Spyr afhverju Seðlabankinn getur ekki fylgt systurstofnunum

Greining Kaupþings veltir því fyrir sér af hverju Seðlabanki Íslands getur ekki fylgt fordæmi systurstofnanna sinna. Alla alþjóðlega banka vantar í augnablikinu aðgang að dollurum og evrum og afhverju þyrfti það að vera túlkað neikvætt fyrir íslenska banka við núverandi aðstæður?

Fjallað er um málið í Hálf fimm fréttum greiningarinnar í framhaldi af fréttum um gjaldeyrisskiptasamninga þá sem seðlabanki Bandaríkjanna hefur gert við seðlabanka á hinum Norðurlöndunum.

Undir fyrirsögninni Hvar er Ísland? segir: „Ástæðan fyrir tilveru Seðlabanka er að tryggja lausafjárstöðu þess fjármálakerfis sem þeir hafa umsjón með. Sú skylda hlýtur einkum að ná til viðkomandi þjóðargjaldmiðils en við núverandi aðstæður - alþjóðlega fjármálakrísu - hlýtur skyldan einnig að ná til erlendra gjaldmiðla. Ljóst er að Seðlabanki Íslands gæti hæglega boðið upp á skammtímaskiptasamninga í evrum gegn íslenskum veðum til skamms tíma í senn - eins og bankar hafa í raun verið að gera óháð skiptasamningum við seðlabanka Bandaríkjanna."

Segir greiningin að með því sé unnið að fjármálalegum stöðugleika sem á verulega undir högg að sækja en þeir markaðsbrestir sem eru uppi á gjaldeyrismarkaði hljóta að teljast til óstöðugleika.

Þessi framkvæmd hefur ekki aukakostnað í för fyrir sér fyrir Seðlabankann þar sem uppboð færi fram og bankarnir fengju evrur í hendurnar á markaðskjörum. Ekki yrði gengið á gjaldeyrisvaraforðann þar sem Seðlabankinn fengi evrurnar aftur í hendur í lok samningstímans.

Að vísu er alltaf einhver mótaðilaáhætta til staðar en hins vegar ber bankinn nú þegar þessa áhættu í endurhverfum viðskiptum við íslenska banka.