Ég lofa að líta ekki undan Ingibjörg Magnúsdóttir skrifar 22. apríl 2026 13:32 Við viljum trúa því að Ísland sé öruggt samfélag fyrir börn.En staðreyndin er sú að um eitt af hverjum fimm börnum verður fyrir ofbeldi. Það er ekki fjarlægt vandamál.Það er barn í hverjum bekk.Barn í hverfinu þínu.Barn sem leikur við þitt eigið barn. Samt er auðvelt að hugsa:Einhver annar sér þetta.Einhver annar grípur inn í.Einhver annar lætur vita. En vandinn liggur einmitt þar. Þegar allir gera ráð fyrir að einhver annar bregðist við, gerir það enginn. Við þurfum ekki meiri vitund. Við vitum nóg. Við þurfum aðgerðir. Á hverju ári berast þúsundir tilkynninga um heimilisofbeldi á Íslandi.Við vitum jafnframt að mörg tilvik eru aldrei tilkynnt. Raunveruleikinn er því stærri en tölurnar sýna. Og í því bili milli þess sem við sjáum og þess sem raunverulega á sér stað…lenda börn á milli. Ein stærsta hindrunin er ekki skortur á kerfum. Heldur hik. Fólk óttast að hafa rangt fyrir sér. Óttast að skipta sér af. Óttast að gera illt verra. En það að láta vita af áhyggjum skaðar ekki barn. Þögnin gerir það. Það er til fagfólk sem metur aðstæður og tekur við málinu. Hlutverk okkar er ekki að rannsaka. Hlutverk okkar er að láta okkur ekki standa á sama. Þetta er ekki einstaklingsvandamál. Þetta er samfélagslegt verkefni. Og slík verkefni breytast ekki nema nægilega margir taki ábyrgð. Í herferðinni ÉG LOFA eru loforðin mismunandi, en þetta er mitt: ÉG LOFA að líta ekki undan.ÉG LOFA að ég mun ekki gera ráð fyrir að einhver annar grípi inn í.ÉG LOFA að ef ég hef ástæðu til að hafa áhyggjur af barni, mun ég bregðast við. Með herferðinni ÉG LOFA hafa Barnaheill kallað eftir einföldu en mikilvægu skrefi:að við tökum afstöðu og lofum að bregðast við þegar það skiptir máli. Hverju lofum við börnum í raun, ef við bregðumst ekki við þegar okkur grunar að eitthvað sé að? Lakkaður litlaputti er lítið tákn.En það sem hann stendur fyrir er stærra: Sýnileg skuldbinding um að bregðast við þegar það skiptir máli. Ef nægilega margir gefa loforð og standa við þau, breytum við ekki bara umræðunni.Við breytum því sem gerist næst. Spurningin er því einföld: Hverju lofar þú? Höfundur er mannfræðingur og situr í stjórn Barnaheilla. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Börn og uppeldi Mest lesið Kópavogur er klár – en þið? Ásdís Kristjánsdóttir Skoðun Hvað ef internetið lokaði kl.18? Tinna Tómasdóttir Skoðun Nemandinn fær tíu – en hvað hefur hann lært? Bogi Ragnarsson Skoðun Af hverju dagaði lagareldisfrumvarpið uppi? Ráðherrann og staðreyndirnar eru ekki alveg sammála Jóhann Helgi Stefánsson Skoðun D-vítamín og nýju fötin keisarans Elísabet Reynisdóttir Skoðun Þegar enginn veit Indriði Þröstur Gunnlaugsson Skoðun Nóttin bjargar ekki deginum – hún afhjúpar hann Grétar Þór Guðjohnsen Skoðun Excel-væðing mannlífsins Sanna Magdalena Mörtudóttir Skoðun Hvers konar Ísland viljum við byggja? Albertína Friðbjörg Elíasdóttir Skoðun Að horfa heim Vera Wonder Sölvadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvað ef internetið lokaði kl.18? Tinna Tómasdóttir skrifar Skoðun Nemandinn fær tíu – en hvað hefur hann lært? Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Nóttin bjargar ekki deginum – hún afhjúpar hann Grétar Þór Guðjohnsen skrifar Skoðun Excel-væðing mannlífsins Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Af hverju dagaði lagareldisfrumvarpið uppi? Ráðherrann og staðreyndirnar eru ekki alveg sammála Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Kópavogur er klár – en þið? Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Hvers konar Ísland viljum við byggja? Albertína Friðbjörg Elíasdóttir skrifar Skoðun Fjölmiðlahelsi Sigurður Örn Hilmarsson skrifar Skoðun Að horfa heim Vera Wonder Sölvadóttir skrifar Skoðun Bættar styrkjareglur í menningarborginni Reykjavík Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun EES eftir 29. ágúst 2026 Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun D-vítamín og nýju fötin keisarans Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Eitruð jákvæðni í boði menntakerfisins Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Kröfur eru umhyggja Brynjar Karl Sigurðsson skrifar Skoðun Ákall til stjórnvalda Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun „Er mér óhætt hér?” sjúklingaöryggi fatlaðs fólks Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Viðskiptaráð með rörsýn á leigumarkaðinn Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Sáttamiðlun í sakamálum á Íslandi? Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Á Reykjavík að hafa þingmenn á Alþingi? Jón Bjarnason skrifar Skoðun Vefurinn kom á undan félaginu Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Macklemore, Robert Kraft og sniðganga fyrir Palestínu Ragnhildur Hólmgeirsdóttir skrifar Skoðun „Við ætlum að læra af þessu“ – enn einu sinni! Davíð Bergmann skrifar Skoðun Af hverju ég elska Ísland Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Hugleiðing á degi náttúrunnar Kolbrún Haraldsdóttir skrifar Skoðun Samfélag sem bregst EKKI og sérstakur dómstóll kynferðisbrota Aldís Schram,Anna Ragna Fossberg,Guðrún Ebba Ólafsdóttir skrifar Skoðun Öryggi sjúklinga byggist á samstarfi og trausti Marta Jóns Hjördísardóttir,Ólöf Elsa Björnsdóttir skrifar Skoðun Björgunarþyrla á Akureyri – staða máls Njáll Trausti Friðbertsson skrifar Skoðun Framtíð endurhæfingar á Norðurlandi Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Fær þjóðin eðlilega rentu? Sigurður Sigurðsson skrifar Sjá meira
Við viljum trúa því að Ísland sé öruggt samfélag fyrir börn.En staðreyndin er sú að um eitt af hverjum fimm börnum verður fyrir ofbeldi. Það er ekki fjarlægt vandamál.Það er barn í hverjum bekk.Barn í hverfinu þínu.Barn sem leikur við þitt eigið barn. Samt er auðvelt að hugsa:Einhver annar sér þetta.Einhver annar grípur inn í.Einhver annar lætur vita. En vandinn liggur einmitt þar. Þegar allir gera ráð fyrir að einhver annar bregðist við, gerir það enginn. Við þurfum ekki meiri vitund. Við vitum nóg. Við þurfum aðgerðir. Á hverju ári berast þúsundir tilkynninga um heimilisofbeldi á Íslandi.Við vitum jafnframt að mörg tilvik eru aldrei tilkynnt. Raunveruleikinn er því stærri en tölurnar sýna. Og í því bili milli þess sem við sjáum og þess sem raunverulega á sér stað…lenda börn á milli. Ein stærsta hindrunin er ekki skortur á kerfum. Heldur hik. Fólk óttast að hafa rangt fyrir sér. Óttast að skipta sér af. Óttast að gera illt verra. En það að láta vita af áhyggjum skaðar ekki barn. Þögnin gerir það. Það er til fagfólk sem metur aðstæður og tekur við málinu. Hlutverk okkar er ekki að rannsaka. Hlutverk okkar er að láta okkur ekki standa á sama. Þetta er ekki einstaklingsvandamál. Þetta er samfélagslegt verkefni. Og slík verkefni breytast ekki nema nægilega margir taki ábyrgð. Í herferðinni ÉG LOFA eru loforðin mismunandi, en þetta er mitt: ÉG LOFA að líta ekki undan.ÉG LOFA að ég mun ekki gera ráð fyrir að einhver annar grípi inn í.ÉG LOFA að ef ég hef ástæðu til að hafa áhyggjur af barni, mun ég bregðast við. Með herferðinni ÉG LOFA hafa Barnaheill kallað eftir einföldu en mikilvægu skrefi:að við tökum afstöðu og lofum að bregðast við þegar það skiptir máli. Hverju lofum við börnum í raun, ef við bregðumst ekki við þegar okkur grunar að eitthvað sé að? Lakkaður litlaputti er lítið tákn.En það sem hann stendur fyrir er stærra: Sýnileg skuldbinding um að bregðast við þegar það skiptir máli. Ef nægilega margir gefa loforð og standa við þau, breytum við ekki bara umræðunni.Við breytum því sem gerist næst. Spurningin er því einföld: Hverju lofar þú? Höfundur er mannfræðingur og situr í stjórn Barnaheilla.
Af hverju dagaði lagareldisfrumvarpið uppi? Ráðherrann og staðreyndirnar eru ekki alveg sammála Jóhann Helgi Stefánsson Skoðun
Skoðun Af hverju dagaði lagareldisfrumvarpið uppi? Ráðherrann og staðreyndirnar eru ekki alveg sammála Jóhann Helgi Stefánsson skrifar
Skoðun Samfélag sem bregst EKKI og sérstakur dómstóll kynferðisbrota Aldís Schram,Anna Ragna Fossberg,Guðrún Ebba Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Öryggi sjúklinga byggist á samstarfi og trausti Marta Jóns Hjördísardóttir,Ólöf Elsa Björnsdóttir skrifar
Af hverju dagaði lagareldisfrumvarpið uppi? Ráðherrann og staðreyndirnar eru ekki alveg sammála Jóhann Helgi Stefánsson Skoðun