Ekki fara í skiptinám Björg Steinunn Gunnarsdóttir skrifar 5. ágúst 2016 07:00 Þú ert rifinn frá fjölskyldu þinni og þér er hent yfir hálfan hnöttinn þar sem þú þekkir engan né neitt. Þú getur ekki tjáð þig og þarft að treysta á að brosið þitt sé nógu breitt í þeim tilgangi að eignast vini. Þú þarft að gleyma öllu sem þú hefur lært og gersamlega að endurskapa þig til þess að blandast inn í menninguna. Síðan þegar þú ert loksins farinn að ná tökum á hlutunum er þér aftur kastað í burt. Þú eignast ekki aðeins vini frá landinu sem þú dvelur í heldur eignastu vini úr öllum heimshornum. En skyndilega eru allir vinir þínir farnir til baka í sitthvor heimshornin. Með þeim áttu svo sameiginlegt að þegar þú loksins kemur heim ertu ekki lengur heima. Svo virðist sem hjarta þitt hafi sundrast í þúsund mola sem dreifðu sér yfir allan hnöttinn. Þú ert dæmdur til að reika um jörðina og tína saman brotin, eitt í einu.Pistillinn birtist fyrst í Fréttablaðinu Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir Skoðun Halldór 27.06.2026 Halldór Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson Skoðun Skoðun Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Kannski“ Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Ábyrgð í orði og verki Lilja Dögg Alfreðsdóttir,Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Stóru verkefnin leysum við saman Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Varúð má ekki verða að forræðishyggju Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Skoðun Hangið frammi á gangi í von um fréttir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Viðreisn gengur í verkin Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Mannréttindi í Reykjavík í hættu Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Hvernig líður fjölskyldunni? Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigðisráðherra slær eigið heimsmet Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Sjá meira
Þú ert rifinn frá fjölskyldu þinni og þér er hent yfir hálfan hnöttinn þar sem þú þekkir engan né neitt. Þú getur ekki tjáð þig og þarft að treysta á að brosið þitt sé nógu breitt í þeim tilgangi að eignast vini. Þú þarft að gleyma öllu sem þú hefur lært og gersamlega að endurskapa þig til þess að blandast inn í menninguna. Síðan þegar þú ert loksins farinn að ná tökum á hlutunum er þér aftur kastað í burt. Þú eignast ekki aðeins vini frá landinu sem þú dvelur í heldur eignastu vini úr öllum heimshornum. En skyndilega eru allir vinir þínir farnir til baka í sitthvor heimshornin. Með þeim áttu svo sameiginlegt að þegar þú loksins kemur heim ertu ekki lengur heima. Svo virðist sem hjarta þitt hafi sundrast í þúsund mola sem dreifðu sér yfir allan hnöttinn. Þú ert dæmdur til að reika um jörðina og tína saman brotin, eitt í einu.Pistillinn birtist fyrst í Fréttablaðinu
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar