Fréttaskýring: Krónunni er ekki viðbjargandi

Allar hugmyndir manna um að hægt sé að bjarga krónunni við núverandi aðstæður eru draumsýnir. Þróunin frá hruni bankanna sýnir að krónunni er ekki viðbjargandi og því fyrr sem ráðamenn gera sér grein fyrir þessu því betra.

Greining Glitnis hefur í tvígang í þessum mánuði lýst yfir áhyggjum af því að mikill viðsnúningur á vöruskiptum landsins við útlönd til hins betra hefur ekki styrkt gengi krónunnar. Þvert á móti heldur hún áfram að veikjast.

Skýringin á þessu eru einföld. Tvennt á að styrkja gengi krónunnar við þessar aðstæður. Tekjur af sjávarútvegi og tekjur af álframleiðslu. Hvorugt gerir það af augljósum ástæðum.

Hvað sjávarútveginn varðar fer núna nær hver einasta króna sem fæst fyrir afurðir á erlendum mörkuðum í það að greiða af skuldum greinarinnar. Þær eru taldar liggja á bilinu 400 til 500 milljarðar kr., að stórum hluta í erlendri mynt.

Flest allur kvóti landsmanna er veðsettur upp úr þakinu og er í raun komin í eign banka og fjármálastofnanna landsins og erlendis eins og greint hefur verið frá í fréttum. Það er því forgangsatriði fyrir útveginn að nota erlendar tekjur sínar til að greiða af þessum lánum. Á meðan kemur lítið sem ekkert í sameiginlegan kassa landsmanna.

Og hvað álframleiðsluna varðar eru tekjurnar af henni einkum í formi orkukaupa. Gjaldeyrinn sem aflast þannig fer að stærstum hluta til að greiða niður miklar skuldir Landsvirkjunar. Á meðan kemur lítið sem ekkert í sameiginlegan kassa landsmanna.

Það vakti athygli greinarhöfundar að í Silfri Egils í gærdag kom fram í máli hagfræðingsins Annie Sibert að eina lausn Íslendinga í gjaldmiðilsmálum væri innganga í Evrópusambandið. Raunar taldi hún nauðsynlegt að Íslendingar kæmu sér strax í myntsamband við Noreg á meðan beðið væri eftir því að ESB samþykkti aðild Íslands.

Lausnin er því einföld. Annað hvort Gamli sáttmáli eða ESB. Ísland þarf semsagt að segja sig til sveitar í Noregi líkt og gert var árið 1262 með Gamla sáttmála. Á móti myndu Norðmenn lofa því að senda hingað til lands sex fraktskip á hverju ári með vörur og vistir.

Og þegar við værum að lokum komin inn í ESB myndi evran taka við á ónýtri krónunni og þá fyrst getur endurreisn íslensks efnahags hafist að nýju.