Ólaunaðar 36 daga á ári

Ég er alin upp á heimili þar sem mikil áhersla var lögð á jafnrétti. Mamma var rauðsokka og sagði mér að gefa aldrei afslátt vegna þess að ég væri stelpa. Og þannig hefur það verið. Við eigum hvorki að leggja meiri kröfur á okkur af því að við erum konur né gefa afslátt vegna kyns.

Nýjasta launakönnun VR gefur til kynna að launamunur kynjanna hafi staðið í stað undanfarin ár og kunni jafnvel að vera að aukast – mest meðal stjórnenda. Þetta sýnir það að jafnrétti kynjanna er ekki sjálfsagt mál – það þarf að vinna stöðugt að því.

Jafnrétti á heimilinu

Þrátt fyrir að Ísland sé eitt fremsta ríki heims þegar kemur að kynjajafnrétti, eigum við nokkuð í land og misréttisins gætir enn þá víða, einkum í viðhorfum fólks. Vinna þarf markvisst gegn skaðlegum staðalmyndum kynjanna í tengslum við barnauppeldi, samskipti og vinnu.

Atvinnuþátttaka kvenna er enn fremur aðeins um fimm prósentum lægri en karla, eru konur enn með aukinn hluta verkefna heimilisins á sinni könnu og vinna þannig stærsta hluta ólaunaðrar vinnu. Of fáir feður taka nú fæðingarorlof og í styttri tíma, en það er öfug þróun við markmið fæðingarorlofsins og skapar ójafnvægi. Það þarf því að lengja fæðingarorlofið og hækka þakið.

Jöfnum leikinn

Frá því konur fengu kosningarrétt hefur aðeins ein kona gegnt embætti forsætisráðherra en 26 karlar, þrjár konur verið borgarstjórar en 17 karlar og ein kona hefur gegnt embætti forseta. Þar að auki eru konur aðeins um sjö prósent af æðstu stjórnendum innan fjármálakerfisins. Ef breyta á launamun kynjanna verður jafnframt að breyta valdajafnvægi þeirra.

Á vinnumarkaði bera atvinnurekendur mikla ábyrgð og næsta ríkisstjórn á að ráðast í aðgerðir til að bæta kjör kvenna í samvinnu við atvinnulífið. Það þarf að jafna leikinn. Þannig mun ég olnbogast áfram og leggja mitt af mörkum enda ekki hægt að sætta sig við að við konur gefum afslátt af okkar vinnu sem samsvarar 36 dögum ólaunuðum á ári.

Þessi grein birtist fyrst í Fréttablaðinu.