámark á laun forsvarsmanna verkalýðsfélaga og hagsmunasamtaka launafólks.

Að baki slíku hámarki séu rík sanngirnissjónarmið að mati þingflokksins enda launin greidd úr sameiginlegum sjóðum verkalýðsins.

Flutningsmenn telja jafnframt rétt að vekja athygli á því að setning hámarks sem er á þennan hátt bundið lágmarkskjörum getur verið forsvarsmönnum mikilvægur hvati til að berjast fyrir bættum rétti félagsmanna þar sem hækkun lágmarkslauna getur leitt til beinnar hækkunar launa þeirra.

Í framsögu sinni kom Þór Saari inn á þá risavöxnu gjá sem hann telur að hafi myndast á milli forsvarsmanna launþegahreyfingarinnar og almennra félagsmanna. Hann tók dæmi um risavaxið einbýlishús fyrrverandi forseta ASÍ á Arnarnesinu í því sambandi.

Þá gerði hann nýafstaðið þing ASÍ að umfjöllunarefni og velti upp þeirri spurningu hvort forsvarsmenn launþegahreyfingarinnar séu yfir höfuð að gæta hagsmuna launþega.

Máli sínu til stuðnings rifjaði Þór upp hvernig fór fyrir tillögu Vilhjálms Birgissonar, formanns VLFA, um afnám verðtryggingar á þingi ASÍ, en tillagan var felld.

Sagði Þór verðtrygginguna „mesta bölvald sem íslenskt launafólk hefur þurft að búa við undanfarna áratugi", hún hefði sett þúsundir heimila á hausinn og stefnt tugþúsundum annarra í alvarlega greiðsluerfiðleika. Í beinu framhaldi spurði Þór: „Hvað er í gangi hjá Alþýðusambandi Íslands!?"