Sparnaður landsmanna fer í lífeyrissjóði og fasteignir

Peningalegur sparnaður Íslendinga væri sáralítill ef ekki væru iðgjöld í lífeyrissjóði, segir í nýrri úttekt í efnahagsritinu Vísbendingu. Farið er yfir og sundurliðað eftir aldri fólks í hvað það leggur peningana sína. Hér er hlutur fasteigna og lífeyrissjóða stærstur, 42 og 41 prósent.

Fram kemur að nýlega hafi birst grein í New York Times þar sem fólk hafi verið hvatt til að leggja allan sinn sparnað í hlutabréf, yfir lengri tíma sýndi sig að ávöxtun af þeim væri alltaf betri en af skuldabréfum.

Um leið er bent á að hér kunni önnur lögmál að gilda, auk þess sem það hafi ákveðna annmarka að reiða sig bara á reynsluna til að spá um framtíðina. Hér hafi hlutabréfamarkaður hrunið nær algjörlega í fjárhagskreppunni 2008, en sú hafi ekki verið raunin erlendis.

„Allir sjá að ekki var skynsamlegt fyrir nokkurn mann að eiga allt sitt í íslenskum hlutabréfum á þessum tíma.“

Vísbending bendir á að langstærstur hluti sparnaðar einstaklinga hér liggi í fasteignum og líf­eyris­sjóðum.

„Aðeins um eitt prósent af eignum einstaklinga var í hlutabréfum í árslok 2014. Lífeyrissjóðirnir eiga auðvitað talsvert í hlutabréfum, en einstaklingar hafa ekki öðlast þá trú á hlutabréf sem þeir höfðu árið 2007.“

Margt bendi þó til að markaðurinn sé að „rétta úr kútnum“ að því leyti að fleiri einstaklingar vilji eignast hlutabréf. „En auðvitað hafa margir lagt aðaláherslu á að borga niður skuldir undanfarin ár, einmitt til þess að draga úr áhættu.“

.

Þegar horft sé á skiptingu sparnaðar Íslendinga í árslok 2014 komi í ljós að því fari fjarri að fólk fari eftir ráðum „spekingsins í New York Times“.

Flestir hugsi fasteignir ekki endilega sem fjárfestingu fyrst og fremst, því einhvers staðar þurfi fólk að búa. Þá geri kostnaður krónunnar að verkum að fasteignir séu líkast til með slakari fjárfestingarkostum.

„Jafnvel þó að menn fengju afborganalaust lán (það er menn borguðu aðeins vextina og höfuðstóllinn væri óskertur) er vafasamt að slíkt væri hagstætt hér á landi. Vextir eru 7 til 8 prósent í besta falli. Hlutabréfamarkaðurinn hefur hækkað um nálægt 10 prósent á ári frá hruni að meðaltali. Munurinn er varla nægur til þess að réttlæta það að hugsa íbúðina eingöngu sem fjárfestingu,“ segir í Vísbendingu.

Athugasemd: Við greinina hefur verið bætt töflu og súluriti

sem fyrir mistök í vinnslu birtust ekki í prentútgáfu

fréttarinnar í Fréttablaðinu.