Gjaldeyrishöftin fæla erlenda fjárfesta frá landinu

Ímynd Íslands sem ákjósanlegs áfangastaðar fyrir erlenda fjárfestingu hefur augljóslega beðið talsverðan hnekki á undanförnum vikum. Fátt er eins til þess fallið að fæla frá erlent fjármagn og gjaldeyrishöft, og þótt stjórnvöld hafi lýst því yfir að höftunum verði aflétt eins fljótt og það þykir óhætt munu erlendir fjárfestar væntanlega hafa varann á gagnvart landinu á næstu misserum.

 

„Það sýnir reynsla annarra landa þar sem slíkum meðulum hefur verið beitt," segir í Morgunkorni greiningar Glitnis sem fjallar um breytta stöðu í orkufrekum iðnaði hérlendis í dag.

 

Þau álfyrirtæki sem þegar hafa umsvif hérlendis fá raunar að taka til sín hagnað af rekstrinum, en væntanlega mun ýmsum þeirra þykja nóg um þá fjárfestingu sem þegar er fyrir hendi hér á landi á bak við múra gjaldeyrishaftanna. Samanburður Íslands við önnur lönd sem hafa upp á orku til stóriðju að bjóða mun líða fyrir höftin á næstunni.

Verulegu máli skiptir að laða áfram erlenda fjárfestingu að landinu samfara frekari nýtingu orkuauðlinda okkar og sköpun nýrra virðisaukandi starfa. Er það ein af forsendum þess að koma hjólum hagkerfisins á snúning að nýju eftir kreppuna sem nú er skollin á.

 

Heppilegt væri að leita sem víðast fanga í þessu skyni, sér í lagi ef álverið í Helguvík verður það síðasta sem byggt verður hérlendis í fyrirsjáanlegri framtíð, eins og vaxandi líkur eru á. Er þar vert að hafa í huga að margt smátt gerir eitt stórt. Gera má því skóna að auðveldara sé um vik þessa dagana að afla fjár fyrir meðalstór verkefni en stórframkvæmdir, sér í lagi ef um einhvers konar nýsköpun er að ræða.

 

Ótti við gjaldeyrishöft ætti auk heldur að verða öllu minni þegar um er að ræða smærri fjárfestingu nýrra aðila sem ekki hafa þegar mikið fjármagn bundið hér á landi. Slík jöfn og þétt uppbygging er auk þess væntanlega viðráðanlegri fyrir orkugeirann í því óhagstæða fjármögnunarumhverfi sem hann glímir við.