Kjóstu fyrirmynd Ásta R. Jóhannesdóttir skrifar 9. maí 2007 06:00 Nú er í fyrsta sinn í sögunni tækifæri fyrir Íslendinga að fá konu sem forsætisráðherra. Hingað til hafa karlar einokað þessa æðstu valdastöðu í lýðræðissamfélagi okkar. Þessi kona er Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, formaður Samfylkingarinnar. Hún er afburða stjórnmálamaður bæði í framgöngu og málflutningi. Hún er jafnaðarmaður að hugsjón og lætur sig varða velferð og réttlæti í samfélaginu. Það er í valdi kjósenda nú að gera kosningarnar í vor sögulegar og gera konu, - reynda konu, fyrrverandi borgarstjóra í Reykjavík - að fyrsta forsætisráðherra Íslands. Konu sem hefur látið verkin tala þegar hún var í aðstöðu til að breyta. Til þess að stuðla að þeim sögulegu tíðindum verður Samfylkingin að koma sterk út í kosningunum á laugardaginn, 12. maí. Hugsið ykkur hversu mikilvægt það er í jafnréttis- og kvennabaráttunni að ungt fólk fái slíka fyrirmynd, konu sem forsætisráðherra – frekar en að í forsætisráðuneytið setjist einn karlinn enn að loknum kosningum. Kona í forsætisráðuneytinu hefði sambærileg áhrif og þegar Vigdís Finnbogadóttir var forseti. Það hafði ótrúlega mikil áhrif á stöðu kvenna og viðhorf landsmanna til þess að konur standi jafnfætis körlum í forystuhlutverkum. Höfundur er alþingismaður og frambjóðandi Samfylkingarinnar í Reykjavíkurkjördæmi suður. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Tengdar fréttir Deildarstjóra Miðgarðs svarað Helgi Viborg, sálfræðingur og deildarstjóri hjá Reykjavíkurborg, sér ástæðu til að viðra skoðanir sínar á stöðu geðheilbrigðisþjónustu við börn og unglinga í Fréttablaðinu 6. maí sl. 9. maí 2007 06:00 Mest lesið Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller Skoðun Skoðun Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sterkari skólar fyrir öll börn Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ég hef líka trú á Ögmundi Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun „Áður en við segjum já eða nei“ Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson skrifar Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Hernaðarbrölt Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Gjaldtaka hins opinbera þarf að vera fyrirsjáanleg Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Bandaríkin 250 ára: frelsi, stjórnarskrá og lærdómur fyrir Ísland Júlíus Valsson skrifar Skoðun Getum við gert enn betur? Já í ágúst Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bíða meðan kerfið rífst Guðmundur Ármann skrifar Skoðun Júlí - mánuður fötlunarstolts Freyja Haraldsdóttir ,Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Níutíu ár af sameiginlegu öryggi Ragnar Þór Ingólfsson skrifar Skoðun Var þetta sýndarsamráð? Sigurborg Kr. Hannesdóttir skrifar Sjá meira
Nú er í fyrsta sinn í sögunni tækifæri fyrir Íslendinga að fá konu sem forsætisráðherra. Hingað til hafa karlar einokað þessa æðstu valdastöðu í lýðræðissamfélagi okkar. Þessi kona er Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, formaður Samfylkingarinnar. Hún er afburða stjórnmálamaður bæði í framgöngu og málflutningi. Hún er jafnaðarmaður að hugsjón og lætur sig varða velferð og réttlæti í samfélaginu. Það er í valdi kjósenda nú að gera kosningarnar í vor sögulegar og gera konu, - reynda konu, fyrrverandi borgarstjóra í Reykjavík - að fyrsta forsætisráðherra Íslands. Konu sem hefur látið verkin tala þegar hún var í aðstöðu til að breyta. Til þess að stuðla að þeim sögulegu tíðindum verður Samfylkingin að koma sterk út í kosningunum á laugardaginn, 12. maí. Hugsið ykkur hversu mikilvægt það er í jafnréttis- og kvennabaráttunni að ungt fólk fái slíka fyrirmynd, konu sem forsætisráðherra – frekar en að í forsætisráðuneytið setjist einn karlinn enn að loknum kosningum. Kona í forsætisráðuneytinu hefði sambærileg áhrif og þegar Vigdís Finnbogadóttir var forseti. Það hafði ótrúlega mikil áhrif á stöðu kvenna og viðhorf landsmanna til þess að konur standi jafnfætis körlum í forystuhlutverkum. Höfundur er alþingismaður og frambjóðandi Samfylkingarinnar í Reykjavíkurkjördæmi suður.
Deildarstjóra Miðgarðs svarað Helgi Viborg, sálfræðingur og deildarstjóri hjá Reykjavíkurborg, sér ástæðu til að viðra skoðanir sínar á stöðu geðheilbrigðisþjónustu við börn og unglinga í Fréttablaðinu 6. maí sl. 9. maí 2007 06:00
Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar