Skýrsla Henrys: Allir um borð í Krýsuvíkurlestina

Staðan er aftur á móti sú að þeir verða væntanlega að vinna Svía til þess að komast í átta liða úrslit en það er ekki einu sinni víst að það dugi. Portúgal fær þá í lokaleik þar sem Svíar verða hugsanlega að hvíla menn þar sem þeir verða komnir áfram.

Mörg ef eins og venjulega á þessum mótum. Þó svo maður sé pirraður úr í Ungverjana fyrir að skora ekki eitt mark til viðbótar í kvöld að þá verður þeim ekki kennt um eitt né neitt.

Það var íslenska liðið sem kom sér í þessa stöðu með því að tapa á ævintýralegan hátt fyrir Ungverjunum. Það er leikurinn sem gæti kostað sætið í átta liða úrslitunum.

Það er því gamla, góða Krýsuvíkurleiðin í átta liða úrslitin. Við erum með svarta beltið í þeim akstri og bara upp með hökuna.

Það er svo sem ekki mikið um þennan blessaða leik gegn Suður-Kóreu að segja. Strákarnir og þjálfarateymið fá hrós fyrir að mæta vel innstilltir. Menn voru strax á tánum og ætluðu sér greinilega að drepa allar vonir Kóreumanna strax.

Heilt yfir mjög fagmannleg frammistaða hjá liðinu sem sýndi mátt sinn. Það verður reyndar að viðurkennast að andstæðingurinn var ævintýralega slakur og í allt of stórum búningum.

Óðinn Þór nýtti sínar mínútur virkilega vel og raðaði inn mörkum. Það þarf enginn að óttast það að gefa Sigvalda hvíld. Óðinn er magnaður og það var vitað fyrir mótið.

Viktor Gísli spilaði loksins alvöru mínútur og var í miklu stuði. Ég hefði reyndar treyst mér í að verja svona tólf bolta í þessum leik. Frábært að fá Viktor í gang og enn ánægjulegra að meiðslin séu ekkert að trufla hann.

Liðið mætir endurnært í milliriðilinn í Gautaborg eftir að þreyttir menn fengu loksins hvíld. Það er bara að setja kassann út þar, vinna alla leikina og vona það besta. Þetta er ekkert búið.