Menningarblinda Kópavogsbæjar

Undirritaður hefur búið í Kópavogi undanfarin 26 ár eftir að hafa búið í Reykjavík áður. Þar sem tónlist hefur verið mitt ævistarf hef ég alllengi fylgst af áhuga með lista- og menningarmálum í Kópavogi, sér í lagi vegna þess hve vel Kópavogsbær hefur staðið að slíkum málum. Tónlistarskóli Kópavogs var stofnaður 1963, eftir söfnun listaverka í allmörg ár var Gerðarsafn stofnað 1994, Salurinn, fyrsti sérhannaði tónleikasalur landsins, var tekinn í notkun í janúar 1999 og um leið fékk Tónlistarskóli Kópavogs sérhannaðan tónlistarskóla í sömu byggingu. Árið 2009 var Tónlistarsafn Íslands stofnað í Kópavogi með samningi Kópavogsbæjar og menntamálaráðuneytisins. Hlutverk safnsins er að vera þjónustu-, fræðslu- og miðlunarsetur fyrir tónlist sem þjónar almenningi, söfnum og stofnunum í landinu með upplýsingum um listgreinina. Til starfa voru fengnir hámenntaðir tónlistarmenn, þeir dr. Bjarki Sveinbjörnsson, forstöðumaður safnsins, og dr. Jón Hrólfur Sigurjónsson verkefnisstjóri. Hafa þeir síðan starfað að þessum málum að segja má af eldlegum áhuga, haldið margar sýningar, safnað saman heimildum um íslenska tónlistararfleifð, merkum gögnum um íslenska tónlistarmenningu, stuðlað að rannsóknum á sögu íslenskrar tónlistar, unnið að gagnagrunni um íslenska tónlist og stefnt að því að veita aðgang að sögu íslenskrar tónlistar á netinu. Íslensk tónlistarhandrit (frá 1100-1800), elstu hljóðritanir gerðar á Íslandi og þjóðfræðiefni stofnunar Árna Magnússonar eru dæmi um verkefni sem þegar eru aðgengileg. Vinna þeir nú að gagnagrunni um öll orgel og organista í íslenskum kirkjum frá upphafi. Allur þessi lista- og menningaruppgangur hjá Kópavogsbæ hefur fyllt mig, mína starfsbræður og alla unnendur tónlistar gleði og fögnuði yfir aðdáunarverðu framtaki. Reiðarslag Eins og kunnugt er búa margir tónlistarmenn í Kópavogi. Tilfinning okkar er að við búum í bæ sem hefur hugsun á því og telur það mikilvægt að varðveita íslenska tónlistarmenningu með þessum hætti. EN, svo allt í einu kemur reiðarslag. Nú á allt í einu að loka safninu! Hvað kemur til? Var þessi menningaráhugi forráðamanna Kópavogsbæjar einhver sýndar­áhugi? Ekki getur verið um vöntun á fé að ræða, þar sem Kópavogsbær hefur nýlega gumað af sterkri fjárhagsstöðu bæjarins. Er e.t.v. þarna um að ræða hreina og beina andúð einhverra á þessari menningarstarfsemi? Hér gæti orðið mikið slys, ef menningarsnauðum aðilum tekst að gera þessa ákvörðun að veruleika. Það yrði bæði þeim og Kópavogsbæ til ævarandi skammar. Ég vil hvetja alla þá sem láta sig þetta mál varða til að láta í ljós skoðanir sínar og fá forráðamenn Kópavogsbæjar, sem áður hafa verið til fyrirmyndar á sviði lista- og menningar, til að hugsa alvarlega um hvað þeir eru að gera. Það tekur stuttan tíma að eyðileggja, en afar langan tíma að byggja upp aftur.