Gráskalli Bergsteinn Sigurðarson skrifar 18. apríl 2009 06:00 He-man hét maður sem var hafður í hávegum í mínu ungdæmi. Garpur, eins og He-Man var nefndur upp á íslensku, var hliðarsjálf krónprinsins Adams sem bjó í konungsríkinu Eilífíu. „I have the power - mitt er valdið," voru kjörorð He-Mans, sem var karl í krapinu eins og nafnið gefur til kynna. Reyndar var hann svo mikill harðhaus að hann hélt heimili í gráum kastala sem leit út eins og hauskúpa. Af því dró óðalið sjálfsagt nafn sitt, en það hét Grayskull eða Gráskalli. Ég verð að viðurkenna að ég er ekki vel að mér í skipulagsmálum Eilífíu en það kom mér ávallt dálítið spánskt fyrir sjónir að He-Man héldi heimili í hauskúpu. Þetta er jú frekar óaðlaðandi arkitektúr sem ég á bágt með að trúa að slyppi óhindrað í gegnum grenndarkynningu. Um daginn áttaði ég mig hins vegar á merkingunni. Þar sem ég stóð með kaffibolla við eldhúsgluggann heima og starði yfir á Skúlagötu í steindauð augun á einu steypuferlíkinu sem útséð er um að verði klárað í bráð, rann hið sanna upp fyrir mér. Meistarar himingeimsins, en svo hétu þættirnir um garpinn, voru sem sagt allegoría - táknsaga. Erfðasynd He-Mans er drambið; hann ofmetnast en fellur flatt og er dæmdur til að eyða eilífðinni í nöprum dragsúg í hálfköruðum kastala. He-Man er með öðrum orðum íslenskur byggingaverktaki sem spennti bogann of hátt, ákvað að reisa tuttugu hæða lúxusblokk en fór á hausinn í miðjum klíðum og situr uppi með stórhýsi sem er ekki einu sinni fokhelt. Það fer sjálfsagt vel á því nú þegar við erum einmitt á kúpunni, að einhver byggingaverktakinn, sem að hímenskum sið fann aðeins of mikið til máttar síns, hafi tekið sig til og í ógáti endurreist Gráskalla á besta stað í borginni. Þarna gapir hann við mér á hverjum morgni. Ekki er nóg með að hann sé ófrýnilegur ásýndar, heldur rekur hann upp hrollkalt vein í hvert sinn sem vind hreyfir. Í hressilegri norðanátt breytist veinið í nístandi útburðarvæl, sem smýgur gegnum merg og bein og heldur fyrir manni vöku. Þetta er hlutskipti Reykvíkinga á nýrri öld; frá Hverfisgötu og upp Holtið horfum við á híbýlaprýði 20. aldar grotna niður af mannavöldum. Við sjávarsíðuna gapa hins vegar við kveinandi Gráskallarnir sem langvarandi vitnisburður um það þegar við bárum út þær systur Skynsemi, Fyrirhyggju og Ráðdeild. Og Smekkvísi dó af harmi. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Bergsteinn Sigurðsson Mest lesið Við höfum ekki efni á norsku leiðinni Heiðrún Lind Marteinsdóttir Skoðun Fólkið sem gleymdist í Grindavík Bryndís Gunnlaugsdóttir Skoðun Hver er viðskiptalegur ávinningur af EES-samningnum? Sigurbjörn Svavarsson Skoðun Opið bréf til hæstvirts innviðaráðherra, Eyjólfs Ármannssonar, um íslensku og ábyrgð Nichole Leigh Mosty Skoðun Elsku ASÍ, bara… Nei Sunna Arnardóttir Skoðun Styðjum þá sem bjarga okkur Jens Garðar Helgason Skoðun Börnin á Gasa Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Gigtarmaí 2025 – Stuðlum að forvörnum, fræðslu og vitundarvakningu Hrönn Stefánsdóttir Skoðun Áskorun til ráðherra mennta- og barnamála og ráðherra menningarmála Anna Klara Georgsdóttir Skoðun Rússar pyntuðu og myrtu úkraínsku blaðakonuna Viktoriiu Roshchyna Erlingur Erlingsson Skoðun
He-man hét maður sem var hafður í hávegum í mínu ungdæmi. Garpur, eins og He-Man var nefndur upp á íslensku, var hliðarsjálf krónprinsins Adams sem bjó í konungsríkinu Eilífíu. „I have the power - mitt er valdið," voru kjörorð He-Mans, sem var karl í krapinu eins og nafnið gefur til kynna. Reyndar var hann svo mikill harðhaus að hann hélt heimili í gráum kastala sem leit út eins og hauskúpa. Af því dró óðalið sjálfsagt nafn sitt, en það hét Grayskull eða Gráskalli. Ég verð að viðurkenna að ég er ekki vel að mér í skipulagsmálum Eilífíu en það kom mér ávallt dálítið spánskt fyrir sjónir að He-Man héldi heimili í hauskúpu. Þetta er jú frekar óaðlaðandi arkitektúr sem ég á bágt með að trúa að slyppi óhindrað í gegnum grenndarkynningu. Um daginn áttaði ég mig hins vegar á merkingunni. Þar sem ég stóð með kaffibolla við eldhúsgluggann heima og starði yfir á Skúlagötu í steindauð augun á einu steypuferlíkinu sem útséð er um að verði klárað í bráð, rann hið sanna upp fyrir mér. Meistarar himingeimsins, en svo hétu þættirnir um garpinn, voru sem sagt allegoría - táknsaga. Erfðasynd He-Mans er drambið; hann ofmetnast en fellur flatt og er dæmdur til að eyða eilífðinni í nöprum dragsúg í hálfköruðum kastala. He-Man er með öðrum orðum íslenskur byggingaverktaki sem spennti bogann of hátt, ákvað að reisa tuttugu hæða lúxusblokk en fór á hausinn í miðjum klíðum og situr uppi með stórhýsi sem er ekki einu sinni fokhelt. Það fer sjálfsagt vel á því nú þegar við erum einmitt á kúpunni, að einhver byggingaverktakinn, sem að hímenskum sið fann aðeins of mikið til máttar síns, hafi tekið sig til og í ógáti endurreist Gráskalla á besta stað í borginni. Þarna gapir hann við mér á hverjum morgni. Ekki er nóg með að hann sé ófrýnilegur ásýndar, heldur rekur hann upp hrollkalt vein í hvert sinn sem vind hreyfir. Í hressilegri norðanátt breytist veinið í nístandi útburðarvæl, sem smýgur gegnum merg og bein og heldur fyrir manni vöku. Þetta er hlutskipti Reykvíkinga á nýrri öld; frá Hverfisgötu og upp Holtið horfum við á híbýlaprýði 20. aldar grotna niður af mannavöldum. Við sjávarsíðuna gapa hins vegar við kveinandi Gráskallarnir sem langvarandi vitnisburður um það þegar við bárum út þær systur Skynsemi, Fyrirhyggju og Ráðdeild. Og Smekkvísi dó af harmi.
Opið bréf til hæstvirts innviðaráðherra, Eyjólfs Ármannssonar, um íslensku og ábyrgð Nichole Leigh Mosty Skoðun
Áskorun til ráðherra mennta- og barnamála og ráðherra menningarmála Anna Klara Georgsdóttir Skoðun
Opið bréf til hæstvirts innviðaráðherra, Eyjólfs Ármannssonar, um íslensku og ábyrgð Nichole Leigh Mosty Skoðun
Áskorun til ráðherra mennta- og barnamála og ráðherra menningarmála Anna Klara Georgsdóttir Skoðun