Tvíburabræður temja lærdómskálfinn Hrein

Hreindýrskálfur hefur gert sig heimakominn með kindunum á túninu við bæinn Eyrarland í Fljótsdal. Kálfurinn rakst með fénu þegar bændurnir voru að smala um miðjan september en þá var hann frekar veikburða.

„Beljan hefur sennilega verið skotin á veiðitímabilinu og kálfurinn væntanlega villst frá hjörðinni. Nú hefur hann hins vegar tekið ástfóstri við kindurnar,“ segir Þorvarður Ingimarsson, bóndi á Eyrarlandi.

Þorvarður segir nokkur dæmi þess að hreindýr villist með þegar kindunum er smalað þó það sé ekki algengt. „Kindurnar okkar voru dálítið tortryggnar í upphafi en voru fljótar að venjast honum. Nú erum við að vinna í að temja hann, gera hann bandvanan svo hægt sé að teyma hann. Svo fáum við kannski aktygi og sleða og gerum hann að alvöru Rúdolf,“ segir Þorvarður.

Á Eyrarlandi eru börnin, tólf til fjórtán ára, mjög spennt fyrir hreindýrskálfinum. „Þau gáfu honum hið frumlega nafn Hreinn,“ segir Þorvarður hlæjandi. „Þau vilja temja hann og gera að gæludýri.“

Þorvarður segir Hrein vera bráðvitra skepnu. „Það er greinilegt. Hann er góður að læra og góður í umgengni. Við höfum hann bara hérna á túninu en rekum hann svo niður í rétt og bindum hann. Það er ekkert stórmál. Hann er fljótur að gefa eftir bandið – er eins og góður hestur eða þannig.“

Þorvarður segir að Hreinn hagi sér nánast alveg eins og rollurnar að Eyrarlandi. „Hann fylgir hópnum alveg eftir og leitar mikið í þær,“ segir Þorvarður en segir kálfinn þó ekki vera farinn að svara hinu nýtilkomna nafni sínu. „Nei, við sjáum engin merki þess,“ segir Þorvarður. „Hann fær að vera hér eins lengi og hann kýs. Við skulum sjá hvort hann lifir af veturinn. Kálfur án hjarðar er ekki líklegur til að þrauka veturinn.“