Af áhuga sprettur árangur

Eins og fram hefur komið á undanförnum dögum, í aðsendum greinum aðildarfélaga LÍS – Landssamtaka íslenskra stúdenta, hefur undirfjármögnun háskólanna víðtækari áhrif en bara á nemendur. Viðvarandi ástand hefur áhrif á komandi kynslóðir og það hvernig við nálgumst vandamál sem steðja að mannkyninu í komandi framtíð. Það eru og munu alltaf vera vandamál sem samfélög þurfa að takast á við en með góða menntun í farteskinu erum við betur sett til að leysa þau vandamál.

Seint verður ofsagt að mannfólkið er eins fjölbreytilegt og það er margt, að baki hverjum einstaklingi eru mismunandi aðstæður, hagsmunir og væntingar. Áhugamál hvers og eins eru mismunandi en ævi okkar tekur mið af forsendunum, markmiðið er þó í flestum tilvikum að reyna að vera besta útgáfan af sjálfum sér. Til þess að ná því markmiði leggja einstaklingar á sig mikla vinnu, hvort sem það er í námi, leik eða starfi.

Háskólarnir sjö sem við Íslendingar höfum úr að velja eru fjölbreyttir, með mismunandi námsframboð, kennsluaðferðir, staðsetningu og undirstöður. Sameiginleg markmið í starfi skólanna er að auka þekkingu nemenda sinna, hlúa að þeim, stuðla að rannsóknum og undirbúa einstaklinga fyrir atvinnulífið.

Þegar valinn er háskóli, liggja þessir þættir, ásamt fleirum, til grundvallar þeirri ákvörðun. Einstaklingar velja sér þann skóla sem uppfyllir þeirra væntingar og veitir þeim þá leiðsögn sem þeir þurfa.

Með undirfjármögnun háskólakerfisins búum við til ný vandamál, sem hægt er að koma í veg fyrir. Hætt er við að námsframboð verði einsleitara, dregið hefur úr rannsóknum, þjónusta við nemendur hefur minnkað að verulegu leyti og mun sú þróun halda áfram að öllu óbreyttu.

Þrátt fyrir niðurskurð hafa háskólarnir sinnt hlutverki sínu af bestu getu og ber að hrósa stjórnendum skólanna fyrir það. Róðurinn hefur þyngst síðastliðin ár og er raunveruleg hætta er á að þeir muni ekki geta uppfyllt skyldur sínar og staðist þær væntingar sem nemendur hafa til þeirra. Hlutverk þeirra teygir sig svo út í samfélagið, rannsóknarvinnan sem unnin er innan háskólanna er ekki einungis ætluð til að auka þekkingu nemendanna. Hlutverk þeirra er að auka þekkingu samfélagsins í heild sinni.

Ef skólum er fækkað er dregið úr fjölbreytileikanum og hætt er við allir verði „steyptir í sama mótið“. Með því skerðist frelsi einstaklinga til þess að fylgja eftir draumum sínum og aukin pressa verður á að velja nám eftir því hvað þykir „praktískt“. Frekari einsleitni getur verið hvati fyrir nemendur til þess að leita út fyrir landsteinana í nám. Þannig getur dýrmæt þekking og reynsla gæti tapast skili nemendur sér ekki til baka.

Þegar ég stóð frammi fyrir því að velja skóla lágu þessar forsendur til grundvallar. Ég gat valið um nám sem vakti áhuga minn og löngun til að sinna því vel. Ég vil að komandi kynslóðir hafi tækifæri til þess að velja sér menntun út frá forsendum sínum. Að háskólarnir geti haldið áfram að sinna sínu hlutverki. Því hef ég ákveðið, líkt og kollegar mínir, að kjósa menntun 28. október og vil hvetja þig til að gera slíkt hið sama.

Greinin er hluti af átaki Nemendafélags Háskólans á Bifröst í samstarfi við LÍS - Landssamtök íslenskra stúdenta vegna fjármögnunar háskólastigsins í aðdraganda Alþingiskosninga 2017. Kassamerki átaksins er #kjóstumenntun.