Biðst af­sökunar en neitar sök í máli Írisar Helgu: „Ég lét spila með mig“

Maðurinn er ákærður fyrir hlutdeild í umsáturseinelti gagnvart sambýlisfólki, meðal annars með því að hafa makað saur á hurðarhúna heimilis og bíls fólksins. Hann neitaði sök þegar málið var tekið fyrir í Héraðsdómi Reykjaness í gær og hafnaði jafnframt bótakröfu sambýlisfólksins.

Í afsökunarbeiðni mannsins sem fréttastofa hefur undir höndum segir hann að aðkoma sín hafi verið afmörkuð, en engu að síður röng og vanhugsuð.

„Ég geri mér nú grein fyrir því að það sem ég gerði var hluti af stærra máli sem hefur valdið fólki sársauka, ótta og óþægindum,“ segir í yfirlýsingunni.

Hann segist á þeim tíma hafa trúað röngum upplýsingum og talið sig vera að bregðast við fyrir manneskju sem hann taldi vera þolanda.

„Ég lét spila með mig, en það breytir ekki ábyrgð minni eða dómgreindarleysi,“ segir maðurinn.

Hann segist taka ábyrgð á sínum þætti og biður þau sem urðu fyrir þessu, og fjölskyldur þeirra, innilega fyrirgefningar.

„Ég veit að ég á enga kröfu á fyrirgefningu þeirra. Ég get aðeins lýst yfir einlægri eftirsjá og harmað afleiðingar gjörða minna.“

Að sögn Lilju Margrétar Olsen, verjanda mannsins, skýrist neitun hans á sök af því að aðkoma hans að málinu uppfylli ekki skilyrði ákvæðis hegningarlaga um umsáturseinelti.

„Menn geta ekki verið hlutdeildarmenn í broti sem þeir vita ekki að sé að eiga sér stað,“ segir Lilja Margrét.

Íris Helga er ákærð fyrir umfangsmikið umsáturseinelti gegn þremur karlmönnum, börnum tveggja þeirra, sambýliskonu eins þeirra og fjölskyldu hennar. Hún hefur neitað sök.

Hér fyrir neðan má lesa yfirlýsingu mannsins í heild sinni: 

„Ég vil biðja hlutaðeigandi afsökunar á minni aðkomu að máli sem nú er til meðferðar fyrir dómi og varðar umfangsmikið umsáturseinelti gegn saklausu fólki.

Aðkoma mín að málinu var afmörkuð, en hún var engu að síður röng og vanhugsuð. Ég geri mér nú grein fyrir að það sem ég gerði var hluti af stærra máli sem hefur valdið fólki sársauka, ótta og óþægindum.

Á þeim tíma trúði ég röngum upplýsingum og taldi mig vera að bregðast við fyrir manneskju sem ég taldi vera þolanda. Ég lét spila með mig, en það breytir ekki ábyrgð minni eða dómgreindarleysi.

Mér þykir innilega leitt að hafa tekið þátt í þessu með nokkrum hætti.

Ég tek ábyrgð á mínum þætti og bið þau sem urðu fyrir þessu, og fjölskyldur þeirra, innilega fyrirgefningar. Ég veit að ég á enga kröfu á fyrirgefningu þeirra. Ég get aðeins lýst yfir einlægri eftirsjá og harmað afleiðingar gjörða minna.“