Það sem ekki má

Það má ekki tala um ESB

og ekki harma gengisfallið fé

og ekki skipta um stjórann

sem situr uppí banka

á myntinni sem gerir alla blanka.

Það má ekki minnast neitt á Baug

og ekki vekja eftirlaunadraug.

Og ekki tala um strákinn

með bláu axlaböndin

né ráðherrann sem kyssir enn á vöndinn.

Þetta sjálfstæðisfólk er svo skrýtið.

Það er alltaf að skamma mann.

Þó maður geri ekki neitt,

Það er alltaf að skamma mann.

Það má ekki tala um Óla f***

og sundurleitan borgarstjórnarflokk

og ekki spyrja Gísla

hvort hann ætli í spyrnu

um borgarstjórastól við Hönnu Birnu.

Það má ekki blogga seint um nótt,

í stjórnarhúsi allt skal vera hljótt.

Að bíða útá tröppum

með mæk er algjört nó-nó

því spyrja Geir um fjármálin er dónó.

Þetta sjálfstæðisfólk er svo skrýtið.

Það er alltaf að skamma mann.

Þó maður geri ekki neitt,

Það er alltaf að skamma mann.

(lag: Það má ekki pissa bakvið hurð… e. Sveinbjörn I. Baldvinsson)